موضوع: نارضايتي و انتقاد مردم از فدراسيون فوتبال

[size=100][فدراسیون انتقاد ناپذیر و سقوط فوتبال ایران
/size]

در حالی که اغلب رسانه های جمعی در ماههای گذشته خواستار شفاف سازی فدراسیون فوتبال در تصمصم گیری ها شده بودند متاسفانه هیچ گونه پاسخی از سوی مسئولین این فدراسیون دریافت نشد. کنار گذاشتن بازیکنان با تجربه و مفید از سوی مربی جوان و بی تجربه تیم ملی که در ثانیه های آخر سکان هدایت تیم ملی را برعهده گرفت و نیز عدم توجه فدراسیون به نصایح بزرگان ورزش نتیجه ای جزتساوی در برابر تیم های دسته چندمی آسیا در بر نداشت. فدراسیون فوتبال در این مدت نه تنها انتقادات مربیان ایرانی و حتی بازیکنان را نادیده میگرفت بلکه هر انتقاد با واکنش شدید نیز روبرو میشد و نتیجه یکی از انتقادات را نیز در دادگاه دیدیم!!. لازم است به فدراسیون فوتبال ایران یک بار دیگر متذکر شویم تیم ملی مال مردم است و شما باید در برابر خواسته ملت پاسخگو باشید. متاسفانه فدراسیون فوتبال حاضر ایران از انتقادناپذیر ترین فدراسیونهای فوتبال کل تاریخ ورزش ایران است و تنها سخن ما این است آقایان بار کج به منزل نمیرسد. علی دایی با تمام احترامی که به عنوان یک فوتبالیست برایش قائل هستیم به عنوان یک مربی توانایی هدایت یک تیم ملی در سطح درجه یک آسیا را ندارد. متاسفانه واقعیات هنوز هم برای این فدراسیون روشن نشده و این نوشته های نیز برای این مسئولین فقط جنبه تکرار دارد. سخن اخر اینکه تساوی تیم ملی را به مربی و فدراسیون فوتبال تبریک میگوئیم

فدراسیون ها باید منافع ملی را بر اغراض و اهداف شخصی ترجیح دهند.

در حالی که در سالهای اخیر شاهد یک رکود و گه گاهی سقوط در سطح فوتبال بین المللی هستیم، فدراسیون فوتبال با استفاده از روش دیکتاتوری هرگز خود را موظف نمیبیند تا پاسخگوی مردم ایران باشد. این بار هم تیغ تیز این فدراسیون بر گردن علی کریمی ستاره فوتبال ایران نشست.


پس از جنجالهایی که بر سر انتخاب مربی تیم ملی پیش آمده بود هرگز فدراسیون به صورت علنی و رسمی مسائل را برای ملت روشن نکرد و با این کار، خود را در یک محیط غیر قابل انتقاد قرار داد. آخرین حرکت غیرمنطقی فدراسیون که در واقع یک سازمان دولتی و در جهت منافع ملی ایران است، کنار گذاشتن برخی از بازیکنان از جمله علی کریمی میباشد. باید متذکر شویم به فدراسیون فوتبال و رئیس محترم آن که انتقاد جزئی از پیشرفت است و کسانی که انتقادپذیر نباشند راهی جز شکست نخواهند داشت. فوتبال ایران ملک شخصی فرد یا افراد نیست که مردم را نامحرم آن بدانید. پس از رفتارهایی که از مربی محترم تیم ملی در موضع گیری های غیر منطقی علیه خبرنگاران و مردم داشت، این بار فدراسیون فوتبال در یک حرکت ناشیانه به جای شفاف سازی فعالیتهای خود اقدام یه کنار گذاشتن یکی از مهره های بزرگ تیم ملی در جهت اغراض شخصی نموده است. متاسفانه جو حاضر فدراسیون نه تنها نتوانسته رسانه ها و مردم را به خود نزدیک کند بلکه باعث تضادهای بسیار در این میان گردیده است. برای اینکه قدر استعدادهای ورزشی را بدانید شما را به خواندن مختصری از فعالیت در جهان امروزی جلب میکنم.

استعداد یابی ورزشی یک جز لاینفک ورزش دنیا است. پس از اینکه بلوک شرق سابق با استفاده از روشهای علمی موفق به کسب مدالهای رنگی در جهان شد سایر کشورهای دنیا نیز گام در یک انتخاب علمی و بدون احساسی برای انتخاب تیم های ملی خود نمودند که نتایج آن را دیده ایم. به عنوان مثال در رومانی و در دوران کمونیستی این کشور اقدام به یک انتخاب ده هزار نفری در رشته قایقرانی بانوان نمود و این تعداد افراد را از گزینه های و فیلترهای بسیاری عبور داد که هیچ یک این فیلترهای ، مسائل شخصی را در خود نداشت. از بین ده هزار نفر 9 نفر برگزیده شدند. در دو دوره المپیک این 9 نفر بیش از 17 مدال برای کشورشان به ارمغان آوردند. هزینه گزینش این استعدادها برای کشورشان بسیار گران تمام شد ولی آن مدالها هدیه ای به ملتشان بود!

