کي اولين بار کليد زد؟
از ايام قديم تا قرن 18 ميلادي ، قديمي ترين شکل قفل ،
قفلي است که در ويرانه هاي خرساباد نزديکي نينوا، پيدا شده است و حدود 4 هزار سال
قدمت دارد. اين قفل چوبي است و چند ميله چوبي قابل حرکت دارد که در سوراخ هايي
مناسب روي کلون مي افتند و کلون را در وضعيت بسته نگه مي دارند. کليد آن هم چوبي
است و ميله هايي دارد و مي توان آن را در شياري در کلون داخل کرد. ميله هاي کليد،
ميله هاي قابل حرکت قفل را به ارتفاع مناسب بالا مي برند و بيرون کشيدن کلون ممکن
مي شد. مصريان قديم ، اين نوع قفل را مي شناختند و نمونه هايي از آن در ژاپن و نروژ
نيز به دست آمده است. در حفره هاي تپه چغازنبيل در استان ايلام ، کلون و ميله هايي
سنگي پيدا شده که قدمت آن به قرن سيزدهم ميلادي مي رسد. روميان ، قفلها و کليدهاي
فلزي را اختراع کردند و براي اولين بار از ضامن ها براي ايمني قفل استفاده کردند.
قفلهاي ضامن دار صدها سال ، تنها وسيله اطمينان بخش براي مردمان به شمار مي رفت. در
واقع ضامن ها همان برآمدگي هاي اطراف سوراخ کليد در قفل هستند، به طوري که اگر
کليدي ، شيارهايي متناظر با ضامن ها نداشته باشد، گردانيدن و حرکت آن در قفل ممکن
نيست. طي قرنهاي متمادي ، قفل سازها ابتکارهاي فراواني در طرح ضامن ها ارائه کردند
و در نتيجه ، کليدهاي پرپيچ و خمي پيدا شد. روميان ، کليدهاي کوچکي هم مي ساختند و
آنها را به عنوان انگشتر به دست مي کردند؛ همچنين علاوه بر قفلهاي ثابت ، قفل قابل
انتقال را هم وارد کار کردند. قفل سازان قرون وسطي ، بخصوص در کشور آلمان ، در
ساختن قفلهاي ظريف تبحر خاصي داشتند.