کیمیاگران افرادی بودند که فعالیت شان از آستانه ی پیدایش مسیحیت اغلب در مصر آغار شد و تا سال 1700 میلادی ادامه داشت.
هم زمان با گسترش نظریه های فلسفی که تنها جنبه های نظری محض را دربرداشت و براساس تجربه و عمل استوار نبود، جنبه های علمی و کاربردی در علم شیمی بیشتر مورد توجه قرار گرفت .بخش مهم فعالیت های کیمیاگران بر دو محور اصلی تکیه داشت:
1-تهیه ی ماده ی اسرار آمیز معروف به«سنگ فیلسوفان» که بر اثر مالش به هر چیزی،آن را به طلا تبدیل کند.
2-تهیه ی ماده ی جاوئی دیگری معروف به «اکسیر زندگانی»که شفادهنده ی همه ی دردهاست و به طور معجزه آسایی می تواند جوانی را بازگرداند وسبب بقای عمر شود.
برخی فلزها مانند طلا،نقره،مس و آهن از زمان های بسیار قدیم باستان پیدا و کشف شده بودند. کیمیاگران برای نشان دادن عناصر،از نمادهایی به صورت شکل استفاده می کردند.




آنها بر سر راه تلاش برای دست یابی به طلا و اکسیر،ضمن صدها سال کوشش و ناکامی ،موفقیت هایی نیز در تهیه ی برخی مواد شیمیایی ،داروهای پزشکی،هم چنین کشف برخی وسائل و روش های انجام فعالیت های آزمایشگاهی و صنعتی به دست آوردند. کیمیاگری در مصر باستان،دانشی مقدس و هنری الهی قلمداد شده و اغلب در انحصار کاهنان بوده و به طور اسرار آمیزی تحت نظر پرستش گاه ها انجام می گرفت.