شما چه میکنید؟ کجا توانسته اید به اندازه انگشتان دست نیرو تربیت کنید؟ غیر از این است که اگر فوتبال خیابانی نبود ما هم به مانند کشورهای مالزی ، میانمار با رویای پیروزی همیشه شب را به سر میکردیم؟

مگر هزینه هایی که برای فدراسیون خرج میشود از پول نفت نیست. مگر از پول این ملت نیست که حال مردم را از خود نامحرم میدانید و حاضر به شفافسازی نیستید و هر کس انتقادی داشته باشد به تیغ تیز شما خواهد رسید!

آقای رئیس فدراسیون دوباره متذکر میشویم فدراسیون جای غرض ورزش های شخصی نیست و شما موظف هستید که علاوه بر شفاف سازی در انتخاب مربی تیم ملی به خط زدنهای غیر اصولی پایان دهید

سالها پیش مربی بزرگی که در رئال مادرید مربیگری میکرد در پاسخ به خبرنگارانی که رمز موفقیت او را از وی پرسیده بودن تنها پاسخ داد که من یک رهبر هستم و سپس یک مربی . مربیگری فوتبال کاریست که نیاز به تخصص دارد ولی هدایت یک تیم بزرگ را نمی توان تنها با تخصص عهده دار بود. تخصص و تجربه کافی نیاز اولیه است ولی همه چیز نیست. این را تجربه تحقیقات در زمینه علوم ورزشی در سطوح مختلف دانشگاهی و باشگاهی به اثبات رسانده است. هدایت تیمی که بازیکنان آن از ثروتمند ترینها و یا معروف ترین های یک شهر و کشور هستند تنها با سلاح دانش تخصصی مقدور نخواهد بود. بله تخصص و تجربه در این رشته شرط اول انتخاب مربی است ولی شرط کافی نیست. دنیای مربیگری در تیم های ورزش دنیای پیچیده ای است و نیاز به فاکتورهای زیادی دارد که فردی را موفق و تیمی را شاد کند. دوران آزمون و خطا به سر آمد و امروز شما با سوالی روبرو هستید که پاسخش را در اولیه ترین کتابهای اصول مربیگری میتوانید پیدا کنید. امروز پاسخی برایم و برای همه هواداران فوتبال بدهید زیرا فردای شکست فوتبال بدون پاسخگو خواهیم بود..
شاید امروز سکوت ما باعث شکستی در آینده گردد که بار شکست آن تنها بر دوش ملت عاشق فوتبال خواهد ماند و حداکثر جبران نیز با استعفا رئیس فدراسیون روبرو خواهد شد. چندی است که مربیگری تیم ملی به حراج گذاشته شده است. تیم کشوری که طرفداران آن با پیروزی هایش شادند و با شکستهایش عزادار. تیمی که هیجان پیروزی آن باعث فوت هوادارانش میشود. چندی است که بحث از حضور دوباره مربیان ایرانی به میان می آید. امروز از آقای کفاشیان این سوالات را میپرسم تا که شاید پاسخی دهد
کدام فردی در ایران را سراغ دارید که دانش مربیگری آن با علم روز دنیا برابر باشد. ؟ بجز این نیست که اذعان کنیم سطح فوتبال ملی ما فراتر از سطح دانش مربیگری ماست پاسخی نخواهیم داشت و این به خاطر زیر ساختهای غلط آموزش مربیانی است که من هم به عنوان مدرس برخی از این کلاسها حضور داشته ام و با سطح آن به خوبی آشنا هستم.
کدام یک از مربیان فعلی ایران با علم کافی که شما تائید میکنید از نظر رهبری و شخصیت کاریزما توان مدیریت این تیم بزرگ را دارد؟ آیا قدرت یک رهبر را در هیچ یک از مربیان فعلی و متخصص ایران دیده اید؟

اگر چه انتخاب مربی تیم ملی را با اشتباهات بسیار زیاد میدانیم ولی انتخاب یک مربی با توجه به احساسات شخصی و یا هر چه که خودتان میتوانید اسمش را بگذارید تنها افسوسی خواهد داشت برای آینده.
این مقاله را از برای این ننوشتم که ارزش مربیان ایرانی را پایین بیاورم زیرا خودم در درجه اول مربی - داور - استاد دانشگاه علوم ورزشی و مدرس کلاس های مربیگری در صف اول اتهاماتی هستم که بر آنها وارد ساختم ولی بدانید واقعیات را باید پذیرفت . نگذاریم که در آینده نزدیک افسوس این ایام را بخوریم