از «داستاندرمانی» چه می‎دانید؟


مفهوم اساسی «داستاندرمانی» بازپروری از راه خواندن است. همچنین فکر «کتابدرمانی» از آنجا برمی‎خیزد که انسان به تعیین هویت با دیگران از راه ادبیات و هنر علاقه‎مند است.




به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در لرستان، در روش درمان با کتاب، مطالب خواندنی در اختیار خواننده قرار می‎گیرد که تأثیر درمانی و شفابخش دارد.




یک دکترای ادبیات عضو هیأت علمی دانشگاه درباره رمان‎خوانی و تأثیر آن بر روی افراد میگوید: رمان یک واقعیت جعل است و همین موضوع به خواننده این امکان را می‎دهد که بدون صرف عمر برخی از واقعیات را تجربه کند.




بهمن کرم‎الهی میافزاید: هر شخصی با خواندن داستان تجربه‎ای شبیه تجربه واقعی را درک میکند به این معنا که رمان انسان را در متن واقعیات قرار می‎دهد.




او میگوید: رمان و داستان به انسان احساساتی می‎دهد که شخص بدون ورود به حقیقت و یا حضور در متن داستان آن را درک و تجربه کند. اگر رمانی دارای نزدیکی قوی با واقعیت باشد، تجربیات ارزشمندی بدون حضور مخاطب به وی ارمغان خواهد داد.




او با اشاره به گفته‎های ارسطو در رابطه با تأثیر تراژدی و حماسه بر روی ذهن مخاطب، میگوید: به طور مثال در یک تراژدی فرصتی برای خواننده پیش می‎آید که خود را جای قهرمان داستان دانسته و احساس کند که همین اتفاق برای خودش در حال رخ دادن است.




کرم‎الهی اظهار میکند: به همین خاطر «داستان‎خوانی» سبب می‎شود شخص اشتباهات قهرمان تراژدی و یا رمان را در زندگی واقعی خود تکرار کند و از همین منظر است که داستان بر افراد تأثیرگذار است.




این عضو هیأت علمی دانشگاه میافزاید: رمان به مخاطب و خواننده ابن امکان را می‎دهد که از تجربه واقعی اتفاقات درون داستان بی‎نیاز باشد و از طریق همین مهم احساسی پیش می‎آید که انگار شخص خواننده فرصتی دوباره برای جبران بدون صرف عمر دارد.




او با اشاره به اینکه رمان می‎تواند جایگزین بسیار مناسبی برای برخی از سرگرمی‎های خطرناک جوانان در دنیای امروزی باشد، میگوید: یکی از ضروریات آثار هنری جذابیت است؛ اثر هنری علاوه بر سرگرمی، پیام‎های اخلاقی و انسانی نیز به دنبال دارد.