وقتي ما با كساني در ارتباط نزديك هستيم مانند افراد خانواده پدر و مادر و خواهر و برادر وغيره وبطور كل كساني كه انها را دوست داريم
دراين ارتباط ما با انها نوارهايي از جنس انرژي بوجود مي ايد كه چاكراي چهارم ما را به هم متصل مي كند
در نتيجه اگر روزي كساني كه دوستشان داريم از ما دور شوند يا بميرند ما افسرده و غمگين مي شويم و هميشه بسته به ميزان اين وابستگي مدت زماني طول مي كشد تا ما دوباره به حالت عادي خويش باز گرديم
علت اين امر پاره شدن تمام يا قسمتي ازين نوارهاي انرژي و پاره شدن چاكراها در اين ناحيه مي باشد وهر چه ارتباط قويتر و طولانيتر باشه اين نوار قطورتر و درد ناشي از پاره شدن ان هم بيشتر است و تا ترميم اين پاره گيها درد روحي همراه ان همچون درد جسمي در فرد باقي مي ماند .