نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3

موضوع: شب وحشت

  1. #1
    کاربرسایت ARVAH آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۳-۰۳
    نوشته ها
    1,607
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 6 در 4 پست

    شب وحشت

    هالووين Halloween

    شب وحشت


    در هالووین ،ترس را تجربه کنید


    زماني نه چندان دور، هالووين فقط جشني يك روزه
    بود.در این روز كودكان لباسهايي آغشته به خون غيرواقعي می پوشیدند و دندانهاي پلاستيكي می گذاشتند يا لباسهاي اَبَرقهرمانها را به تن می کردند و با روبالشياي پر از آبنبات، خانه به خانه می رفتند.اما در طول 5 سال يا همين حدود، صنعت پاركهاي تفريحي اين جشن را به نفع خود مصادره كرده و هالووين را به مراسمي يكماهه بدل كرده است.



    هالووين چيست؟

    تاريخچه مختصري است از هالوين و نحوه بوجود آمدن آن




    هالووین (هالوئین و هالوین هم نوشته شده) یکی از جشنهای سنتی مغربزمین است که مراسم آن در شب 31 اکتبر برگزار میشود. در آن شب معمولاً کودکان لباسهای عجیب و غیرمرسوم میپوشند و برای جمعآوری نبات و آجیل به در خانه دیگران میروند. جشن هالووین بیشتر در کشورهای امریکا، ایرلند، اسکاتلند و کانادا مرسوم است. این جشن را مهاجران ایرلندی و اسکاتلندی در سده 19 ام با خود به قاره امریکا آوردند.
    یکی از نمادهای هالووین یک کدوتنبل توخالی است که برای آن دهان و چشم به صورتی ترسناک درآورده شده و با روشن کردن شمع در درون کدوتنبل به آن جلوهای ترسناک داده میشود.

    تاریخچه

    جشن هالووین که از دوهزار سال قبل تاکنون در چنین روزی میان غربیان برگزار میشود، بیان کننده اعتقاد پیشینیان آنان به جهان آخرت است. آخرین روز ماه اکتبر (نهم آبان ماه) زمان برگزاری یکی از جشنهای مذهبی در کشورهای اروپایی و آمریکایی است که به نام هالووین (Halloween) یعنی روز همه مقدسین معروف است.

    بنیانگذاران این جشن قوم سلتی بودند که سالها پیش از میلاد مسیح در ایرلند و شمال فرانسه زندگی میکردند. به روایت این قوم آغاز سال میلادی اول نوامبر است و با این اعتقاد آخرین شب سال یعنی سی و یکم اکتبر را زمان یادآوری از ارواح درگذشتگان قرار دادند و به این ترتیب جشنی برپا میکردند، همگی دور هم جمع میشدند، آتش میافروختند، قربانی میکردند و هر کس هر غذایی داشت با دیگران قسمت میکرد و همگی بر سر یک سفره مینشستند چراکه بر این باور بودند که در این شب راه میان دو جهان باز میشود و ارواح درگذشتگانشان نیز در این جمع حاضر میشوند و ارتزاق میکنند؛ پس کسانی که با سخاوت بیشتری در این جشن شرکت میکردند مورد شفاعت درگذشتگان نزد خداوند قرار گرفته و تا پایان آن سال از گزند بدیها و بلاها در امان میماندند.

    از دیگر مراسمی که در این بخش برگزار میشد که البته هر کدام بعدها تغییر کرده و به شکلی کاملاً دگرگون درآمد، میتوان به این موارد اشاره کرد: پوشیدن لباسهایی از پوست سر حیوانات، پیشگویی توسط کشیشان، خوردن سیب که سمبل پومانا (خدای میوه و درخت) بود و بردن باقی ماندههای آتش و خاکستر به خانهها با این نیت که آنها را از بدیها و از سرمای زمستانی که در پیش بود در امان بدارد. در انتها کشیشها با شب زندهداری، دعا و نماز آخرین شب سال را به پایان برده و ارواح مقدس را از برزخ به بهشت رهمنون میکردند.

