مواد لازم:



1- يک عدد مخ (حتی الامکان گنديده و پوسيده)



2- يک مقدار رو (هر چه بيشتر بهتر)



3- يک پيمانه وقت (خانومای محترم پيمانتونو سر پر در نظر بگيرين)



4- مقداری ريش جهت گرو گذاشتن و لينک گرفتن (تذکر: خانومای محترم ناراحت نباشن که ريش

ندارن چون پسرا خيلی راحت به اونا لينک ميدن)



5- يک ذره اطلاعات برنامه نويسی (نداشتی هم نداشتی)



6- کمی شانس



7- نوک سوزن هوش جهت دودر کردن مطالب بدون متوجه شدن صاحابش



8- نمک به ميزان لازم



مراحل کار:



1- ميری تو سايت بلاگفا یا میهن بلاگ و يه بلاگ به نام خودت ثبت ميکنی. اولين و مهمترين چيز

انتخاب اسم مناسبه. هر چی اسم بلاگت تو چشم تر باشه بهتره. برای مثال اسامی: آبحوضی،

لگنسوراخ، لوله چاه، فکآويزون، خشتک پاره، فاضلاب، قوزميت! و... پيشنهاد ميشود.



2- حالا که اسم بلاگتو انتخاب کردی وقتشه که يه قالب انتخاب کنی. برای شروع کار يه قالب ساده

انتخاب ميکنی که بتونی هر بلايی بخوای سرش بياری.



3- در اين مرحله وظيفه خطير دودر کردن شروع ميشه. ميری تو بلاگای مختلف و هر قسمتی رو که

خوشت اومد از قالبش دودر ميکنی و ميذاری تو بلاگ خودت. البته اون يه ذره هوش بايد اينجا فعال

بشه. بايد کلمات يا شکل اون چيزی رو که دودر کردی رو عوض کنی تا يارو شاکی نشه.



4- حالا تو يه بلاگ داری که ميتونی هر چرت و پرتي که بخوای توش بنويسی. بنابراين يه طرح کلی

واسه خودت ترسيم ميکنی که ميخوای چه تيريپی بنويسی. مثلا طنز يا هر چرند ديگه.



5- دو تا مطلب از خودت مينويسی شونصد تا مطلب از ديگران.



6- يه ذره که پرو بال گرفتي مرحله پاچه خواری بزرگان آغاز ميشه. در اين مرحله بايد پاچهی وبلاگای

درجه يک و کله گنده رو آنچنان بخارونی که خر بشن و بهت لينک بدن. اين مرحله در سرنوشت بلاگ

شما بسيار حياتی است. از اينرو دقت لازم مبذول شود.



7- دو سه بار خودتو قاطی بلاگ نويسا ميکنی و ميری تو قرار وبلاگی و تا ميتونی خودتو

ميچسبونی به دم کلفتا (با رعايت شئونات اسلامی) و انقدر سيريش ميشی که لينک بگيری.



8- چند ماه بعد تو يه بلاگ داری که اسمش تو همهی بلاگای ديگه هست. کلی رفيق واسه خودت

پيدا کردی و کلی واسه تازه واردا کلاس ميذاری. فقط يادت باشه که خودتم يه روزی تازه وارد بودی

بقيه زير پرو بالتو گرفتن.