دیگو سیمئونه در اتلتیکو مادرید مانند استیو جابز برای اپل محسوب میشود. او هرسال عملکردی فراتر از انتظارات ارائه میدهد و دیگر ما او را به انجام کارهای غیرممکن میشناسیم.


به "ورزش سه"، سایت فور فور تو، 50 تا از بهترین مربیان سال را انتخاب کرده است و نام دیگو سیمئونه در صدر این جدول به چشم میخورد.دلایل این انتخاب را با هم مرور میکنیم:
زمانی که شما در مخصمهای گیرافتادید، همیشه به یاد داشته باشید که اگر وظیفه تان را دست انجام بدهید، دیگر در چنین شرایطی قرار نخواهید گرفت. (دیگو سیمئونه)
زمانی که دیگو سیمئونه در سال 2011 به عنوان سرمربی اتلتیکو مادرید منصوب شد، خودش هم میدانست که تنها دلیل این انتخاب، برداشتن فشار از روی هیئت مدیره تیم مادریدیست اما با این تفاسیر، او موفق شد هویت اتلتیکو مادرید را به این تیم بازگرداند همچنین او توانست با طراحی یک سناریوی جدید، راهی برای مقابله با مالکیت توپ بالای تیمهای گواردیولا به دنیای فوتبال ارائه بدهد. سیمئونه بارها ابراز داشت که از درصد پایین مالکیت توپ تیمش نگران نیست و لالیگایی که همیشه تنها دو مدعی را برای قهرمانی تصور میکرد، حالا با یک رقیب جدید مواجه شده بود. به هر ترتیب، حتی اگر کسی شکل فوتبال ارائه شده را دوست نداشته باشد، نمیتواند تواناییها و نتایج این تیم را زیر سوال ببرد.
اما اوج کار سیمئونه را میتوان در رقابتهای اروپایی جستجو کرد. جاییکه ال چولو موفق شد 2 بار به فینال لیگ قهرمانان صعود کند و به همین دلیل، میتوان او را بهترین مربی دنیا نامید. جمله ی معروفی از ال چولو وجود دارد با این مضمون که "فوتبال بازی اشتباهات است. هر تیمی که بتواند درصد اشتباهات خود را کاهش دهد، به پیروزی نزدیک میشود. به نظر من این مفهوم که هر تیمی بیشتر حمله کند پیروز میشود حقیقت ندارد. پیروزی برای کسانیست که درصد خطای کمتری دارند و به همین دلیل است که تمام تلاش ما، بر طرف کردن نقاط ضعف تیم است". برای افزایش روحیه تیمی، دیگو همیشه از واژه "ما" به جای "من" به عنوان فاعل استفاده میکند.
بر خلاف دیگر مربیان که علاقمند به داشتن ستارههای بزرگ هستند، سرمربی جوان آرژانتینی به دنبال جمع کردن بازیکنان متوسط است. او هر فصل به بازسازی تیمش میپردازد و جای تعجب نیست که با جدا شدن ستارگانی مثل (فالکائو، آردا توران، فیلیپه لوئیس، دیگو کاستا و میراندا) این تیم نه تنها روند نزولی را طی نکرد، بلکه به طور شگفتانگیزی حتی قویتر هم شد.
سیمئونه در این رابطه بدین شکل توضیح میدهد: "به جای خرید بازیکنان جدید، من ترجیح میدهم کیفیت داشتههایم را افزایش بدهم، زیرا میدانم این موضوع عامل بزرگی برای کسب پیروزیهاست. به جای تحریک کردن انتقادات بر علیه خودم، ترجیح میدهم تا بازیکنانم را برای پیروزیهای بیشتر تحریک کنم. آنها بزرگ ترین سرمایههای من هستند و تنها با درخشش آنها شما میتوانید به اهداف مورد نظر خود برسید". برای کسی که بردن در رگهای او جاریست، شکست در دو فینال لیگ قهرمانان میتواند یک فاجعه محسوب شود ولی بازیکن سابق اینتر، لاتزیو و همین اتلتیکو مادرید ترجیح میدهد تا نیمه پر لیوان را نگاه کند و با اشتیاق فراوان، دلایل این اتفاق را بررسی کند.