    پس از گذشت سالیان دراز و با حمله رومیها به این منطقه آیین هالووین دچار تغییراتی شد که ورود مسیحیان کریستین به این سرزمین و اختلاط عقاید آنها به یکدیگر در این تغییرات بیتأثیر نبود تا آنجا که کمکم «شب همه مقدسین» دیگر تنها متعلق به ارواح پاک نبود بلکه شیاطین و ارواح خبیثه را نیز در این جشن حاضر میدانستند. از این رو برخی از مردم در جشن هالووین لباسهای عجیب و ترسناک میپوشیدند تا در برابر ارواح گناهکار ایستادگی کنند و به شکلی نمادین آنها را ترسانده و از میان خود برانند. رفته رفته با شکل گیری زندگی شهری، کشاورزان تنها قشری شدند که مصرانه این جشن را برگزار میکردند و برای آن به در خانهها میرفتند و طلب غذا و خوراک برای پذیرایی در جشن میکردند. در همین دوران موضوع تریت (رفتار نیک: treat) و تریک (حیله و نیرنگ: trick) پیش آمد، به این صورت که اگر کسی سخاوت به خرج میداد و چیزهای بیشتری به هالووین اهدا میکرد برای او یک کار نیک انجام میدادند و هر کس کالا یا خوراک قابل توجهی نمیداد او را به سخره و بازی میگرفتند.

    اوایل سده ۱۹ بسیاری از ایرلندیها به آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب بسیاری از آیینها و اعتقاداتشان بار دیگر دچار تغییر و تحول شد به عنوان مثال آمریکاییها حضور شیاطین و ارواح گناهکار در هالووین را بیشتر مورد استقبال قرار دادند و بیشتر سمبلهایی که برای آن در نظر گرفتند ترسناک و خشن بود تا آنجا که شرارت و شیطنت در این شب کاملاً عادی و معمولی به نظر میرسید. گاه پیش میآمد که راه مردم را میبستند، به در خانهها سبزی و میوه پرتاب میکردند، با سنگ و کلوخ دودکش خانهها را مسدود میکردند و دیگران را مورد آزار و اذیت قرار میدادند با این عنوان که این اتفاقات ناشی از حضور ارواح موذی و شیاطین است و آنها هستند که مرم را «تریک» میکنند. این اعمال باعث شد برگزاری هالووین در آمریکا برای مدتی متوقف و مسکوت بماند و پس از آن برای اولین بار به طور رسمی در سال ۱۹۲۰ به شکلی متعادل در آمریکا، هالووین جشن گرفته و به عنوان یک روز مذهبی شناخته شد. هر چند که باز هم این مراسم با آنچه در ذهن و نیت پدید آورندگان قدیمی آن بود بسیار متفاوت برگزار شد.

    هالووین در کشورهایی چون ایرلند و اسکاتلند همچنان یکی از روزهای مذهبی و محترم به شمار میرود و با برگزاری این جشن کمکم به استقبال کریسمس و میلاد حضرت عیسی میرود


    با تشكرسايت جادوگران

  2. #2
    کاربرسایت ARVAH آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۳-۰۳
    نوشته ها
    1,607
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 6 در 4 پست

    پاسخ : شب وحشت

    آداب هالووين



    آيا ميدانيد اين شب سراسر خنده و شوخي که کوچک و بزرگ در انتظار آن هستند چه ماجرايي دارد؟



    تاريخ اين روز به بيش از 2000 سال گذشته بازميگردد و آغاز آن درواقع بسيار جدي بوده است.شب 31 اکتبر که به هالووين (Halloween ترکيب دو کلمه Hallow مقدس و E’en که همان Evening به لهجه ايرلندي است، به معناي سر شب) شهرت دارد، ريشه در رسوم سلتيک (ساکنان اوليه جزاير بريتانيا) دارد و آداب آن بيشتر از ايرلند و اسکاتلند آمده است.



