رکابزن سابق تیم ملی میگوید برای حضور در لیگ پنج جلسه تمرینی آن هم با دوچرخه قرضی داشته است. او کسب سهمیهی المپیک در پیست را نیز با این شرایط دشوار میداند.
[بهترین رکابزن سرعتی در لیگ با دوچرخه قرضی!]

رکابزن سابق تیم ملی میگوید برای حضور در لیگ پنج جلسه تمرینی آن هم با دوچرخه قرضی داشته است. او کسب سهمیهی المپیک در پیست را نیز با این شرایط دشوار میداند.

محمود پراش در گفتوگو با ایسنا، درباره بازگشت به مسابقات و این که گفته میشود نسبت به سایرین فرصت بیشتری برای آماده سازی خود داشته است، بیان کرد: من در تعطیلات عید بدنسازی داشتم، حدود پنج ماه پیش نیز طی تصادفی که داشتم دوچرخه ام شکست. بنابراین دو هفته قبل از آغاز مسابقات لیگ با دوچرخه قرضی تنها پنج جلسه تمرین پیست داشتم و در جاده هم اصلا تمرین نکردم، بنابراین بدون دوچرخه بیحوصله و انگیزه بودم بنابراین چطور این حرف را میزنند؟ بهتر است بیشتر فکر کنند که چه کسی انگیزه داشته است.

وی ادامه داد: از طرفی اول شدن در لیگ اتفاق تازهای برای من، ورپشتی و عرب نیست که بخواهیم به خاطرش خودکشی کنیم و خود من کمتر از تعداد انگشتان دو دست تمرین کردم. در طول مسابقات از رنگ پوست رکابزنان میشد فهمید چه کسی تمرین کرده و چه کسی تمرین نداشته است بنابراین نظراتی که میدهند چندان برایم اهمیت ندارد.

پراش درباره دلیل بی انگیزه شدنش گفت: وقتی حمایت خوب نباشد و رکابزنان جوانتر هم نباشند که تاثیر بگذارند، چرا باید تمرینات سنگین کنم. باشگاه درست و حسابی هم نداریم. پیشگامان نفرات سرعتی کمی به خدمت گرفت و با آنها دیگر صحبت نکردم تیمهای دیگر به دلیل نفراتی که داشتند یکی از ما سه نفر (پراش، ورپشتی و عرب) را می خواستند در حالی که ما می خواستیم هر سه نفر با هم در یک تیم باشیم از این رو برای تهران رکاب زدیم.

رکابزن سابق تیم ملی در پاسخ به این پرسش که چرا پس از سالها حضور در دوچرخهسواری باید منتظر پیدا شدن اسپانسر برای گرفتن دوچرخه باشد؟ تصریح کرد: به یکی، دو جا مراجعه کردم اما دوچرخه سایز من نداشتند و یا وسایلش کامل نبود، فدراسیون هم دوچرخه پیست را پس از این که به زمین زدم از من گرفت که برای 10 سال پیش بود. برای لیگ طوقه تمرینی نداشتم که فدراسیون همکاری کرد و آن را به من داد تا بتوانم تمریناتم را برای لیگ انجام دهم. البته خدا را شکر مشکل حل شده و با اسپانسری که گرفتم دوچرخه جاده دارم، دوچرخه پیست نیز خواهم گرفت.

وی در پاسخ به پرسش دیگری مبنی بر این که برای بازگشت مجدد به تیم ملی برنامه ای دارد؟ گفت: اگر وضعیتم خوب باشد و بتوانم نتیجه بگیرم، قمری (رییس فدراسیون) از وجودم استفاده خواهد کرد. شاید بعضی از نفرات نمیخواهند که حضور داشته باشم و هنوز میجنگند که من به تیم ملی نیایم اما جایی می روم که من را بخواهند اگر قمری من را بخواهد 100 درصد میآیم و در این صورت سعی میکنم این طور نباشد که صرفا حضور داشته باشم، بلکه قوی تر ظاهر میشوم. این که گفته میشود دوره من تمام شده به حرف نیست و بر روی دوچرخه مشخص میشود زمانی که ببینم که دیگر نمیتوانم پا بزنم خودم کنار می روم. آنهایی که این حرفها را میزنند امیدوارم دوره شان پر بارتر از دوره ما باشد.

پراش درباره این که گفته میشود شش ماه تعلیقی دارد که در صورت داشتن مشکل انضباطی به محرومیت تبدیل میشود، تصریح کرد: من هنوز حکم خود را ندیدم اما سعی میکنم حتی آب هم نخورم تا محروم نشوم. من با خود قمری صحبت کردم و او نگاه پدرانهای دارد و او را از زمانی که مربی ام در ردههای نوجوانان و جوانان بود می شناسم. من مشکلی با او و فدراسیون ندارم البته یکسری افراد حرفهایی میزنند که من نمیخواهم جواب بدهم چرا که در این صورت مانند آنها می شوم خدا را شکر مثل آنها نیستم و کاری به کارشان ندارم.

وی با اشاره به تلاش فدراسیون برای کسب سهمیه المپیک در پیست بیان کرد: گرفتن سهمیه سخت است چرا که در کاپ های جهانی شرکت نکردیم و امتیازها را از دست دادیم. باید در کاپ های جهانی پیشرو امتیازهای خیلی خوبی به دست آید تا امیدوار بود البته گرفتن سهمیه المپیک برنامه بلند مدت میخواهد و با بودجهای که فدراسیون دارد فکر نمیکنم کار ساده ای باشد.