نمایش نتایج: از شماره 1 تا 7 , از مجموع 7

موضوع: نوروز؛ روز گشایش و فرج

  1. #1
    کاربرسایت ERFAN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    102
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    نوروز؛ روز گشایش و فرج

    بانگ تلاوت آیات روح بخش قرآن مجید در فضای خانه می پیچد و حالت روحانی آن اعضای خانواده را تحت تأثیر قرار می دهد. گوینده رادیو با صدای گرم و دلنشین، دعای تحویل سال نو را می خواند و نسیم بهاری آهسته از گل و گیاه می گذرد و فرا رسیدن نوروز را خبر می دهد.

  2. #2
    کاربرسایت ERFAN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    102
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست
    نوروز در ایران باستان
    در آیین دیرین ایرانیان گفته شده كه جهان كنونی گذرگاهی ناپایدار است، كه به ابدیت می پیوندد. در این گذرگاه، نیروهای اهریمنی كمین كرده اند تا آدمیزاد را از راه رستگاری منحرف كنند و او را به گمراهی رهنمون شوند. در این میان آنان كه به ایزد یكتا باور دارند، از پیكار با اهریمن پیروز می آیند و به رستگاری و آرامش می رسند. به این ترتیب، آنچه زشت است، از درد و رنج و بیماری تا دروغ و بیداد، از جهان رخت بر می بندد و سلامت و شادی جایگزین آن ها می شود.
    در ایران باستان برای دستیابی به چنین هدفی، برخورداری از ایمان و اعتقاد متین و استوار و نیز سلامت جسم و روان ضروری شمرده می شده و به ویژه شادابی تن و روان اهمیت ویژه ای داشته است؛ برای رسیدن به این مهم، به مناسبت های گوناگون جشن هایی برپا می كردند و به شادی و سرور می پرداختند. این جشن ها بسیار بودند، و از آن جمله جشن های مهرگان، سده و نوروز قابل ذكرند. ضمن آن كه جشن نوروز از همه مفصل تر بوده و اهمیت بیشتری داشته است. واژه جشن از ریشه پهلوی پشتن مشتق شده و در ایران باستان به مراسمی اطلاق می شده است كه در آن، ستایش و پرستش پروردگار با سرور و شادمانی ایمان آورندگان همراه بود و از این رو، جشن نوروز، یك جشن دینی ملی محسوب شده است.(1)
    در آیین ایرانیان، فروهر یكی از نیروهای مقدس است كه هنگام آفرینش انسان، در جسم وی دمیده می شود و تا دم مرگ، او را از رفتارهای بد باز می دارد، پس از مرگ انسان نیز او را از یاد نمی برد و هر سال به مدت 10 شبانه روز از بیست و پنجم اسفند تا پنجم فروردین ماه، فروهرهای همه در گذشتگان به زمین می آیند و به یمن قدوم آنان است كه بهار از راه می رسد و طبیعت، سر سبز و زیبا می شود. (2)
    بیش تر تاریخ نگاران قدیم پیدایش نوروز را به جمشید جم - چهارمین شهریار پیشدادیان - منسوب كرده اند و از این رو به نوروز، نوروز جمشیدی هم می گویند.
    در مورد انگیزه های ابداع سنت نوروزی نكات بسیاری در متن های كهن ادبیات فارسی آمده كه همگی به سهم خود، زیبا و دلنشین است و از ذوق سرشار ایرانیان حكایت دارند. (3)

  3. #3
    کاربرسایت ERFAN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    102
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست
    نوروز پس از اسلام
    پس از اسلام، با عنایت امامان معصوم و تأكید بر جنبه های مثبت و منطقی، جشن نوروز بار دیگر رسمیت یافت و جنبه مذهبی خود را نیز حفظ كرد. در دین مبین اسلام احادیث معتبری درباره نوروز وجود دارد كه از جمله حدیث «معلی بن خنیس» قابل ذكر است.
    علامه مجلسی از امام صادق (علیه السلام) نقل كرده نوروز، روزی است كه: «خداوند از بندگان پیمان گرفت او را بپرستند و او را شریك نگیرند و به پیامبران او بپیوندند.... و هیچ نوروزی نیست كه ما در آن متوقع گشایش و فرجی نباشیم، زیرا نوروز از روزهای ما و شیعیان ما است.» (4)
    یكی از یاران امام صادق (علیه السلام) از حضرت درباره مرد ثروتمندی پرسش نمود كه در روز مهرگان یا عید نوروز مردم به وی هدیه می دهند اما در عوض احسان نمی كند.

