پس از مدتها تلاش گروهي از دانشمندان آمريکايي در روشي مشابه با فوتوسنتز گياهان با ابداع نوعي سيستم کاتاليزوري و بکارگيري ترکيبات رنگي سعي کردهاند با تجزيه آب به کمک نور خورشيد، گاز هيدروژن توليد کنند که در صورت عملي شدن آن، بشر به يک منبع سوخت هيدروژني تميز دست يافته خواهد يافت.



آنها ابتدا خوشههايي به قطر حدود دو نانومتر متشکل از رنگدانههاي سرخ – نارنجي و مولکولهاي کاتاليزوري اکسيد ايريديوم با اندازههاي يکسان تهيه نمودند. سپس با انتخاب دو الکترود بعنوان کاتد و آند به ترتيب از جنس پلاتين و دي اکسيد تيتانيوم و اشباع کاتد با ترکيبات کاتاليزوري تهيه شده آنها را در يک محلول نمکي غوطه ور ساخته و سيستمي مشابه با دستگاه الکتروليز و يا پيل الکتريکي ساختند. براي به راه افتادن اين سيستم تنها کافي است تا پرتوهاي نوري به آاند حساس به رنگ بتابد.

مزيت اين روش که فوتوليز ناميده ميشود آن است که ديگر محدوديت پيلهاي خورشيدي و پاسخ طيفي ضعيف نيمه رسانا در آن وجود ندارد؛ اما از سوي ديگر اين سيستم هنوز در حد بسيار ابتدايي است و بازدهي آن بسيار پائين و در حد 3/0 درصد ميباشد.

بعلاوه هيدروژن و اکسيژن توليد شده دوباره به سرعت با يکديگر ترکيب ميشوند و هزينه آن هم بيش از روش الکتروليز ميباشد.

اين دانشمندان در تلاشند تا با تغيير شکل هندسي کاتاليزورها و رنگدانهها و آزمايش مواد ديگر، بازدهي اين سيستم را افزايش دهند