محققان نانو در دانشگاه کاليفرنيا توانستند با قراردادن سلولها در کانالهاي ريز محتوي مايع يك ميکروتراشه و تابانيدن پرتو ليزر(با طول موجي در اندازه ميکرومتر) به اين تراشه سلولها را تخريب و از اين فرايند عکسبرداري کنند. به گزارش سرويس فنآوري خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، تخريب سلولها با اين روش اين امکان را به دانشمندان ميدهد كه عوامل بيوشيميايي موجود در سلول از جمله مولکولهاي دخيل در فرايند پيامرساني سلولي رونويسي و يا ترجمه را مورد مطالعه قرار دهند و نيز پاسخ سلولها را با امواج حاصل از ليزر بسنجند. پيش از اين گروه، شيميدانان ديگري نيز سعي در تخريب سلولها با استفاده از اين روش داشتند، زيرا در اين روش، تخريب سلولها به سرعت و در عرض چند ثانيه صورت مي گيرد و زياد بودن مقدار نمونه، مشکلي را در جريان انجام اين روش ايجاد نمي کند؛ اما هنر اصلي «ونگوپالان» و همکارانش اين بوده که توانستهاند فرايند تخريب سلولي در اين روش را از راه نشاندار کردن سلولها با رنگهاي فلورسنت و بهکارگيري يک دوربين پرسرعت، به گونهاي تحت کنترل خود درآورند که بتوان از آن طي چند ثانيه پس از برخورد پرتو ليزري به سلول، عکسبرداري كرده و چگونگي انجام اين فرايند را مشاهده کرد. بدني منظور، نقطه کانوني پرتو ليزري در چند ميکرومتري داخل سلول قرار مي گيرد، سپس اين پرتو همانند حبابي به سرعت گسترش يافته، ديواره سلول را پاره مي کند. انرژي زياد موجود در اين پرتو باعث جذب ديواره کانالهاي ريز موجود در دستگاه ميشود که به سمت خارج تغيير شکل مييابند؛ اما پس از مدت کوتاهي با از هم پاشيده شدن اين حبابها، ديوارهها به محل اول خود بازمي گردند و محتويات سلول در فضايي کمي وسيعتر نسبت به سلولِ مادر پخش ميشود. به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فناوري نانو، از مزاياي ديگر اين روش آن است که نيازي به تراشههاي الکتريکي خاصي ندارد؛ از اين روي طراحي تراشههاي مورد استفاده در اين روش آسان است و فرايند تخريب سلولي ميتواند در هر نقطه اي بر روي تراشه صورت بگيرد.