مارچلو بیلسا سالها پیش اذعان داشت که یک تیم خوب هم باید راه و روش بد بازی کردن را بداند. سیمئونه معتقد است که در هر مسابقه، لحظاتی وجود دارد که سرنوشت نتیجه را تعیین کند و هر تیمی باید بداند که چگونه در مقابل این اتفاقات عکسالعمل مناسبی از خود بروز دهد. بدون کار تیمی و آمادگی جمعی، این لحظات معمولا به نفع شما نخواهد بود. از زمانیکه بعد از موفقیتهای فراوان با استادیانتس و ریورپلاته در آرژانتین، ال چولو تصمیم به هجرت به اروپا گرفت، نه تنها ثابت کرد که در بحثهای تاکتیکی سرآمد است، بلکه خود را به عنوان یک آنالیزور فوق العاده نیز معرفی کرد. او همیشه تلاش میکند تا به جای تعیین یک بازی به عنوان جدال تاثیرگذار و تعیین کننده فصل، قهرمانی را منوط به درخشش در تمامی لحظات ببیند. شاید به همین دلیل است که بازیکنان تحت هدایت او، تمامی بازیها را به مثابه یک فینال تصور میکنند. سیمئونه در این رابطه می گوید: "زمانی که فوتبال بازی میکردم، زمین مسابقه را به شکل یک میدان جنگ میدیدم که باید به هر طریقی بر حریف خود فائق آیم. این موضوع به من انگیزه میداد تا بیشتر تلاش کنم و تمام انرژی خود را صرف بردن تیم مقابل کنم. مثل دعواهای خیابانی، یک لحظه در چشمان حریف تو ترس بوجود میآید و این دقیقا همان لحظه ایست که تو باید ضربه نهایی را وارد کنی. ممکن است در این نبرد، حتی ضعیفتر هم باشی اما توانستی لحظه ای ترس را به دل حریف خود بیندازی و این مهم ترین عامل پیروزی است".
این ذهنیت، به شکل غیرقابل باوری در اتلتیکو مادرید هم جاری است. انگار که بازیکنان این تیم، بین بازی کردن در مقابل تیم دسته سوم اسپانیا در کوپا دل ری یا بایرن مونیخ در نیمه نهایی لیگ قهرمانان تفاوتی قائل نیستند. تعهد، صمیمیت و همدلی برای او بسیار حیاتی است. انگار اتلتیکو مادرید همه دارایی او محسوب میشود. او می داند که چگونه هواداران را برای حمایت بیشتر تحریک کند و از آنها به عنوان حربه ای برای پیشبرد اهدافش استفاده کند. نقش ال چولو در اتلتیکو مادرید، مانند استیو جابز در کمپانی اپل، پررنگ و غیرقابل انکار است.
با این تفاسیر، انتخاب نشدن او به عنوان مربی سال توسط فیفا میتواند کمی عجیب باشد اما خودش در این رابطه با لحنی شوخطبعانه میگوید: از آنها تشکر میکنم زیرا به من انگیزه میدهند تا بیشتر تلاش کنم. سزار منوتی، سرمربی تیم ملی آرژانتین در جام جهانی 1978 که منجر به قهرمانی آلبی سلسته شد، در مورد سیمئونه میگوید: "یک سرمربی، باید مثل فرمانده نیروهای نظامی عمل کند و از سربازانش به بهترین شکل استفاده کند. اگر یک فرمانده بداند که سربازی متخصص استفاده از هفت تیر است ولی او را به آشپزخانه بفرستد، قطعا گزینه خوبی برای احراز این پست نخواهد بود. اولین وظیفه یک سرمربی، پیدا کردن بازیکنانست که فلسفه فوتبالی او را قبول دارند و حاضرند برای آن بجنگند". بزرگترین دستاورد ال چولو را میتوان ساخت یک ارتش منظم با سربازانی دانست که قبلا در آشپزخانه کار می کردند. حالا آنها سربازانی هستند که تنها یک هدف را در سر میپرورانند؛ پیروزی سایت فور فور تو، هر سال 50 مربی برتر دنیا را انتخاب میکند که 20 تای اول امسال به شرح زیر است: 1-دیگو سیمئونه 2-پپ گواردیولا 3-لوییس انریکه 4-ژوزه مورینیو 5-اونای امری 6-ماکسی آلگری 7-یورگن کلوپ 8-کلودیو رانیری 9-رونالو کومان 10-خورخه خسوس 11-یواخیم لوو 12-فیلیپ کوکو 13-کارلو آنچلوتی 14-مارسلینو 15-ارگاردو بائوزا 16-توماس توخل 17-آنتونیو کونته 18-لارس لاگربرک 19-مائوریسسو پوچتینو 20-مارسلو گایاردو