شپشك ماهي به جنس آرگولوس تعلق داشته و با شكافتن پوست بوسيله نيشترهاي تيزش و مكيدن مايعات بدن با بخشهاي دهاني خود تغذيه ميكند.
آلودگي خفيف با آرگولوس به ندرت كشنده است .اما انگل با تحريك پوست باعث ايجاد ناراحتي و استرس در ماهي ميشود.هجوم گسترده شپش ماهي پاتولوژنهاي فرصت طلب را براي ماهي بيماريزا ميكند.به نظر ميرسد شپش ماهي باعث انتقال مستقيم بيماريهاي باكتريايي و ويروسي ميشود.

--------------------------------------------------------------------------------

شپش های ماهی ها کروستاسین های سپر مانندی هستند که اندازه هایی بین 4 تا 12 میلیمتر دارند.
در سطح شکمی آنها چشم ها ، صفحه های مکنده و دو آنتن با قلاب های گیرنده و یک سوزن و یا نیش وجود دارد که با این نیش خون ماهی را میمکند . مواد سمی به وسیله این شپش وارد خون می شود و می تواند ماهی های کوچک را بکشد.
و در ماهی های بزرگ محل نیش ملتهب و متورم می شود زخم حاصل از نیش نیز ممکن است به وسیله قارچ ها دچار عفونت شود.
این زخم ها همچنین اجازه ورود عامل بیماری زای ورم شکل و انگل های خون را به خود می دهند.
انگل پس از گرفتن گوشت آن ، ماهی را رها می کند و آزادانه در آب شنا میکند و به دنبال قربانی جدید میگردد. اگر قربانی یافت نشود این انگل تنها برای سه هفته بدون غذا می تواند زنده بماند.
شپش ماهی به همه انواع ماهی ها حمله میکنند.
این شپش ها از طریق غذای زنده از استخر ماهی ها و یا دیگر جاهایی که ماهی وجود دارد وارد آکواریوم میشوند.
منبع: بیماری ماهی های آکواریومی نوشته: دکتر هربرت آکسلرود ترجمه: حمید صفری