اگر وكالت ضمن عقد خارج لازم داده شده و شرط شود بعد از فوت طرفين نيز نسبت به ورثه معتبر باشد آيا يا فوت وكيل يا موكل و عدم انجام مورد وكالت، وكالت مذكور به قوت خود باقى است ؟ نظريه اكثريت (قريب به اتفاق) - (78/3/5):

وكالت عقدى است جايز كه بموجب آن وكالت دهنده براى انجام امرى، ديگرى را نايب خود مى‏نمايد و به موت‏ - ماده 656 ق.م.

يا جنون وكيل يا موكل مرتفع مى‏شود. اعطاى وكالت ضمن عقد لازم يا شرط عدم عزل وكيل ضمن چنين‏ - ماده 678 ق.م .

عقدى ماهيت عقد وكالت را تغيير نمى‏دهد. حكم مقرر در ماده 777 قانون مدنى كه از فقه اماميه در فصل رهن‏ - ماده 777 ق.م :«در ضمن عقد رهن يا بموجب عقد عليحده ممكن است راهن مرتهن را وكيل كند كه اگر در موعد مقرر راهن قرض خود را ادا ننموده و مرتهن از عين مرهونه يا قيمت آن طلب خود را استيفاء كند و نيز ممكن است قرار دهد وكالت مزبور بعد از فوت مرتهن با ورثه او باشد و بالاخره ممكن است كه وكالت به شخص ثالث داده شود.»

گرفته شده باعتبار حقى است كه براى مرتهن نسبت به عين مرهونه وجود دارد و نمى‏توان از آن قاعده كلى بدست آورد. بنابراين در غيرموضوع ماده مذكور، بافوت وكيل يا موكل، وكالت مرتفع مى‏شود و قابل انتقال به ورثه نيست هر چند ضمن عقد لازم شرط شده باشد. نظريه اقليت:

اگر ضمن عقد لازم شرط شده باشد كه بعد از فوت نيز وكالت نسبت به ورثه معتبر باشد با توجه به لازم الوفا بودن چنين شرطى،با فوت وكيل به ورثه او منتقل مى‏شود و پس از فوت موكل عنوان وصايت دارد.