  4. #4
    کاربرسایت ERFAN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    102
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست
    امام (علیه السلام) فرمود: آیا اهل نماز هستند؟
    گفتم: آری. حضرت فرمودند: هدیه آن ها را باید بپذیرد و او نیز در مقابل برای آن ها هدیه ای بفرستند
    از شیخ طوسی (ره) نقل است كه گفت: «پس، حضرت صادق (علیه السلام) به معلی فرمود: چون نوروز رسد، غسل كن و پاكیزه ترین جامه های خود را بپوش و به بهترین بوها و عطرها خود را خوشبو كن و در آن روزها، روزه بدار، پس چون از نماز و نافله ها فراغت یافتی، چهار ركعت نماز بگذار ....(5 و 6)
    روایت دیگر از معلی بن خنیس، از امام صادق (علیه السلام) ذكر می كنیم. معلی می گوید: در صبحگاه روز نوروز به حضور امام صادق (علیه السلام) مشرف شدم. حضرت از من پرسید: معلی! آیا از امروز چیزی می دانی؟ گفتم: خیر! لیكن عجم ها (ایرانیان) امروز را بزرگ می دارند و به همدیگر تبریك می گویند. امام فرمود: همانا گرامیداشت امروز به سبب وقایعی است كه برای تو بازگو می كنم.
    من از این سخن امام خرسند شدم و اشتیاق خود را برای شنیدن كلام امام ابراز داشتم و از ایشان خواستار بیان آن شدم. حضرت در سیمای نوروز به نمونه هایی از حوادث انجام شده اشاره فرمودند، از جمله موارد ذیل را بیان داشتند:
    1. پیمان ستاندن خداوند
    خداوند از بندگان خود پیمان ستاند كه تنها او را پرستش كنند و چیزی را شریك وی قرار ندهند و پیرو رسول او، حجج الهی و اولیائش باشند.
    2. آغاز تابش خورشید
    نخستین بار خورشید در آن طلوع كرد.
    3. استقرار كشتی نوح (علیه السلام)
    كشتی نوح بر كوه جودی قرار یافت.
    4. بت شكنی ابراهیم
    حضرت ابراهیم خلیل بت های قومش را در هم كوبید.
    5. نزول جبرائیل
    جبرائیل بر پیامبر خاتم فرود آمد.
    6. پاكسازی بت های قریش
    رسول خدا (صلی الله و علیه و آله)، علی (علیه السلام) را بر روی شانه اش قرار داد، تا او بت های قریش را از روی خانه خدا به زیرافكند.
    7. بیعت با امیر المؤمنین (علیه السلام)
    پیامبر (صلی الله و علیه و آله)، برای امیر المؤمنین (علیه السلام) در غدیر خم عهد و پیمان ستاند، و در آن روز بر ولایت علی اقرار كردند، خوشا بر آنان كه بر ولایت او استوار ماندند و بدا به حال آن كسانی كه آن پیمان را شكستند.
    8.ظهور مهدی (علیه السلام)
    نوروز، روزی است كه در آن قائم آل محمد (علیه السلام) ظهور می كند و خداوند او را بر دجال پیروز می گرداند، هیچ نوروزی نیست جز آن كه ما در آن فرج او را انتظار می كشیم. نوروز از ایام ما می باشد، ایرانیان آن را بزرگ داشتند و شما عرب ها آن را تباه ساخته، كوچك شمردید. (7)

