نمايشگرهاي LCD چگونه كار ميكنند؟


نمايشگرهاي LCD بسرعت جايخود را در ميان مردم سراسر جهان و زندگي روزمره آنها باز كردهاند. اينفناوري نوين تنها بهLCD هاي تلويزيوني محدود نميشود و از صفحه نمايشگرساعت مچي گرفته تا ماشينهاي حساب و مانيتور رايانهاي را هم دربرميگيرد.فناوري LCD راهي موثرتر براي نماش اطلاعات ارائه كرده است.
داخل يك LCDدو صفحه نازك از جنس شيشه قرار دارد كه به آنها شيشه پولارويد گفتهميشود. بين آنها محلول ويژه كريستالي ريخته شده است كه اين محلول نقشواسطهاي براي خلق تصاوير به عهده دارد و دربرگيرنده شمار قابل توجهي ازكريستالهاي باريك و كشيدهاي است كه از نظر شكل ظاهري بيشتر شبيه مخازنكريستالي هستند.

اين كريستالها به شكل حلزونهاي كوچكي درامتداد هم قرار دارند كه با برقرار شدن ميدان الكتريكي، وضعيت سكون آنهابر هم ميخورد. اما تنها اين كريستالها نيستند كه تصاوير شفاف را بر صفحهنمايشگر خلق ميكنند.

هر يك از دو صفحه شيشهايLCD ها از يك سوداراي سيستم رسانايي شفافي هستند كه خود جزئي از فرآيند نمايش تصاوير شفافدر LCD ها را تشكيل ميدهند و از سوي ديگر صفحات نازك مواد قطبي شدهاينيز دارند كه به دو سطح هر شيشه چسبيدهاند. اين صفحات به عنوان صفحاتقطبشگر شناخته شدهاند.

در يك LCD اين دو شيشه با اختلاف 90درجهاي نسبت به هم قرار دارند. هنگامي كه محلول كريستالي به جريان برقمتصل نباشد، نور از قطبشگر نخست ميگذرد و راهي محلول كريستالي ميشود.در اين حال است كه جهت حركت نور 90 درجه تغيير پيدا ميكند و از اين روبراحتي از قطبشگر دوم نيز عبور ميكند. در نتيجه شخص ميتواند تصوير رارويت كند.

شايد دانستن اين نكته جالب باشد كه مبناي ساختنمايشگرهاي LCD استفاده از موادي است كه در حالت مايع، خصوصيات نسبي مايعجامد دارند و نسبت به تغيير دماي محيط بسيار حساس هستند.

از اينرو نميتوان از صفحات نمايشگر LCD در محيطهاي بسيار گرم يا سرد استفادهكرد؛ چون در اين دماها دچار تغييرات پيچيدهاي ميشوند.