    اين شب در اصل از جشني مذهبي پايه گرفته است که از قرن نهم بعد از ميلاد مرسوم بوده و "روز تمام مقدسين" يا All Hallows Day نام داشته است. مسيحيان در اين روز که مطابق با اول نوامبر است، به افتخار تمام قديسين جشني برپا ميکنند که امروز به نام All Saints Day شهرت دارد و هالووين، شب قبل اين جشن است.



    از مراسم هالوين در يک مهد کودک



    اما رسوم اين شب، تاريخچه اي بسيار دورتر دارد و به يکي از تعطيلات سلتيک برميگردد. بيش از 2000 سال پيش، راهبان سلت که Druid ناميده ميشدند، جشنواره اي را پايه گذاري کردند که سمهين (Samhain) نام داشت و اعتقاد داشتند که در اين شب دروازه بين دو دنيا گشوده ميشود و خداي جهان مردگان همراه با ارواح، اجنه و ديوها به روي زمين مي آيد.



    مردم سلت در اين شب لباسهايي از پوست حيوانات ميپوشيدند و سر آنها را هم مانند کلاه خودي بر سر ميگذاشتند تا از ارواح خبيث پنهان شوند و با کوبيدن بر طبل و اشيايي مانند ديگ و بشقابهاي فلزي، صداهايي ايجاد ميکردند تا اجنه و ديوها را فراري دهند. در اين ميان راهبان آتشي مي افروختند و قرباني میکردند تا ارواح را آرام کنند.



    امروزه رنگهای محبوب هالووین یعنی نارنجی و سیاه، نشانه ای از رنگ آتش راهبان در آسمان تیره شب است. پوشیدن لباس مبدل هم، از پوشیدن پوست حیوانات به لباسهایی مانند جادوگران، هیولاها، شخصیتهای مشهور و هر چه تصور کنید، درآمده است.



    از طرفی، علاوه بر تاثیر این مراسم، جشنواره روز برداشت محصول رومیان نیز، که از قرن اول میلادی آغاز شد، به خصوص جشنی که در ستایش پومونا (Pomona) الهه میوه جات بوده است، بر جشن هالووین تاثیر فراوانی گذاشته است. گرفتن سیب از آب و دویدن در هزارتوهای مزارع ذرت و البته استفاده های مختلفی که از کدو میشود، همه نشانی از جشن رومیان دارند که در طی آن برداشت محصولی خوب را جشن میگرفتند. فروشنده مغازه خود را شبیه به جادوگر در آوردهبه کودکان هدیه می دهد.



    trick-or-treat یا همان قاشق زنی!



    یکی از آداب بسیار رایج در هالووین trick-or-treat نام دارد و بسیار شبیه به قاشق زنی خودمان است، به این ترتیب که افراد- به خصوص کودکان - در گروه هایی کوچک به در خانه ها رفته و میگویند trick-or-treat به این معنی که : "چیزی بده تا اذیتت نکنیم" و صاحبخانه که به همین مناسبت خوراکی هایی تهیه کرده، چیزهایی در سبد آنها میگذارد. این رسم در واقع بازسازی اتفاقی است که در دوران گذشته و در روز "تمام مقدسین" روی میداد و در طی آن فقرا به درب منزل ثروتمندان میرفتند و از آنها پول یا غذا میگرفتند و اگر کسی از کمک به آنها سرباز میزد، ارواح خبیث به سراغش می آمدند و خانه اش را ویران میکردند.



    حمایت یونیسف



    سال جاری، 51 مین سال ورود رسم trick-or-treat به سازمان یونیسف UNICEF (سازمان حمایت از مادران و کودکان) است. به این ترتیب که از سال 1950 تا کنون، همه ساله گروهی از جوانان در فیلادلفیا، با جعبه های تزئین شده به در خانه ها میروند تا کمکهای مالی مردم را جمع آوری کرده و برای یونیسف ارسال کنند.



    کدوی نارنجی رنگ، جاودگر سوار بر جارو و ...



    جک فانوسی یا Jack-o"-lantern: کدوهای نارنجی رنگی که به اشکال مختلف بریده میشوند و با شمعی در داخلشان، به عنوان فانوسهای شب هالووین در همه جا دیده میشوند، جک فانوسی نام داشته و پیشینه ای سلتی دارند.



    صندوق های کوچک یونیسف برای هالووین



    بنا بر این داستان، مردی به نام جک، محکوم شده بود تا پس از مرگ در دنیا سرگردان باشد. او فانوسی را که با کنده کاری بر روی ترب در دست داشت و به جک فانوسی معروف بود. هنوز هم در ایرلند و اسکاتلند این فانوسها از ترب ساخته میشود اما مهاجرین ایرلندی، پس از رسیدن به آمریکا، کدو را برای این منظور مناسبتر و زیباتر دیدند و پس از مدتی، کدو تنبلهای بزرگ و زیبا جای ترب را گرفت.



    جادوگرانی با جاروهای پرنده و گربه سیاه: در قرون وسطا، ترس فراوانی از جادوگران وجود داشت. به خصوص که مردم اعتقاد داشتند جادوگران میتوانند با جاروهای پرنده خود به همه جا بروند و با ارواح خبیث ملاقات کنند. عده ای هم گربه سیاه را جادوگری میدانستند که تغییر شکل داده یا حتا مرده ای است که به زندگی بازگشته است.



    هالووین و عطسه!



    در اعتقادات سلتی، باید به کسی که عطسه میکند بگویند: خدا حفظت کند! "God bless you". زیرا آنها اعتقاد دارند که هنگام عطسه، روح از بدن به بیرون پرتاب میشود و در شب هالووین، باید حتما مراقب بود تا اگر کسی عطسه کرد به او بگویند "خدا حفظت کند" تا مبادا شیطان روح آنها را تسخیر کند.

  3. #3
    کاربرسایت ARVAH آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۳-۰۳
    نوشته ها
    1,607
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 6 در 4 پست

    پاسخ : شب وحشت

    افسانه كهن ايرلندى هنوز زنده است

    مرگ جك خسيس



    در حالى كه آنگلوساكسون ها رسم ديرينه ۳۱ ماه اكتبر «هالووين» يا «شب ساحره ها» را جشن مى گيرند، ساكنان كشور هاى اسپانيايى زبان، اول ماه نوامبر را به برپايى جشن سنتى خود كه «روز اموات» نام دارد اختصاص مى دهند.
    اجراى اين مراسم كه داراى مضمونى مذهبى و سنتى است در هر يك از اين كشور ها با ويژگى هاى خاص خود همراه است. جشن «هالووين» طى قرون متمادى تحت تاثير فرهنگ هاى گوناگون مخصوصاً رومى ها و اقوام سلت بوده است. در توصيف سمبل هاى مرسوم اين روز، مثل جادوگران سوار بر جارو هاى بلند، كدو تنبل هاى فانوس مانند و گربه هاى سياه، روايت هاى گوناگونى نقل شده است.


    سلت ها ششصد سال قبل از ميلاد در سرزمين خود «اسكاسيا»، شمال فرانسه و ايرلند كنونى، مى زيستند. در فرهنگ اين قوم اول ماه نوامبر روز آغازين سال نو به شمار مى آمد. روزى كه به جشن و سرور آراسته مى شد و پيام آور پايان «فصل آفتاب» و آغاز «فصل تاريكى» و زمستان بود.