  5. #5
    کاربرسایت ERFAN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    102
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست
    آداب نوروز
    1. غسل، پوشیدن لباس تمیز و زدن عطر. (8)
    2. روزه داری، برپایی نماز و یاد خدا با تكبیر و تهلیل.
    3. آراستگی ظاهری، پیراستگی باطنی.(9)
    4. دادن هدیه و برپایی جشن و شادمانی
    یكی از یاران امام صادق (علیه السلام) از حضرت درباره مرد ثروتمندی پرسش نمود كه در روز مهرگان یا عید نوروز مردم به وی هدیه می دهند اما در عوض احسان نمی كند.
    امام (علیه السلام) فرمود: آیا اهل نماز هستند؟ گفتم: آری. حضرت فرمودند: هدیه آن ها را باید بپذیرد و او نیز در مقابل برای آن ها هدیه ای بفرستند.(10)
    5 .دید و بازدید
    از معصوم است كه فرمود: این روز، نوروز است كه مردم در آن اجتماع دارند و همدیگر را ملاقات می كنند تا .... (11)

  6. #6
    کاربرسایت ERFAN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    102
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست
    خاتمه
    آری! فرخنده باد نوروز بر آگاهان و بیداران كه در گستره شادی خود، دیگران را سهیم می كنند و یاران در انتظار را با ریزش سخاوت خویش لبخند شادمانی می بخشند كه این روزها نیز می گذرد و شادی ها و شیون ها پایان می پذیرد و سر انجام كتیبه اعمال ما آینه انسانیت و صحیفه سرنوشت ما خواهد بود.
    پی نوشت ها:
    1 .پرویز افكاری، نوروز، تاریخچه و مرجع شناسی.
    2.ارتور كریستن، ایران در زمان ساسانیان، ص .194
    3. تاریخ طبری، ص78، ترجمه پاینده.
    4. بحار الانوار، ج59، ص131، لطیفی، چهل حدیث، ص.40
    5. تفسیر جامع البیان، ج2، ص.157
    6. مستدرك الوسایل،7،ص.66
    7. بحار الانوار، ج56، ص.119
    8.تفسیر المیزان،ج30، ص.300
    9. وسائل الشیعه، ج5، ص.115
    12. وافی، ج3، ص.116
    11. میزان الحكمه، ج7، ص.13
    علی اصغر صرفه جو

  7. #7
    مدیر انجمن SHAHRIAR-NOVIN آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۱۲
    نوشته ها
    2,316
    سپاس ها
    5
    سپاس شده 12 در 10 پست

    رسوم کهن و آئینها/ نوروز منشأ امید و خیرخواهی است



    یک استاد زبان و ادبیات فارسی در یادداشتی نوشت: نماد «برکت» در آیین های ایرانی و به ویژه نوروز نقش مؤثری ایفا می کند.




