شکي در اين نيست که ورزش کردن براي سلامت خوب است اما از ميان ورزشها شايد پيادهروي و دويدن بهترين باشد. اين ورزشها، نه تنها به سلامت فيزيکي کمک ميکنند بلکه تاثيرات شگرفي بر حافظه دارند.

طبق تحقيقات اخير پژوهشگران دانشگاه کمبريج دويدن سبب بهبود حافظه شده و چون به اکسيژنرساني بيشتر به مغز کمک ميکند در شکلگيري صدها هزار سلول جديد حافظه هم دخيل است. انجام مرتب اين ورزش چند مرتبه در هفته ميتواند سبب رسيدن مغز به نهايت قابليت خود شود. پيش از اين گروهي از عصب شناسان آلماني، با بررسي تواناييهاي مغزي چندين دونده در طي چند هفته متوجه شده بودند که قدرت تمرکز و حافظه تصويري در آنها بسيار بالا رفته است.

شرکت کنندگان در اين تحقيق بايد دو جلسه ?? دقيقهاي در هفته را به دويدن اختصاص ميدادند و پس از آن تستهاي مشکلي را انجام ميدادند. محققين متوجه شدند در حالي که حافظه اين دوندگان در بخش اعداد و ارقام چندان تغييري نداشت، توانايي آنها در به ياد آوردن تصاوير و اشکال و همچنين انجام دادن امور بصري مانند خواندن نقشه يا ساختن چيزي از روي راهنماي مصور، به طور اساسي بهبود يافته بود. براي اثبات اين نظريه، محققين در ميانه کار، هر گروه از دوندگان را به چند زير گروه تقسيم کردند و تنها يکي از اين زير گروهها به دويدن ادامه داد، اعضايي که به دويدن ادامه نداده بودند، در انجام تستها به طور مشخصي دچار کاهش دقت و صحت عمل شدند.

يکي از محققين به نام رالف راينهارت (Ralf Reinhardt) گفت: "آنچه در اين افراد تغيير کرد، تعداد اشتباهاتشان بود. دوندگاني که تمام ? هفته را به دويدن ادامه دادند مرتکب اشتباهات کمتري ميشدند. آنها ميتوانستند تستها را با دقت بسيار بيشتري از گروه ديگر انجام دهند." اين گروه تحقيق هنوز به علت اين رابطه پي نبردهاند، اما سانا استروت (Sanna Stroth)، روانشناس، اعتقاد دارد که بخش هيپو کمپوس (hippocampus) مغز که مسئول تعدادي از تواناييهاي حافظه است، کليد اصلي اين معما به شمار ميآيد. او گفت: "ما اعتقاد داريم که فعاليت موجب افزايش توليد سلولهاي تازه در هيپوکمپوس ميشود و در ضمن سلولهاي موجود را هم حفاظت ميکند. شايد دليل تاثير مثبت دويدن بر حافظه هم همين باشد." نکته جالبتر اينکه ورزش در هواي آزاد در تقويت حافظه بيش از ورزش در سالن کمک ميکند. پس از هواي بهاري استفاده کنيد و در پارکها بدويد.