    سلت ها بر اين باور بودند كه در شب ۳۱ اكتبر يا «شب سام هين» اموات شرور، ارواح خبيثه، جادوگران سرگردان و نيرو هاى بدطينت در هيئت گربه هايى سياه به زمين باز مى گردند و در تمام طول شب به آ زار و اذيت زنده ها مى پردازند. به همين جهت براى در امان ماندن از گزند ارواح خبيثه، خود را به لباس مبدل درمى آوردند تا شبيه آنها به نظر برسند و پشت در خانه هايشان براى اشباح سرگردان غذا و خوراك مى گذاشتند.بعد از تسلط رومى ها بر سرزمين سلت ها بسيارى از آداب و رسوم فاتحان در فرهنگ اين قوم نفوذ كرد. از جمله اعيادى كه در سنن رومى ها جشن گرفته مى شد «روز پومونا» نام داشت كه در اول ماه نوامبر به افتخار «پومونا» الهه درخت و ميوه برپا مى شد و سيب، نماد اين جشن بود.

    مصادف شدن اين جشن با «شب سام هين» باعث درهم آ ميختن اين دو رسم با يكديگر شد.سال ها بعد با گسترش مسيحيت در سرزمين هاى اروپايى و بريتانيا، ۳۱ اكتبر آخرين روز سال در نظر گرفته شد و كليساى كاتوليك رومى ها اول نوامبر را «روز قديسين» اعلام كرد، روزى كه در آن ياد و خاطره مقدسان و شهيدان گرامى داشته مى شد. به رغم تلاش انبوه مسيحيان مردم همچنان جشن «سام هين» و «پومونا» را در اين دو روز از سال برگزار مى كردند و از تركيب و تقارن همزمان اين اعياد بود كه روز «هالووين» در اين سرزمين ها شكل گرفت و يكى از جشن هاى رسمى مردم شد.

    رنگ سياه و نارنجى، رنگ هاى سمبليك و مرسوم اين روز به شمار مى روند. از آنجا كه جشن در طول شب برگزار مى شود سياه، رنگ سنتى اين مراسم است و نارنجى رنگ كدو تنبل هايى است كه داخل آن يك شمع روشن قرار مى دهند و برش هاى روى آن صورتى وحشتناك را تداعى مى كند. كدو ها كه در ايوان، پله ها و پشت در خانه ها به وفور يافت مى شوند، نمود چشمگيرى در اين مراسم دارند.


    • افسانه ايرلندى


    وجود كدو هاى نارنجى رنگ در اين روز به يك افسانه كهن ايرلندى بازمى گردد كه حكايت مرگ مرد خسيسى به نام «جك» است. اين مرد پس از مرگش اجازه ورود به آسمان را نمى يابد و چون شيطان را هميشه به باد ريشخند مى گرفته است به جهنم نيز راه داده نمى شود، به اين ترتيب جك فانوس به دست به آوارگى ابدى در كره زمين محكوم مى شود.ايرلندى ها در سرزمين مادرى خود از شلغم و چغندر كه به شكل صورتك هاى ترسناكى درآورده مى شد در تزئين مراسم خود استفاده مى كردند و در طول زمان با مهاجرت شمار زيادى از ايرلندى هاى خرافه پرست به آمريكاى شمالى، كدو تنبل جاى شلغم و چغندر را گرفت، چون در فصل پاييز بيشتر يافت مى شد.در مكزيك سنت ديرينه «روز اموات» در دو روز اول ماه نوامبر برگزار مى شود زيرا بنا به يك باور عمومى در اين روز مردگان به خانه هاى خود در زمين باز مى گردند. روز نخستين ماه به گراميداشت خاطره كودكان از دست رفته خانواده «فرشتگان كوچك» اختصاص دارد و در دومين روز با برگزارى مراسمى مشابه از سوى بازماندگان از خاطره بزرگان و نياكان درگذشته تجليل مى شود. سرخپوستان هم مثل سفيدپوستان مراسم آئينى «روز اموات» را با شكوه هر چه تمام تر برگزار مى كنند.تداركات اين جشن از ماه ها قبل از شروع فصل كاشت گل هميشه بهار، آغاز مى شود و در تكاپوى فراهم كردن مقدمات جشن پرورش دهندگان گل، سفال ساز ها، نانوا ها و شيرينى پزى ها، فروشندگان شمع و... بسيار فعالند و بازار كسب و كار آنها پررونق است.