    نوروز، این بزرگترین جشن ملی ایرانیان، امروزه فارغ از مرزبندی های جغرافیایی و به دور از هرگونه تفکیک قومیتی و نژادی به عنوان مخرج مشترک فرهنگی بسیاری از مردم جهان به شمار می آید؛ آنچه نوروز را از سایر جشن های ملی و فرا ملی و نیز نمونه جشن های آغاز سال در میان فرهنگ های مختلف جهان، متمایز می کند، وجود نمادهای شاخص، اعتقاد به عنصر «برکت» و نیز باور به پیروزی خیر در مقابل شر است. تفکراتی که شاعران، ادیبان و حکمای ما آن ها را در متون ادبی و تاریخی این مرز و بوم ثبت و ضبط کرده اند و اگر امروزه دانسته هایی پیرامون مسائل مختلف فرهنگی، از جمله «نوروز» وجود دارد، به برکت نگارش همین کتاب ها توسط ادیبان و دانشمندان بزرگ ماست. نوروز در متون ادبی ما از آنچنان اهمیتی برخوردار است که برخی از شاعران در اشعار خود به نوروز سوگند یاد می کنند؛ چنانکه در شاهنامه به آن اشاره شده است:
    به یزدان و جان تو ای شهریار به نوروز و مهر و به خرّم بهار
    ببخشید چیزی به آتشکده چو بر جشن نوروز و مهر و سده
    از این روی شاعران همواره کوشیده اند تا سهم بزرگی در ماندگاری رسوم کهن ایرانی چون آیین نوروز ایفا کنند و برخی از آن ها چون خیام در این زمینه دست به اصلاحاتی علمی نیز زده اند. با این مقدمه که در گاهشماری ایران باستان ، روزهای سال به دوازده ماهِ سی روزه تقسیم شده و به عبارتی یکسال، معادل سیصد و شصت روز بوده است. باتوجه به شواهد تاریخی، در بعضی از دوره ها مانند ساسانیان، به دلیل عدم رعایت سال های کبیسه و محاسبه نشدن آن در تقویم، زمان برگزاری آیین های نوروزی، با گردش سال به صورت چرخشی تغییر می کرد و همیشه نوروز مصادف با آغاز فروردین نبود تا اینکه در دوران پادشاهی یزدگرد سوم ساسانی(632-651م) اصلاحاتی در تقویم صورت گرفت اما بعدها پس از استیلای عرب بر ایران و رواج یافتن تقویم هجری قمری که احکام اسلامی نیز براساس همین تقویم تعریف میشد، دوباره گاهشماری تغییراتی یافت و زمان برگزاری نوروز دچار بی نظمی و نیز دستخوش تغییرات زمانی شد تا جایی که در سال 467ق نوروز آنقدر به عقب افتاده بود که در بیست و سوم اسفندماه یعنی زودتر از فروردین ماه برگزار میشد.
    به همین مناسبت به دستور سلطان ملکشاه سلجوقی، اصلاحات بسیار دقیقی توسط خیام –ریاضی دان، منجم و نیز شاعر نامدار نیشابوری- در تقویم به وجود آمد و براساس این گاهشماری که به «تقویم جلالی» نیز مشهور است، نوروز برای همیشه برابر با آغاز فروردین ماه شناخته شد. علاوه بر خیام از سوی دیگر شاعران و نویسندگان توانمندی چون اسدی توسی و صاحبان خدای نامه ها و شاهنامه های دیگر در زمینه احیای فرهنگ ملی ایران از جمله نوروز، دست به اصلاحات فرهنگی زدند و در این میان حکیم ابوالقاسم فردوسی با گردآوری تمام منابع حماسی، اساطیری و فرهنگی زمان خود، به عنوان پرچمدار این قافله، حجت را بر همگان تمام کرده و در این راه طلایه دار تاریخ ایران است.
    به راستی که اگر فردوسی به سرایش شاهنامه همت نمی گماشت، شاید حافظه تاریخی این مرز و بوم، بسیاری از سنت ها و باورهای ملی و آموزه های فرهنگی خود را فراموش می کرد و هم او بود که با شاهنامۀ خود، دانشنامه ای از آداب و رسوم، تکنیک های جنگی، اطلاعات نجومی، فلسفی و... را برای ما به یادگار گذاشت. فردوسی با پیوند و تلفیق حماسه و خرد، اندیشه و اسطوره و عقل و عشق در احیای فرهنگ خاک خورده ایران کوشید و با هنر منحصر بفرد خود به آداب و رسوم و سنت های ایرانی هویتی تاریخی بخشید. شاهنامه نوروز را به جمشید منسوب کرده و می آورد:
    به فرّ کیانی یکی تخت ساخت چه مایه بدو گوهر اندر نشاخت
    که چون خواستی دیو برداشتی ز هامون به گردون برافراشتی
    چو خورشید تابان میان هوا نشسته بر او شاه فرمانروا
    جهان انجمن شد بَرِ تختِ اوی فرو مانده از فرّۀ بخت اوی
    به جمشید بر گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند
    سر سال نو هرمز فرودین برآسوده از رنج تن، دل ز کین
    بزرگان به شادی بیاراستند می و جام و رامشگران خواستند
    چنین روز فرخ از آن روزگار بمانده از آن خسروان یادگار
    درست است که شاید نتوان گفته های فردوسی در قسمت اساطیری شاهنامه را براساس منابع و شواهد تاریخی مورد اثبات قرار داد اما می توان با تکیه بر شناخت نمادهای اساطیری و فرهنگی ایران، تحلیلی جامع و واقع ارائه داد و این ویژگی ساختاری برای بسیاری از بخش های اساطیر ایران حکم فرماست؛ برای نمونه چنانکه پیشتر اشاره شد، نماد «برکت» در آیین های ایرانی و به ویژه نوروز نقش مؤثری ایفا می کند. چیدن سفره نوروزی براساس نماد اعداد رمزی و دانه های گیاهی مقدس، گردآمدن همه افراد خانواده دور سفره و دعای دسته جمعی تحویل سال، خود مصداق بارزی بر مسأله برکت در این باور است. به اعتقاد ایرانیان، لحظه تحویل سال و روزهای اول فروردین، اهمیت فوق العاده ای دارد تا جایی که شاید بتوان آن را لحظه های تقابل خیر در جدال و مبارزه با شر دانست. در این زمان هر فعل و گفته و اندیشه ای می تواند در تعیین سرنوشت یکساله آدمی مؤثر باشد. آنچنان که این رفتار حتی در خوردن غذاهای نوروزی نیز باید رعایت شود.
    در این ایام غذاهایی چون سبزی پلو با ماهی، رشته پلو، دلمۀ برگ و کوکو سبزی درست می کنند و معتقدند که شب پیش از نوروز باید کوکو سر سفره باشد ولی شب بعد از نوروز نباید کوکو باشد چون اسمش را که بیاورند فقر می آورد و سررشتۀ کارها از دست می رود و تا آخر سال باید بگوید کو؟ کو؟ و یا برخی معتقدند که شب اول عید باید رشته پلو خورد تا در آینده، رشتۀ کارها به دست آدمی باشد و اعتقاداتی ازین دست که همۀ آن ها نمادی برای انجام کارهاست که در بعضی از افراد به باورهای خرافی تبدیل شده است در صورتی که منظور و مقصود تمام نمادهای سنتی و نوروزی بکارگیری نیروهای مثبت و خیر برای جدالی سخت با نیروهای شرور و پلید شیطانی و نفسانی است.
    مرگ زمستان و آغاز بهار، روشنایی شمع و دوری از تاریکی، خانه تکانی و پرهیز از کثافات، وجود سبزه، آب، لباس های تمیز، دعاهای نیک و دیگر نمادهای نوروزی، همه و همه درس انسانیت و پاک زیستن است. نوروز منشأ امید و خیرخواهی است و می کوشد تا به انسان ها بگوید: بهار را به خاطر بسپار، زمستان مردنی ست...
    شاعران پارسی گوی نیز درباره جشن نوروز کم و بیش چنین تحلیلی داشته و معمولا هرکجا در اشعار شاعران نامدار کلاسیک سخن از «نوروز» به میان می آید، نکته و درسی اخلاق در آن ذکر می شود که بخشی از غزل سعدی، می تواند نمونه مناسبی بر این ادعا و پایان خوشی بر این نوشتار باشد:
    برآمد باد صبح و بوی نوروز به کام دوستان و بخت پیروز
    مبارک بادت این سال و همه سال همایون بادت این روز و همه روز...
    بهاری خرّم است ای گُل کجایی که بینی بلبلان را ناله و سوز
    جهان بی ما بسی بوده ست و باشد برادر جز نکونامی میندوز

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: چهارشنبه ۲۲ بهمن ۹۳, ۰۹:۲۳
  2. آموزش استفاده از زمانبندی ویندوز (Scheduled Tasks)
    توسط hamid192 در انجمن اموزش کاربردی نرم افزار
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: جمعه ۱۰ مرداد ۹۳, ۱۳:۱۹
  3. روز شمار هر ماه از سال 1389 در 12 عکس از نوزادان بسیار قشنگ
    توسط parsi در انجمن نرم افزارهای فارسی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: سه شنبه ۱۷ فروردین ۸۹, ۱۱:۳۱
  4. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: دوشنبه ۱۶ مهر ۸۶, ۲۳:۴۷
  5. آموزش برنامه ghost و نصب فوق سريع ويندوز!
    توسط mojir shayan در انجمن نرم افزار
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: جمعه ۲۹ تیر ۸۶, ۱۸:۵۰

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •