درحقوق بين الملل چون مجلس واحد جهاني جهت تصويب قوانين و مقررات وجود ندارد، آنچه بصورت قانون قابل رعايت درمي آيد صرفاً معاهداتي است كه دولتها بصورت دوياچند جانبه باهم منعقد مي كنند . البته اقداماتي كه دولتها بصورت عملي در طول مدت مديدي آن را اجرا كرده و نسبت به آن پايبند بوده اند نيز بعنوان عرف بين المللي براي دولتها بصورت لازم الاجرا درمي آيد.