دانشمندان به این نتیجه رسیدهاند كه «گپ زدن» با زنان جذاب اثر خوبی بر روحیه مردان میگذارد زیرا سبب افزایش هورمونهایی میشود كه در تندرستی مؤثر است.

پژوهشگران دریافتهاند كه تنها حضور یك جنس مخالف كافی است تا میزان هورمونهای تستوسترون و كورتیزول را كه با شادابی مردان در پیوند نزدیك است، افزایش دهد.

از سوی دیگر همنشینی با مردان دیگر اثر وارونه دارد و میزان هر دو ماده را كاهش میدهد.

پژوهشگران دانشگاه كالیفرنیا كه یافتههای آنها به تازگی منتشر شده، جستجوی خود را بر این موضوع متمركز كردند كه دریابند آیا انسان تا چه میزان مانند دیگر جانداران واكنشهایی كه با انگیزههای جفتخواهی در پیوند است نشان میدهد.

این پژوهش روی ۱۴۹ دانشجوی پسر بین ۱۵ تا ۲۴ ساله انجام شد و در آن از هفت دانشجوی دختر بین ۱۸ تا ۲۲ سال استفاده شده بود.

پس از یك دیدار كوتاه پنج دقیقهای از مردان مورد آزمایش خواسته شد كه به میزان جذابیت این زنان نمره بین ۱ تا ۷ بدهند. میانگین این نمره ۵. ۸۳ بود.

نمونه آب دهان شركتكنندگان در این پژوهش علمی كه در آغاز كار دهان خود را با مایع دهانشو شسته بودند پس از ۲۰ تا ۴۰ دقیقه دیدار آنها با زنان، مورد آزمایش قرار گرفت و دانشمندان دریافتند كه تنها با ۵ دقیقه گفت و شنود با یك زن جذاب میزان تستوسترون مردان ۱۴ درصد افزایش یافته بود و كورتیزول، هورمون ضد استرس موجود در بدن آنها ۴۸ درصد.

همین میزان نشست با مردان سبب كاهش به ترتیب دو درصد و هفت درصد این هورمونها شد.

پژوهش روی جانداران نیز همین نتیجهگیری را تأیید میكند.

تستوسترون با میل جنسی مردان و همچنین شادابی آنها پیوند تنگاتنگی دارد. این هورمونها همچنین سبب افزایش انرژی میشوند.

هورمون كورتیزول نیز هوشیاری را افزایش میدهد و همزمان سبب آرامش اعصاب میشود. گفته میشود این دو هورمون با هم حالتی به وجود میآورند كه انسان حس میكند زندهتر است.

دكتر جیمز رونی و همكاران او كه این پژوهشها را سرپرستی كرده بودند، بر این باورند كه این افزایش هورمونی بسیار مشابه مورد جانداران است.

دكتر لسلی نپ، یك انسانشناس متخصص زیستشناختی دانشگاه كمبریج میگوید این واكنشها تكاملی است و در پیوند با جفتیابی است. او میافزاید: همه اینها بر میگردد به مسئله سكس. میزان بیشتر تستوسترون با افزایش فعالیتهای جنسی در پیوند است، و از سوی دیگر كورتیزول كمك میكند انرژی متمركز شود و انسان به كمك آن بتواند بر نگرانیهای خود فائق شود.

اوج میزان تستوسترون در نخستین سالهای دهه بیست سن آدمی است و پس از آن رو به كاهش میگذارد. مردان متأهل یا كسانی كه با شریكی زندگی میكنند، دارای میزان كمتری از هورمون تستوسترون هستند تا دیگر مردانی كه ازدواج نكردهاند.

یافتهها نشان میدهد كه به محض اینكه مردی با زن جذابی روبهرو میشود، مغز فرمانی میفرستد به غدد هیپوفیز ترشح كننده و میزان تستوسترون را افزایش میدهد