گياهان نيز مانند انسانها براي رشد و نمو به ومواد غذايي نياز دارند . فتوسنتز تامين كننده كربوهيدرات است و به علاوه لازم است عناصر معدني خاصي از محيط ريشه جذب گياه شود . جذب عناصر توسط ريشه گياهان به صورت اختصاصي نيست , به اين معني كه وود عناصر در گياه دليل بر ضروري بودن آن براي رشد و نمو نيست . گياه قادر به تشخيص مواد جذب شده از خاك نيست , چون اگر چنين بود علف كش ها را جذب نمي كرد . شرايط ضروري بودن عناصر اين است كه فقدان عنصر , رشد زايشي و رويشي را با مشكل مواجه كند . با به كار بردن عنصر علايم كمبود بر طرف شود و عنصر مستقيما در تغذيه گياه نه در فعاليت هاي شيميايي يا ميكروبيولوژي خاك يا محيط كشت موثر باشد . برخي از حشره كش ها كه به خاك اضافه مي شود از طريق سيستم آوندي به تمام قسمت هاي گياه منتقل و در اثر تغذيه حشره از شيره گياه منجر به مرگ آن مي شود .


90 در صد وزن گياه را آب و 90 در صد وزن ماده خشك را كربن , هيدروژن و اكسيژن تشكيل مي دهد و 10 درصد باقي مانده را 14 عنصر ضروري تشكيل مي دهد . اين عناصر شامل عناصر پر مصرف و كم مصرف و كلر و سديم مي باشد .


عناصر پر مصرف : نيتروژن , فسفر , پتاسيم , كلسيم ,منيزيم , گوگرد .


عناصر كم مصرف : آهن , بر , منگنز , مس , روي , موليبدن , كلر .


توزيع مواد معدني در گياه : اگر برگ در دماي 500 درجه سانتي گراد به مدت 4 سات قرار داده شود مشخص مي شود كه 95 - 90 درصد برگ را آب تشكيل داده است و داراي 10 – 5 درصد ماده خشك مي باشد و 25 - 1 درصد ماده خشك را مواد معدني تشكيل مي دهد . ميزان مواد معدني بستگي به نوع اندام يا بافت و سن آن دارد . ميزان مواد معدني در بذر بيشتر از ميوه و در ريشه كوچك , بيشتر از ريشه بزرگ مي باشد. دي اكسيد كربن خاك در تركيب با آب تشكيل اسيد كربنيك مي دهد كه باعث شكستن مواد آلي خاك , ذرات خاك . كود ها مي شود و باعث آزاد شدن يون ها و جذب آن ها توسط ريشه مي گردد.


ظرفيت تبادل كاتيوني : ظرفيت تبادل كاتيوني به ميزان بار منفي ذرات خاك مربوط مي شود . بر حسب واحد اكي والان بر 100 سانتي متر مكعب بيان مي شود . چون غلظت اكثر عناصر غذايي در داخل ريشه بيشتر از محيط رشد است . براي جذب مقادير اضافي نياز به انرژي است كه از طريق شكستن قند حاصل مي گردد . ميزان تبادل كاتيوني رس بيشتر از مواد آلي است .


شاخص شوري : اصولا كودها حاوي نمك هستند و وقتي به خاك اضافه مي شود ميزان نمك خاك را افزايش مي دهند. انتخاب كود مناسب كمك مي كند تا غلظت نمك خاك در حد پايين حفظ شود . منظوراز شاخص شوري اثري است كه كود هاي مختلف روي ميزان شوري خاك دارند. شاخص شوري نتيترات سديم را 100 در نظر مي گيرند و شاخص شوري ساير كودها را بر اساس آن رتبه بندي مي كنند .


صدمه شوري به گياهان: ميزان غلضت املاح موجود در خاك و سلول هاي ريشه تعيين كننده انتقال مواد از محلول به داخل گياه است و جريان آب به طرف غلظت بيشتر املاح بوده كه معمولا ميزان آن در محيط خاك بيشتر از سلول هاي ريشه بوده و از اين جهت جريان مواد از محيط ريشه به داخل سلول هاي گياه است .


معمولا صدمه شوري اسمزي است . در اثر افزايش غلظت نمك در محيط ريشه آب از سلول هاي ريشه به محيط ريشه كشيده مي شود در نتيجه محتوايي سلول به خارج ازآن كشيده مي شود و گياه دچار پلاسموليز مي شود . وقتي كه پلاسموليز در تعداد زيادي از سلول هاي گياه روي مي دهد خشكي فيزيولوژي اتفاق مي افتد و سلولهاي ريشه دچار كم آبي شديد مي شود .


روشهاي كاهش نمك بستر محيط ريشه : براي كاهش ميزان شوري خاك بايد كود هاي شيميايي را به مقدار مناسب مصرف كرد . اگر غلظت نمك به حدي برسد كه باعث كاهش رشد شود , بايد خاك را شستشو داد تا نمك اضافي از خاك خارج شود . ميزان آب مورد نياز 203.8 – 122.8 ليتر آب در هر متر مربع بستر مي باشد و پس از 30 دقيقه دومين آبياري بايد انجام شود تا نمك ها از خاك خارج شود . اگر ميزان نمك خاك خيلي زياد باشد سومين و چهارمين آبياري نيز مورد نياز مي باشد . زهكشي مناسب خاك باعث خروج نمك ها مي شود .


به طور كلي ميزان نمك هاي قابل حل در خاك مي تواند توسط آبياري كافي و استفاده از محيط كشت با زه كشي مناسب كنترل كرد .