فدراسيون جهاني روبوكاپ و انجمن هوش مصنوعي آمريكا (AAAI) در سال 2000 و به منظور استفاده از نتايج بدست آمده از ليگهاي مختلف روبوکاپ در كاربردهاي واقعي و بشر دوستانه تصميم گرفتند تا ليگ جديدي به نام ليگ روباتهاي امدادگر را در مسابقات بگنجانند. اولين دوره رسمي اين ليگ كاربردي با حمايت سازمان ناسا (NASA)، آژانس تحقيقات پيشرفته دفاعي (DARPA) و آزمايشگاه تحقيقاتي دريايي (NRL)، در سال 2001 در شهر سياتل آمريكا برگزار شد. در جريان مسابقه هر روبات ميبايست به مدلي از يك سازه ويران كه در محل مسابقه ساخته شده بود وارد شده، به جستجوي مصدومين احتمالي پرداخته، محل دقيق آنها را گزارش ميداد. روبات بايد پس از انجام اين اعمال از محوطه خارج ميشد. نواحي مسابقه بر اساس ميزان ناهمواري به سه ناحيه زرد، نارنجي و قرمز تقسيم شده بود و هر روبات براي جستجو در اين نواحي تنها 20 دقيقه فرصت داشت.



در این مسابقات وظیفه روبات پیدا کردن هدف هایی است که توسط داوران اعلام میشود. این هدف ها در مسابقات سطح مقدماتی و متوسط عروسک هایی با رنگ سبز و قوطی کنسرو به رنگ نقره ای هستند. در این سطح از مسابقات زمین مسابقه به اتاق هایی با سختی متفاوت تقسیم بندی شده و از ابتدای مسیر ، خطی مسیر حرکت روبات را در این اتاق ها نشان میدهد. هر روبات باید خط را تعقیب و از ورودی اتاق وارد آن و از خروجی آن از اتاق خارج شود. در طول این مسیر روبات باید هدف های قرار داده شده در اتاق ها را شناسایی و مکان آنها را گزارش دهد.



در سطح پیشرفته این مسابقات زمین مسابقات به صورت منطقه ای شبیه سازی شده از یک مکان زلزله زده یا تخریب شده در اثر سیل یا آتش سوزی میباشد. اهدافی که روبات ها در این دسته از مسابقات باید شناسایی کنند ماکت های انسان نما و حتی در برخی موارد خود انسان است. در این مسابقات هدف ها در حال حرکت هستند و روبات با پیدا کردن هدف علاوه بر گزارش مکان آن باید در صورت امکان آن را از خطرات نجات دهد.