    • جشن در گورستان ها

    گراميداشت خاطره درگذشتگان به شكلى جشن گونه در گورستان ها انجام مى شود. مردم با پاك كردن اطراف مقبره ها از علف هاى هرز و تزئين گور ها با تاج گل هايى از گل هميشه بهار و نهادن تصاويرى از مردگان خويش، از عزيزان مرده ياد مى كنند. افروختن آتش، نوشيدن نوشابه هاى خانگى و نواى ساز هاى محلى در كنار عطر بخور ها و شمع هاى رنگين، چهره اى شاد به اين مراسم مى بخشد.


    خانواده هاى سنتى تر مراسم را در خانه هاى خود برگزار مى كنند. آنها محراب هايى را براى تجليل از روح درگذشتگان خويش آماده مى كنند و با گل هاى هميشه بهار مى آرايند. گذاشتن يك ظرف آب و يك دست لباس پاكيزه در ورودى خانه به اين معناست كه روح شخص متوفى به محض رسيدن به خانه حمام كند و آماده شركت در جشن شود. در اطراف محراب غذا، نان، ميوه، گل، شيرينى و نوشيدنى مورد علاقه فرد مرحوم قرار داده مى شود و به هنگام شب، زنده ها در خوردن اين سفره رنگين سهيم شده و خوراك ها بين افراد خانواده دوستان و همسايگان تقسيم مى شود.


    هر يك از اجزاى اين سفره ضيافت، مفهومى خاص دارد. شمع و بخور هاى عطرآگين به منظور يارى مردگان در يافتن مسير خانه هايشان روشن مى شوند، پارچ آب براى فرو نشاندن عطش روح تازه از راه رسيده است، نمك به معناى پيراستگى و پراكندن گلبرگ هاى هميشه بهار در اطراف محراب براى هدايت روح به آن سمت است.


    پيش از شام كودكان خانواده براى گرفتن هداياى خود كه شامل جمجمه هاى شكلاتى و شكرى است به خيابان مى روند، در خانه ها را مى كوبند و پول يا شكلات هديه مى گيرند.غذاى مرسوم اين جشن برنج، لوبيا، مرغ، كدوى شيرين، سيب زمينى، نوشيدنى هاى خانگى و يك نوع نان مخصوص است كه از تركيب آرد، سفيده تخم مرغ و شكر خمير آن به دست مى آيد. اين خمير را به شكل جمجمه هاى كوچك درمى آورند و بعد در تنور مى پزند.


    از اواسط ماه اكتبر تا اولين هفته ماه نوامبر بازار هاى مكزيك مملو از لباس هاى فانتزى و زينت هايى است كه براى برگزارى اين جشن استفاده مى شوند. جمجمه و اسكلت هاى مصنوعى، اسباب بازى هاى ترسناك، گل هاى ابريشمى، صليب و شمع، گل هاى هميشه بهار و تاجر خروس و... از جمله كالاهايى هستند كه فرا رسيدن جشن را نويد مى دهند.
    اين روز در كشور هاى آمريكاى لاتين با تفاوت هايى جشن گرفته مى شود و در پاره اى از اين كشور ها مانند گواتمالا در حاشيه اين مراسم مسابقاتى چون اسب دوانى برگزار مى شود.


    در اسپانيا اين جشن از فضاى مذهبى ترى برخوردار است. مردم با حضور در گورستان ها و نهادن دسته هاى گل بر مقابر، به مردگان خويش اداى احترام مى كنند و بدين گونه قرابت زنده ها با مرد ه ها بار ديگر تجديد مى شود.


    منابع: -Tradiciones alrededor detl mundo
    - The Mexican tradition

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •