نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 10

موضوع: پیوند زدن

  1. #1
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پیوند زدن

    فوايد پيوند

    1- در گياهاني كه نمي توان آنها را با قلمه و يا پا جوش ازدياد نمود براي حفظ مشخصات خارجي و داخلي يعني ژنتيكي پايه مادري از پيوند استفاده مي نمايد به عبارت ديگر پيوند كردن تغييري در خواص ظاهري و يا باطني پيوندك نمي دهد.


    2- درختان كهن كه به علتي قسمت هوايي ان از بين رفته و يا فرسوده شده باشد ولي ريشه آن قوي و فعال است مي توان ان درخت را به وسيله پيوند جوان كرد و اين عمل را نسبت به نوع درخت تا حداكثر 5 مرتبه تكرار نمود.


    3- در درختان ضعيف كه مقدار ريشه در آنها كم بوده و يا طبيعاتاً قادر به جذب شيره خام به اندازه كافي نمي باشند با پيوند كردن شاخه ريشه داري به تنه ان جبران كمبود شيره خام را نموده قسمت هوايي چنين درختي قوي مي گردد.اين كاملاً كاملا شبيه به تزريق خون در بدن بيماري است كه مقدار زيادي از خون خود را از دست داده باشد با اين تفاوت كه نزد انسان پس از يك يا چند مرتبه تزريق كمبود خون تامين شده و تكرار عمل لازم نيست ولي در درختان اين تزريق شيره خام اضافي بايد هميشگي باشد و به اين جهت است كه با پيوند كردن پايه ريشه داري كه در نزديكي درخت مورد عمل كاشته شده براي هميشه منبع شيره خامي در دسترس آن قرار مي دهند.


    4- اغلب اتفاق مي افتد كه در زمستان جانوران جونده مانند خرگوش به باغ آمده پوست درختان را مي جوند و از اين را ه اغلب باعث خشك شدن درخت مي گردند.براي نجات درخت از مرگ حتمي كافي است دو سر شاخه جوان را در بالا و زير خم حاصله از دندان جانور به طوري كه بعداً شرح خواهيم داد پيوند كنند.


    پس از دو يا سه سال شاخه هاي جوان پيوند شده قوي گرديده و علاوه بر رساندن مقدار كافي شيره خام به درخت وزن قسمت هوايي آن را نيز تحمل نموده تاج درختبر جا مي ماند و در اين موقع اگر شدت آسيب زياد باشد به حدي كه نتوان باقي مانده تنه زخمي درخت را يعني قسمتس كه بين دو محل پيوند قرار گرفته نگاه داشت آن را قطع مي كنند و درخت به جاي يك تنه داراي چهار پايه خواهد شد.


    5- هر گاه درختي در محل معيني نتواند به وسيله ريشه خود تهيه مواد غذايي كند از پيوند استفاده نموده درخت مطلوب را روي پايه ديگري كه قرابت و تجانس با درخت مورد بحث داشته باشد پيوند مي نمايند مانند بادام كه در اراضي مرطوب نمي توانند زندگاني كنند و يا رازقي در خاكهاي آهكي در اين صورت بادام را روي گوجه و رازقي را روي ياس معمولي كه قادربه زندگاني در خاك آهكي مي باشد پيوند مي كنند.


    6- در درختاني كه روي ريشه خود ضعيف و يا زيادتر از حد معمول و لازم قوي مي شوندباغبان با پيوند نمودن اين نوع درختان روي پايه مناسب ديگر قدرت و يا ضعف قسمت هوايي درخت مورد عمل را بنابر ميل خود تغيير مي دهد.مانند پيوند درخت گلابي روي پايه به.درخت به طبيعتاً كوتاه و تقريباً درختچه است و ريشه آن نيز كم و سطحي مي باشد.پيوند درخت گلابي روي درخت به از اين ضعف و كمي ريشه استفاده نموده كوتاه و كم رشد مي شود ولي در عوض داراي ميوه شيرين تر و كمي مرغوب تر مي گردد.


    7- در پاره اي از درختان مانندپسته گل نر و ماده از يكديگر مجزا و روي دو درخت جدا قرار دارد به نحوي كه اگر تمام درختان پسته در باغي به تنهايي از درخت نر يا ماده تشكيل شده باشند آن باغ هيچگاه بهره نخواهد داد.و لازم است حتماً هر دو نوع درخت را نزديك يكديگر كاشت.معمولاً در بدر تاسيس باغ پسته براي هر 9 عدد درخت پسته ماده يك درخت نر به منظور تامين مقدار لازم پلن يا گرده براي تلقيح مي كارند ولي در اغلب باغات كهنه مانند باغات پسته دامغان مشاهده مي شود كه تمام درختان باغ از نوع ماده مي باشندو مقدار حصول باغ پسته بسته به وزش باد يا وجود يك درخت يا چند درخت نر در باغات مجاور مي باشد و بنابراين اولاً درختان هر سال ميوه نمي دهندو يا اگر ميوه دار شوند، مقدار آن سيار كم مي باشد.براي رفع اين عيب و اصلاح باغ كهنه بايد از پيوند استفاده نمود.به اين طريق كه روي پاره اي از درختان ماده كه به فاسله منظمي از يكديگر قرار دارند يك شاخه را باجوانه درخت نر پيوند مي نمايند تا هر سال مقدار كافي گرده براي بارور كردن گلهاي ماده موجود باشد و بهره برداري از باغ هر سال منظم و مرتب گردد.


    8- معمولاً گياهاني كه از بذر يا هر وسيله غير تناسلي به غير از پيوند به وجود مي آيند پس از مدتي زندگاني و رسيدن به حد بلوغ كه بطور متوسط 6تا 7 سال به طول مي انجامد شروع به ميوه دادن و يا گل كردن مي نمايد.در صورتي كه اگر همين درختان بوسيله پيوند زياد شوند پس از مدت كوتاهي كه حداكثر از 2تا3 و يا 4 سال تجاوز نمي كند شروع به گل كردن و ميوه دادن مي نمايد. بنابراين يكي ديگر از فوايد پيوند تسريع در بهره برداري مي باشد.


    9- در آزمايشگاه ها مخصوصاً در مورد اصلاح ميوه و يا ايجاد انواع جديد بوسيله دو رگ گيري لازم است كه قبلاً نوع ميوه حاصله مورد آزمايش قرار گيرد و كاشتن بذر هميشه حصول مقصود را به تاخير مي اندازد در صورتي كه پيوند دوره آزمايش را كوتاه مي كند.


    10- در پاره اي درختان پيوند قدرت بار دادن درخت پيوندي را زياد مي كند.


    11- معمولاً تكثير مكرر گياهي در مدت طولاني با تقسيم ريشه يا بذر خالص نيكو و جلب توجه گياه را از بين برده و محصول نامرغوبي جايگزين ميوه يا گل مرغوب آن مي گردد و اين خاصيت در اصطلاح علمي انحطاط يا دژنرسانس نام دارد .مثلاً گل كوب را هر گاه به وسيله تقسيم غده ريشه ازدياد نمايند پس از مدتي گلها كوچك و نامرغوب مي شود.براي جلوگيري از انحطاط و يا اقلاً به تاخير انداختن آن مي توان از قلمه و يا پيوند استفاده نمود.


    12- بعضي از درختان توليد پاجوش فراوان مي كنند. پاجوش زياد باعث ضعف درخت مي شود و قطع و بر طرف كردن آنها نيز دشوار و مستلزم مراقبت دائمي و هزينه مي باشد.مانند انواع ياس درختي و پاره اي از گل هاي سرخ و نسترن براي رفع اين زحمت اغلب گل يا ميوه مطلوب را روي پايه اي كه طبيعتاً پاجوش نمي دهد پيوند مي نمايند.


    13- اغلب مشاهده مي شود كه درختي با دارا بودن تمام شرايط لازم براي ميوه دادن مانند سن بلوغ قدرت كافي و عدم شاخ و برگ زياد معهذا ميوه نمي دهد.علت اين امر هنوز كاملا روشن نيست ولي تجربه نشان داده است كه هر گاه چند جوانه گل از درخت همجنس روي يكي از شاخه هاي آن پيوند كنند درخت مورد عمل در سالهاي بعد مرتباً ميوه خواهد داد.

  2. #2
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    فصل پيوند

    بنابر آنچه بيان شد موقع پيوند زدن زماني است كه گياه در دوره فعاليت يعني شيره نباتي در جريان باشد.بنابراين از نظر علمي در هر موقع از ستال به استثناي موقعي كه گياه در دوره استراحت به سر مي برد و شيره نباتي راكد گرديده مي توان عمل پيوند را انجام داد.


    اين نظريه در عمل به اشكالاتي بر مي خورد كه عملا موقع پيوند زدن را محدود مي كند.


    1- مقدار زياد شيره نباتي مانع ايجاد تماس بين پيوندك و پايه در ناحيه طبقه مولده و جوش خوردن آنها با يكديگر مي شود و به اصطلاح باغبانان پيوندك در شيره نباتي مايع مانع ايجاد تماس بين پيوندك و پايه در ناحيه طبقه مولده و جوش خوردن آنها با يكديگر مي شود و به اصطلاح باغبانان پيوندك در شيره نباتي خفه مي گردد.


    2- حرارت زياد باعث تبخير فوق العاده پيوندك شده و قبل از آنكه سلولهاي طبقه مولده يكي شوند و شيره نباتي كافي به پيوندك برسد، گرما پيوندك را خشك نموده از بين مي برد.


    3- سرماي زمستان و يخبندان و بطور كلي حرارت كمتر از 10 درجه در هواي اطراف پيوندك نيز مانع فعاليت سلولهاي نامبرده گرديده جوش خوردن پيوند را غير ممكن مي سازد.


    بنابر آنچه گفته شد عملاً در دو فصل بطور حتم مي توان گياهان را پيوند كرد .يكي در فصل بهارپس از بيدار شدن پايه و قبل از انكه شدت جريان شيره نباتي زياد شود و يا انكه سرماي اول بهار مانع فعاليت سلولهاي قسمت هوايي گياه گردد و ديگري در اواخر تابستان و يا ائايل پائيز (بنا بر نوع درخت ) كه جريان شيره نباتي تا اندازه اي كند شده و سرماي زمستان هنوز فرا نرسيده است.بديهي است كه هر گاه ممكن شود با وسايل مناسبي از اثر سوء گرماي تابستان جلوگيري به عمل آيد و يا آنكه گرماي هواي محل اجازه دهد مي توان درفصل نامبرده نيزعمل پيوند را انجام داد.

  3. #3
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    پیوند جوانه
    در عمل دو نوع پیوند جوانه مشاهده می شود.یکی پیوند جوانه زیر پوست که نزد باغبانان به پیوند شکمی معروف است و دیگری پیوند لوله.


    1) – پیوند شکمی : در این پیوند ، پیوندک فقط از یک جوانه تشکیل شده و آنرا در نقطه اختیاری از طول ساقه پایه زیر پوست قرار مسی دهندذ.


    تهیه پایه : برای اینکه نتوان جوانه پیوندک را زیر پوست ساقه قرار داد لازم است که پوست پایه به آسانی از چوب آن جدا شود و این امر ممکن نیست مگر اینکه شیره نباتی در جریان باشد یعنی پایه تا اندازه ای دارای فعالیت حیاتی باشد و به اصطلاح معروف پایه آب دار بوده پوست بدهد و این امر فقط در بهار و پائیز میسر است زیرا در زمستان شیره نباتی راکد بوده و در تابستان نیز گرمای هوا تا اندازه ای پوست پایه را خشک نموده مانع از جدا شدن آن از چوب می گردد.


    برای تهیه پایه به طرق مختلف عمل می نمایند.بطور معمول دو شکاف کم عمق بوده و عمود بر یکدیگر یکی کوتاه و افقی و دیگری طویل ( در حدود 2 تا 3 سانتی مت ) و عمودی روی ساقه پایه انجام می گیرد.در صورتیکه پایه حاضر برای پیوند کردن باشد به آسانی می توان با نوک چاقوی پیوند زنی پوست دو طرف عمودی پایه را از چوب جدا نمود و پس از قرار دادن پیوندک زیر پوست عمل پیوند کردنه را انجام داد.


    در بعضی از درختان مانند درخت پسته که دارای شیره می باشد پس از خراش دادن پوست آنها را از محل زخم شیره جاری شده و اگر جوانه پیوندک زیر شکاف باشد این شیره روی آنرا پوشانده و مانع جوش خوردن پیوند می گردد.برای رفع این مانع کافی است که شکاف افقی را پائین یعنی زیر شکاف عمودی قرار دهند.در این صورت جوانه پیوند بالای شکاف افقی واقع شده شیره درخت از زیر آن جاری می گردد و صدمه دای به پیوندک نمی زند.


    بعضی از باغبانان برای دو شکاف 3 شکاف روی پایه می دهند.دو شکاف عمودی به فاصله تقریبی 5 تا 10 میلیمتر و یک شکاف افقی که وسط دو شکاف عمود را به یکدیگر متصل نماید.


    در این طرز تهیه پایه قطعات پوست پایه را به طرف بالا و پائین برگردانده جوانه پیوندک را روی چوب می گذارند و پس از قرار دادن مجدد پوست پایه را روی پیوندک آنرا با ریسمان می بندند.


    اگر پایه جوان باشد به یک شکاف عمودی اکتفا می کنند. این طرز عمل در اصفهان انجام می شود و بتوان تا اندازه ای آن را خم کرد زیرا برای قرار دادن پیوندک باید درخت را بطرفی که شکاف واقع شده خم کرد تا در اثر این عمل دو لب شکاف از هم دور شده پوست پایه از چوب جدا شود.در این موقع جوانه یعنی پیوندک را زیر پوست پایه جای داده درخت را رها می کنند تا بحال اول خود برگردد.


    تهیه پیوندک : روی شاخه کاملاً رسیده جوانه انتخاب می کنند و برای جدا کردن آن از شاخه دو شکاف افقی یکی بالا و دیگر یپائین ئ جوانه روی پوست شاخه جدا می نمایند تا هوا نتواند طبقه مولده زیر پوست پایه و پیوندک را خشک نماید.معمولاً برای جلوگیری از هر پیش امد اول پیوندک را تهیه نموده در مقداری آب یا محل مرطوبی مانند دهان نگاه می دارند و پس از آن اقدام به تهیه پایه می کنند.


    قرار دادن پیوندک روی پایه : برای انجام این عمل با چاقوی پیوند زنی دو لب پوست پایه را در طول شکاف عمودی بلند کرده و انتهای تحتانی آن پیوندک را زیر پوست پایه قرار داده بطور ملایم به طرف پائین فشار می دهندتا تمام پیوندک زیر پوست قرار گیرد.بعد بالا و پائین پیوندک را با ریسمان می بندند.در پیوند شکمی احتیاج به چسب پیوند نیست زیرا در این نوع پیوند پوست پایه تمام قسمتها را می پوشاند و محلی برای هوا کشیدن و یا دخول اجسام نامناسب زیر پیوندک وجود ندارد.


    2- پیوند لوله: در این نوع پیوند بجای اینکه فقط یک جوانه با مقداری از پوست پایه را بعنوان پیوندک مورد استفاده قرار دهند پوست درخت را به شکل استوانه یا لوله که طول ان در حدود 3 تا 4 سانتی متر می باشد و فقط یک جوانه روی آن قرار دارد جدا نموده و به همان شکل دور ساقه پایه قرار می دهند. در این صورت طرز تهیه پایه بنابر اینکه آنرا قطع می کنند و با انتهای پایه پس از جوش خوردن پیوند از بقیه پایه جدا می شود فرق می کند.


    تهیه پیوندک : پس از آنکه انتهای فوقانی شاخه حامل پیوندک را به 2 سانتیمتر بالاتر از محل جوانه قطع کردند از دو سانتیمتری زیر جوانه نامبرده با شکافی افقی پوست شاخه را بطور استوانه یعنی دور تا دور از چوب پیوندک جدا می نمایند.


    تهیه پایه : بطور معمول پیوند لوله ای را روی شاخه های جوان که قطر آنها تقریباً به اندازه یک مداد یعنی کمتر از یک سانتیمتر است می زنند.برای این کار نوک پایه را نیز قطع کرده و پوست آنرا به شکل نوارهایی تا محلی که پیوندک باید قرار گیرد جدا می نمایند یدون اینکه نوارهای پوست از پایه بریده شود.


    برای نصب پیوندک روی پایه انتهای پایه را که پوست آن برداشته شده داخل استوانه پیوندک نموده قسمت اخیر را در طول پایه می لغزانند تا به محلی که قطر پایه و پیوندک یکی باشد برسد.در این محل دو طبقه مولده با یکدیگر کاملاً تماس حاصل می نماید و بدون اینکه محتاج به بستن باشیم پیوند و پایه به هم می چسبند.


    در موقع اجرای عمل دو حالت پیدا می شود؛ ممکن است پیوندک قطورتر از پایه باشد یعنی مقدار پوست لوله پیوندک که به شکل سطح مربع مستطیل در آمده زیادتر از یکدور پایه باشد. در این صورت نوار باریکی از کنار سطح مستطیل قطع می کنند و عرض نواز حذف شده به اندازه ای است که پس از قرار دادن پیوندک به دور پایه دو لب پوستی که حاصل جوانه می باشد کاملاً با یکدیگر جفت شود این نوع پیوند را بایستی با ریسمان بست.


    ممکن است پایه قطور تر از لوله پیوندک باشد در این صورت نیز لوله پیوندک را شکاف می دهند ولی عرض مستطیلی که لوله پیوندک را نشمیل می دهد کافی نخواهد بود که تمام اطراف قسمت بی پوست پایه را بپوشاند.بنابراین پس از آنکه پیوندک را به دور پایه پیچیدند قسمتی از آن که بی پوست و لخت می ماند بایدبا پوست خود پایه که در موقع تهیه ان از چوب جدا کرده بودند ولی هنوز به پایه آویزان بود پر و پوشیده شود بعد از قرار دادن پیوند روی پایه اطراف آنرا با ریسمان می بندند و زخمها را با چسب پیوند می پوشانند .این طرز اخیراً در استعمال زیاد درخت گردو است.


    پیوند شاخه قبل از جدا کردن پیوندک از پایه مادر( پیوند مجاورتی)


    پیوند مجاورتی تنها پیوندی است که ممکن است بدون دخالت انسان انجام گیرد ودر طبیعت زیاد دیده می شود.این طرز پیوند از ازمنه قدیم مرسوم بوده است.در چنکلها و باغات دو تنه درخت یا شاخه انها در اثر تماس دائم و سائیده شدن به یکدیگر پوست بین انها از بین رفته دو طبقه مولده با یکدیگر جوش می خورد.

  4. #4
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    پیوند پلی

    در میان فواید پیوند گفتیم که برای حفظ درختانی که در زمستان از حیوانات جونده صدمه دیده اند و محکوم به خشک شدن و از بین رفتن هستند از پیوند پلی استفاده می کنند.نوع پیوندی که موردئ استفاده قرار می گیرد تقریباً پیوند نیمانیم جانبی ساده می باشد.


    تهیه پایه : برای تهبیه پایه به طریق زیر عمل می کنند:


    1- بالای قسمتی از پایه که صدمه دیده و به فاصله 10 تا 15 سانتیمتر از زخم تنه پوست درخت را در چند نقطه می تراشند به قسمی که قسمتهای تراشیده شده به فواصل مساوی و مرتب درز اطراف تنه قرار گیرد.تعداد این نقاط نسبت به ضخامت تنه درخت از 3 تا 5 و گاهی بیشتر تفاوت نمی کند.


    4- خاک پای درخت را بر می دارند تا قسمت تحتانی کله یا یقه درخت و یا چند ریشه ضخیم ظاهر گردد.روی این قسمت اخیر و در مقابل تراشهای تنه درخت پوست چند نقطه را بر می دارند.تعداد تراشهای بالا و زیر زخم باید مساوی و محلشان مقابل یکدیگر باشد.بدین قسم عمل تهیه پایه خاتمه می یابد.


    تهیه پیوندک


    شاخه هایی که طول آنها مساوی فاصله بین دو قسمت متقابل و تراشیده تنه و ریشه است از پایه مادری جدا نموده و دو انتهای آن را بطور مورب یعنی مانند پیوند نیمانیم ساده قطع می کنند.


    اتصال پیوندک و پایه


    دو سر پیوندک را روی قسمتهای تراشیده تنه و ریشه درخت قرار داده به وسیله میخ مفتولی به طول 2 تا 3 سانتی متر در جای خود ثابت نگه می دارند.( زیرا ریسمان استحکام و قدرت مافی برای نگه داشتن پیوندک را در جای خود ندارد) و اطراف زخمهای پیوند را با مقدار زیادی چسب می پوشانند.

  5. #5
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    پیوند شکافی جانبی

    در پیوند شکافی جانبی طرز عمل کاملاً شبیه به طریقه پیوند ترصیعی است با این تفاوت که در پیوند جانبی به جای انکه قسمتی از پایه را به طور عمودی در آورند انم را بطور مایل به نحوی شکاف می وهند که شکاف به مرکز یعنی وسط ساقه پایه نرسد.در غیر این صورت علاوه بر دشوار شدن ، علاج زخم حاصله استقامت تنه پایه را نیز کم می کند و در اثر جزیی ضربت این قسمت فوقانی آن در محل پیوند از بقیه ساقه جدا می شود.


    پیوند جانبی زیر پوست


    در پیوند تاجی پوست پایه را به وسیله چاقوی پیوند زنی جدا کرده بدون اینکه پوست شکافی بخورد ( در پایه هی جوان ) پیوندک را زیر پوست یعنی بین پوست و چوب پایه قرار می دادند.در پیوند جانبی زیر پوست نیز این عمل اجرا می شود ولی از آنجایی که انتهای پایه قطع نشده باید از سه طرف یعنی بالا و دو طرف چپ و راست به وسیله یک شکاف افقی و عمودی پوست پایه را به طول 4 تا 5 سانتی متر قطع و از بدنه پایه جدا نمود.پیوندک را که مانند پیوندک در پیوند تاجی تراشیده اند روی چوب لخت یعنی بدون پوست پایه قرار می دهند و پوست پایه را که قبلاً جدا کرده بودند ولی هنوز از یک طرف به پایه متصل است روی پیوندک قرار داده با ریسمان محکم می بندند.


    پیوند نیمانیم جانبی


    در این پیوند پیوندک را مانند پیوند نیمانیم ساده یا شکاف دار تهیه می نمایند و قسمتی از پوست پایه را به طول 2 تا 3 سانتی متر یعنی به اندازه طول مقطع پیوندک برداشته و شکافی در چوب پایه ایجاد می نمایند.( در پیوند انگلیسی جانبی شکاف دار) مانند پیوند نیمانیم معمولی و یا انتهای پیوندک و پایه را به یکدیگر متصل می کنند.

  6. #6
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    تهیه پیوندک

    در پیوند اسکنه تهیه پیوندک خیلی ساده و آسانتر از تهیه پایه است.یعنی شاخه ای که حداکثر به ارتفاع 10 سانتی متر و دارای دو یا سه جوانه در انتهای فوقانی باشد انتخاب نموده قسمت تحتانی آن را در طول 4 تا 5 سانتی متر از دو طرف متقابل به طور مورب می تراشند یعنی دو سطح تراش نسبت به یکدیگر مایل می با شند.


    قرار دادن پیوندک روی پایه


    بر نصب پیوندک روی پایه باید دو لب شکاف انتهایی آن را به وسیله چاقوی پیوند زنی ( اگر پایه نازک باشد) و یا دستگاه مخصوص پیوند اسکنه از یکدیگر باز نموده پیوندک را در داخل آن قرار داد.


    یکی از موارد استعمال پیوند اسکنه در درختان خانواده سوزنی برگها مانند انواع کاج می باشد . درباره این دسته از درختان و پاره ای از گیاهان دیگر مانند گردو باید پیوند اسکنه ای را در جوانه انتهایی زد.یعنی بدون اینکه قبلاً انتهای پایه را قطع کنند جوانه انتهایی آن را که نسبتاً درشت است از وسط ودر طول شاخه شکاف داده و پیوندک را نیز که دارای جوانه انتهایی می باشد یعنی از انتهای شاخه باید انتخاب شود پس از تراشیدن و تیهه آن در شکاف پایه قرار داده می بندند.


    در پاره ای از نباتات دیگر مانند آزاله و بعضی از جور های خانواده تیغی ها( کاکتاسه) به جای اینکه پایه را شکاف دهند و پیوندک را بترشاند عمل بر عکس انجام می دهند.یعنی انتهای پایه را تراشیده و قسمت تحتانی پیوندک را شکاف می دهند.در این پیوند نیز پیوندک باید دارای جوانه انتهایی باشد.یعنی نوک آنرا نباید قطع کرد.


    2- پیوند تاجی: در این پیوند نیز شاخه را از درخت جدا کرده روی انتهای پایه که به طور افقی قطع گردیده زیر پوست ساقه آن را قرار می دهند.


    تهیه پایه: اگر پایه جوان باشد پس از قطع انتهای آن در محلی که پیوندک باید نصب شود با چاقوی پیوندزنی پوست پایه را از چوب جدا می نمایند به نحوی که پوست شکاف نخورد.الین امر در پایه های جوان که پوست انها نازک می باشد و نرمی خود را از دست نداده اند ممکن است ولی در پایه های کهن که پوست درخت چوب پنبه ای شده و سفت شده این طرز عمل مقدور نیست.برای اجرای پیوند تاجی در پایه های نوع اخیر شکافی عمودی به عمق چند میلیمتر و طول 4تا 5 سانتیمتر در پوست درخت و در محل پیوند ایجاد نموده و با نوک چاق5وی پیوند زنی پوست درخت را از چوب جدا می کنند به قسمی که پوست از پایه جدا شود ولی قطع نگردد و بعد پیوندک را زیر پوست قرار می دهند .در طرز اول بستن پیوند لازم نیست ولی در طریقه دوم باید پیوندک را به وسیله ریسمان در محل مناسب خود ثابت نگه داشت.


    تهیه پیوندک


    در پیوند تاجی قسمتی از پیوندک که باید زیر پوست پایه قرار گیرد دارای ضخامتی خواهد بود که بتوان آن را به آسانی زیر پوست پایه قرار داد.برای این منظور در پیوندک های نازک انتهای تحتانی آن را بطور مورب قطع می کنند ولی در شاخه های ضخیم پیوندک باید به اصطلاح معروف شانه دار باشد.یعنی اول قسمت بالای تراش پیوندک را افقی قطع نموده ( تقریباً تا مرکز یعنی وسط ضخامت پیوندک) و سپس بقیه را در امتداد سطح موربی که طول آن تقریباً در حدود 3تا 4 سانتی متر می شود از پیوندک جدا نماید.


    3- پیوند نیمانیم: پیوند انگلیسی یا نیمانیم که در سایر ممالک خیلی مرسوم است و در هوای آزاد مورد استفاده قرار می گیرد در ایران فقط در گلخانه برای پیوند درختچه های تزئینی از قبیل گل سرخ – یاس درختی – درخت برف یا زبان گنجشک- گل نارون مجنون – موچسب و غیره مورد استعمال دارد.در این پیوند تا جایی که ممکن است باید پایه و پیوندک دارای یک قطر باشند در این صورت تهیه پایه و پیوندک یکسان بوده هیچ تفاوتی بین انها نیست ولی هر گاه پایه قطورتر از پیوندک باشد طرز تهیه انها متفاوت خواهد بود.


    انواع پیوند نیمانیم: پیوند نیمانیم را به دو طریق می توان انجام داد.یکی ساده و دیگری شکاف دار.در پیوند نیمانیم ساده اگر پایه و پیوندک دارای یک قطر باشد انتهای هر دو آنها را به طور مورب به قسمی که سطح مقطع در حدود 2تا3 سانتی متر باشد قطع می کنند پس از تراشیدن پایه و پیوندک دو مقطع را با یکدیگر منطبق کرده یعنی روی هم قرار داده با ریسمان می بندند و چسب می زنند.


    در پیوند نیمانیم شکاف دار پایه و پیوند را به طور عمودی شکاف می دهند.در موقع نصب پیوندک روی پایه لبه شکاف یکی از دو قسمت به شکل زبانه داخل شکاف دیگری قرار گرفته و بدین طریق باعث استحکام پیوند می شود.طول شکاف مساوی ثلث طول سطح مورب مقطع می باشد و ابتدای ان در آخر ثلث اول مقطع ووانتهای آن اول ثلث سوم سطح نامیرده قرار دارد.


    پیوند رو میزی: پیوند رومیزی پیوند نیمانیمی است که پایه قلمه بدون ریشه و محل خارج از زمین در مکان سر پوشیده ای می باشد و چون عمل پیوند کردن روی میز انجام می گیرد این نوع پیوند را رومیزی نام نهاده اند.


    طرز نصب کردن پیوندک روی پایه با پیوند نیمانیم ساده یا شماف دار هیچ تفاوت ندارد ولی برای جوش خوردن پایه باید محیط مناسبی به ترتیب که ذیلاً شرح می دهیم ایجاد نمود.قلمه ای که به عنوان پایه مورد استفاده قرار می گیرد 20 تا 30 سانتی متر طول دارد و پیوندک دارای 2 تا 3 جوانه می باشد.


    پس از آنکه پیوندک روی پایه قرار داده شد و اطراف ان را با ریسمان بستند و با چسب پوشاندند قلمه های پیوند شده را دسته کرده هر 30 تا 50 عدد آن را با هم می بندند.از طرف دیگر در جعبه چوبی که ابعاد آن متناسب با مقدار قلمه پیوند شده است مقداری خاک اره یا خزه به ارتفاع تقریبی 5 سانتی متر می ریزند و دسته قلمه را بطور عمودی پهلوی یکدیگر روی خاک اره ته جعبه بطور مرتب قرار می دهندو روی این قلمه ها را با خاک اره به ارتفاع 5 سانتی متر می پوشانند و طبقه دیگری از قلمه پیوند شده روی آن قرار می دهند و این عمل را تکرار می کنند تا جعبه پر شود و بتوان روی ان را با قشری از خاک اره به ضخامت 5 تا 10 سانتی متر پو شاند.پس از آنکه جعبه پر شد، مقدار ریادی آب روی قلمه ها می ریزند تا خاک اره و یا خزه بین ردیف ها کاملاً خیس شود.در این موقع در جعبه را بسته در محلی که اقلاً 30 درجه و حد اکثر 35 درجه حرارت داشته باشد قرار می دهند بعد از 15 تا 20 روز پیوندها جوش خورده باید انها از جعیه خارج نمود و در خاک برای ریشه دار شضدن قلمه ها ( یعنی پایه پیوند شده ) کاشت.


    4- پیوند ترصیعی: این نوع پیوند شبیه به پیوند اسکنه است با این تفاوت که در پیوند ترصیعی تنها به ایجاد شکاف در پایه اکتفا نمی شود بلکه قطعه ای از چوب و پوست پایه را که مقطع آن دارای شکل مثلثی می باشد از داخل پایه طبق ( شکل 14 ) بیرون می آورند.


    برای تهیه پیوندک دو طرف انتهای تحتانی ان را به نحوی می تراشند که بتوان آن را در قسمت خالی پایه قرار داد.


    اشکال اجرایی این طرز پیوند که محکم ترین انواع پیوند انتهایی می باشد در این است مه تراش پیوندک و تهیه جای ان در پایه باید به قسمی باشد که این دو قسمت کاملاً در یکدیگر قرار گیرند و در موقع اتصال آنها به یکدیگر فضای خالی و هوا بین جدارهای آنها نباشد یعنی پایه و پیوندک کاملاً به یکدیگر بچسبندند.بستن پیوندک و پوشاندن آن با چسب در پیوند ترصیعی نیز لازم است.


    ب)- پیوند جانبی: در پیوند جانبی بدون قطع انتهای پایه پیوندک را در منطقه ای از سطح جانبی آن نصب می نمایند.

  7. #7
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    ازدياد بوسيله پيوند Grafing



    پيوند عبارت از عملي است كه بوسيله آن قطعه اي از قسمت هوايي گياه معيني را روي شاخه يا ريشه گياه ديگري به نحوي قرار مي دهند كه اين دو گياه مختلف با يكديگر يكي شود يعني جوش بخورد و مشتركاً به زندگي خود ادامه بدهد.در اين صورت قسمت هوايي و ريشه گياه جديد كه از يك جور يا يك گونه نيست از فعاليت حياتي يكديگر بهره مند مي شوند.بنابراين پيوند زدن ايجاد يك نوع سمبيوز مصنوعي بين دو گياه قادر به زندگاني مستقل ميباشد.در اصطلاح باغباني قسمت هوايي گياه جديد پيوندك و قسمت ريشه دار آن پايه نام دارد.


    :: پيوند از نظر فيزيولوژيكي و بيولوژي

    :: مزايا و فوايد پيوند

    :: زمان مناسب برای پيوند زدن

    :: وسايل و لوازم مورد نیاز برای پيوند زدن

    :: انتخاب پايه و پيوندك برای پيوند زدن

    :: تهيه پيوندک و طرز قرار دادن آن روی پایه

    :: پيوند شکافی / پيوند جانبی / نيمانيم جانبی

    :: آشنايی با پيوند پلی

    :: آشنايی با پيوند جوانه bud

  8. #8
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    پيوند از نظر فيزيولوژيكي و بيولوژي

    پيوند زدن كه در حقيقت عبارت از زخم كردن و قطع مقدار زيادي از شاخ و برگ گياه و بعداً مجبور كردن دو نبات مختلف به زندگاني با يكديگر است، تغييرات فيزيولوژيكي و بيولوژيكي مخصوصي در گياه پيوندي جديد به وجود مي آورد.


    جوش خوردن پيوندك و پايه


    براي اينكه فسمت هاي مختلف دو گياه بتواند با يكديگر زندگاني كرده و توليد نهال جديد كند و بهره كافي دهد بايد اتصال اين دو قسمت با يكديگر كامل باشد يعني باهم جوش خورده يكي شود.اين موضوع ممكن نيست مگر آنكه پايه و پيوندك با يكديگر نمو نموده و سلولهاي محل اتصال با يكديگر شروع به فعاليت كرده نسج جواني به وجود آورد.براي حصول اين مقصود، بايد دو طبقه مولده پايه و پيوندك با يكديگر منطبق شده به يكديگر بچسبند يعني هيچ قسم مانع از مايع يا جامد و يا بخار بين آنها قرار نگيرد.


    در نباتات علفي تقريباً تمام سلولهاي پايه و پيوندك نمو كرده يك نوع سنجش پارانشيمي توليد مي كند كه فضاي بين پايه و پيوندك را پر مي نمايد.در نباتات خشبي اين عمل تقريباً فقط بوسيله سلولهاي طبقه مولده انجام مي گيرد.پس از آنكه فضاي بين پايه و پيوند به وسيله اين نسج پر شد يك طبقه از سلولهاي آن تبديل به طبقه مولده شده و شبيه پلي رابط بين طبقه مولده پايه و اين طبقه در پيوندك مي شود كه من بعد مانند كامبيوم معمولي درخت در داخل توليد آوندهاي چوبي نموده و در خارج تشكيل آوندهاي آبكشي مي دهدو بدين ترتيب اتصال و يكسره شدن آوندها از پايه به پيوند عملي مي شود.


    در نباتات دو لپه اگر مانع تجانس پايه و پيوندك در بين نباشد جوش خوردن دو قسمت درخت پيوندي حتمي است ولي در نباتات يك لپه اين امر غير ممكن است و اگر هم پايه با پيوندك جوش بخورد دوام آن حداكثر يك سال خواهد بود.( بنا بر تجربيات شوبرت در كتاب موليش) علت عدم موفقيت درپيوند كردن نباتات يك لپه مانند درخت خرما ، فقدان ساختمان ثانوي و عدم وجود طبقه مولده متصل به هم مي باشد.


    قرابت پيوندك با پايه


    جوش خوردن پايه و پيوندك تابع دقت در عمل قرار دادن پيوندك روي پايه مي باشد ، يعني دو طبقه مولده بايد حتماً با يكديگر تماس حاصل كنند ولي براي منظور مورد بحث يعني جوش خوردن دو قسمت با يكديگر اين شرط كافي نيست زيرا علاوه بر لزوم تطبيق دو طبقه مولده طبيعت دو گياه مورد عمل نيز بايد با يكديگر وفق دهد و يا به عبارت ديگر تجانس و قرابتي نيز بين انها برقرار باشد.تا عمر درخت پيوندي زياد شده و بهره كافي دهد.در پاره اي از نباتات مشاهده مي شود كه دو نوع گياه مختلف مانند درخت گلابي و درخت به كاملاً با يكديگر جوش خورده توليد درختي پر بهره و نسبتاً قوي مي نمايد.در بعضي از درختان ديگر حتي افراد يك جنس را كه ژانر مي نامند نمي توان با يكديگر پيوند نمود مثلاً سيب و گلابي كه هر دو از يك جنس ولي جور مختلف مي باشند اغلب با يكديگر جوش نمي خورند و اگر هم اتفاقاً پايه .و پيوندك با يكديگر جوش خورد عمر درخت پيوندي خيلي كوتاه مي باشد و از نظر اقتصادي كم بهره خواهد بود.اين قرابت و تجانس كه امري است طبيعي گاهي به اندازه كار پيوند زدن را مشك مي كند كه پاره اي از درخت هاي سيب را نمي توان با يكديگر پيوند نمود.مثلاً درخت سيبي كه داراي چوب نرم است و درخت سيبي كه چوب آن سخت مي باشد با يكديگر قابل پيوند نيست.


    موضوع تجانس بين پايه و پيوند كه از مسائل مهم پيوند زدن و يكي از شرايط لازم موفقيت در عمل پيوند مي باشد كاملاً تجربي است .يعني فقط عمل و ازمايش نشان مي دهد كه چه نوع گياهي يانبات ديگر قابل پيوند كردن است.


    در قاعده عمومي و بطور كلي مي توان گفت كه گونه هاي مختلف يك جنس با يكديگر قابل پيوند كردن مي باشد.موفقيت در پيوند دو جنس مختلف مشكل و به طور استثناء حاصل مي شود ودر چنين مواقع درخت پيوندي ضعيف و يا كم عمر است و پيوند افراد و خانواده مختلف با يكديگر غير ممكن است.


    اثر متقابل پيوندك و پايه روي يكديگر و نتايج آن


    عده اي از دانشمندان ( من جمله موليش) معتقد هستند كه پايه و پيوندك در يكديگر تاثير ندارند زيرا هيچ يك از تغييرات حاصله ارثي نيست و با بذر قابل تكثير و توليد مجدد نمي باشد.دسته اي ديگر مانند دانيل و بوف عقيده دارند كه تاثير متقابل دو قسمتي كه با يكديگر زندگاني مي كنند زياد است و اين تغييرات ارثي مي باشد و حتي ممكن است منجر به ايجاد گونه جديدي بشود مانند بذري كه از پيوند كلم معمولي روي ريشه شلغم به دست مي آيد.


    1- در پاره اي از درختان رنگ ميوه و يا رنگ برگ و گل در اثر انتخاب پيوند مناسب تغيير مي كند مثلاً اگر يك گوجه فرنگي را كه داراي برگهاي قرمز رنگ است روي گوجه آمريكايي پيوند كنند رنگ برگ آن تيره تر مي شود تا آنكه همان گونه را روي گوجه معمولي پيوند بزنند.


    2- نتيجه ديگر اثر متقابل پايه و پيوندك مقاومت بيشتر درخت پيوندي به بيماريها و سرماي زياد مي باشد.


    3- يكي ديگر از تاثيرات پيوند كردن درختي كم شدن عمر بعضی از درختان پيوندي است.هر گاه پسته معمولي را روي درختي از گونه خود و يا از گونه آتلانتيكا پيوند كنند درخت پيوندي در حدود دويست سال عمر مي كند ولي درخت پسته اي كه در آن پيوندك پسته معمولي و پايه درخت بنه با چاتلانقوش باشد بيش از 60 يال عمر نمي كند.

  9. #9
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    وسايل و لوازم پيوند زدن

    اين ادوات عبارتند از : اره بزرگ و كوچك – داسك – قيچي باغباني – چاقوي پيوند زني – داس مخصوص جهت تهيه پايه در پيوند اسكنه – ريسمان و چسب پيوند مي باشد.


    ريسماني كه در پيوند زدن به كار مي رود بايد داراي شرايط زير باشد :


    1- در مقابل آفتاب و رطوبت زود نپوسد.


    2- ريسمان بايد به اندازه كافي قابل كشش باشد تا مانع نمو قطري پايه در محل پيوند نگرددزيرا اگر ريسمان فاقد اين خاصيت باشد پيوندك از بالاي محل پيوند نمو زياد نموده و متورم مي گردد در صورتي كه پايه در آن نقطه نازك و ضعيف مي ماند و اين امر ممكن است در آتيه باعث سستي درخت پيوندي گرديده و در اثر جزيي حادثه و يا وزش باد نسبتاً شديدي قسمت پيوندي درخت از پايه جدا شود.


    3- ریسماني كه براي بستن به كار مي رود نبايد در اثر رطوبت كوتاه شود و يا به اصطلاح معروف « آب برود» زيرا در اين صورت ريسمان كوتاه شده به پايه و پيوندك فشار وارد آورده مانع نمو و رشد قطري شاخه مي گردد.در عين حال رطوبت و حرارت نبايد موجب طويل شدن ريسمان گردد چه در اين جالت ريسمان از دو شاخه باز شده و نتيجه مطلوب ازبستن پيوندك و پايه حاصل نمي شود.هر اندازه درخت قوي و ضخيم تر است ريسمان نيز بايد كلفت تر و محكم تر باشد.


    4- ريسمان بايد به اندازه كافي محكم باشد تا در اثر قطور شدن شاخه ريسمان قبل از موقع مناسب پاره نشود.


    انواع ريسمان


    ريسمانهاي مختلفي كه براي بستن پيوندك به كار برده مي شود عبارت است از : ريسمان پشمي – پنبه اي – علفي و يا پوست پاره اي از درختان مانند پوست درخت بيد و غيره.


    براي بستن انواع پيوند هاي نازك و متوسط ريسمان پشمي وسيله خوبي است .رطوبت در اين نوع ريسمانها تاثير ندارد.مخصوصا اگر در موقع تهيه آنها شم مورد استفاده را مدتي در روغن گذارده باشند.قوه كشش پشم نيز به اندازه كافي مي باشد.


    در رسمان پنبه اي نيز تغييرات جوي مخصوصا رطوبت تاثير نداردولي قوه كشش آن كم است و در بستن درختان سريع الرشد مانع نمو قطري محل پيوند مي شود .ريسمان پنبه اي بيشتر براي بستن درختان ضخيم و آنهايي كه نمو و رشد قطري كمي دارند مورد استفاده قرار مي گيرد.


    ماده اي كه براي اين منظور مورد استفاده قرار مي گيرد ، چسب پيوند نام دارد و بايد داراي خواص زير باشد:


    1- چسب پيوند بايد در مقابل گرماي خورشيد اب نشود زيرا در اين صورت جوانه هايي كه زير محل پيوند قرار گرفته است ، در اثر ذوب چسب پوشيده شده و از فعاليت و نمو باز مي ماند.


    2- چسب پيوند بايد به نحوي تركيب شود كه در مقابل سرماي اتفاقي ترك نخورد و منفذي بزاي تبخير پيوند و دخول آب و هوا زير پيوند و پوست درخت ايجاد نشود.


    3- چسب پيوند بايد به اندازه كافي نرم باشد تا بتوان آنرا به آساني روي شكافها و درخت ماليد .


    4- چسب پيوند بايد غير قابل نفوذ به آب و هوا باشد.


    5- چسب پيوند بايد از موادي تركيب شده باشد كه مضر براي سلامتي درخت نباشد ، يعني پوست درخت را نسوزاند و سلولهاي جوان را نكشد.


    چسب پيوند از مخلوط كردن اجسام مختلف كه هر كدام داراي چند يا يكي از خواص نامبرده مي باشد به دست مي آيد و اين اجسام عبارت است از : صمغ –سقز – قير- زفت – موم – پيه- روغن كتان – پارافين – دوده – گل افرا – و در بعضي موارد الكل و تربانتين .در عمل تعداد معيني از اجسام نامبرده را به نسبت معين با يكديگر مخلوط نموده مورد استفاده قرار مي دهند.


    تركيب و تهيه چند نوع چسب


    مخلوط اول : زفت 300 گرم – رزين 100 گرم – موم 50 گرم – پيه 25 گرم – گل افرا 25 گرم.


    كليه مواد نامبرده به غير از گل افرا را بعد ازخرد كردن باهم ذوب نموده پس از ان گل افرا را اضافه مي كنند.بعد از آنكه در اثر بهم زدن ملوط يكنواختي تهيه شد ، ان را در آب سرد ريخته آنقدر مالش مي دهند تا يك جسم كروي و سفتي به دست ايد.


    مخلوط دوم: رزين 250 گرم – زفت 750 گرم – پيه 250 گرم – و گل افرا 500 گرم .رزين و زفت از طرفي و پيه از طرف ديگر عليحده ذوب و بعداً مخلوط شده به مجموع مواد مذاب نامبرده گل افرا را اضافه مي كنند.


    مخلوط سوم : رزين 5 قسمت – زفت 3 قسمت – پيه 1 قسمت – گل افرا 2 قسمت.


    دو جسم اول را عليحده و پيه را جداگانه ذوب نموده باهم مخلوط مي كنند و بعد گل افرا را اضافه مي نمايند.


    مخلوط چهارم : موم 2 قسمت – صمغ (رزين ) 4 قسمت – پيه 1 قسمت.


    مخلوط پنجم:موم 400 گرم – پيه 150 گرم – سقز 100 گرم.


    مخلوط ششم : موم 5 قسمت صمغ (رزين ) 16 قسمت -روغن كتان 1 قسمت – دوده يا افرا 2 قسمت.


    به طوريكه ملاحظه مي شود انواع چسب و طرز تهيه آن متفاوت استو هر باغبان بايد مطابق آب و هواي منطقه خود با مواد نامبرده چسب مناسبي تهيه كند.


    چسب سرد


    مخلوط اول : رزين 1000 گرم – موم 500 گرم – الكل 180 سانتي متر مكعب


    مخلوط دوم: زفت 5000 گرم – گچ نرم 1200 گرم – اكل صنعتي 900 گرم - تربانتين 600 گرم موم 100 گرم.


    زفت و موم را جداگانه ذوب نموده مخلوط مي كنند سپس الكل و تربانتين را با هم در مخلوط بالا ريخته مدتي هم مي زنند بعد گچ را به تدريج اضافه مي كنند و آنقر هم مي زنند تا محلول يك دستي به دست آيد.اين چسب مانند كليه چسب هاي سرد بايد پس از سرد شدن مورد استفاده قرار گيرد.


    مخلوط سوم : زفت 1100 گرم – پيه 500 گرم – موم 250 گرم – الكل صنعتي 250 گرم.


    براي نگهداري چسب سرد بايد مقدار كمي از آن را در جعبه فلزي كه در آن كاملاً بسته شود و هيچ منفذي براي تبخير الكل يا تربانتين نداشته باشد قرار دهند.


    طرزاستعمال چسب پيوند


    هنگام استعمال چسب نكات زير بايد مورد توجه قرار گيرد:


    1- كليه زخمهاي درخت و محل پيوند را بايد فوراً و بدون وقت پس از انجام عمل پيوند با چسب بپوشانند.


    2- در مصرف چسب نبايد صرفه جويي كرد يعني با يد به مقدار زياد آن را روي زخمهاي درخت قرار داد.تا از نفوذ آب و هوا زير پوست گياه به حداكثر و به طور موثري جلوگيري به عمل آيد.


    3- در انتهاي پيوندك اگر بريدگي وجود داشته باشد بايد آن را نيز زير چسب پيوند پوشانيد.


    4- در صورتي كه چسب گرم مورد استفاده قرار گيرد درجه حرارت آن بايد به اندازه اي باشد كه انگشتان بتوانند تحمل آنرا بنمايند زيرا در غير اينصورت گرماي زياد چسب باعث سوختن پوست و كشته شدن سلولهاي زنده طبقه مولد و بطور كلي تمام سلولهاي نبات كه با چسب تماس دارند مي گردد.

  10. #10
    کاربرسایت mohitzist آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۸
    نوشته ها
    949
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : پیوند زدن

    انتخاب پايه و پيوندك

    پايه و پيوندك بايد هر كدام داراي خواص و صفاتي باشد تا پيوند زدن ممكن و يا از نظر اقتصادي مقرون به صرفه گردد.


    1- انتخاب پايه: بهترين پايه بايد داراي شرايط زير باشد:


    مقاومت به سرما-اين موضوع در نواحي گرمسير و يا نقاطي كه داراي آب و هواي معتدل مي باشندچندان داراي اهميت نيست ولي در مناطث سردسير براي دوام درخت پيوندي و برداشت بهره كافي بايد پايه هايي انتخاب نمود كه در مقابل سرماي سردترين زمستان محل مقاومت كند و مخصوصاً اين نكته را بايد در نظر گرفت كه مقاوت پايه به اين عمل بايد بيشتر از مقاومت پيوندك باشد چه اگر پايه به سرما حياي تر از پيوندك باشد در سالهاي خيلي سرد و فوق العاده درخت پيوندي به كلي از ريشه خشك مي شود در صورتي كه اگر مقاومت آن زيادتر شد.در چنين سالي هر وقت پيوندك در اثز سرما ازبين رفت مي توان ازريشه قوي يا زياد پايه كه د مقابل سرما اثتقامت كرده استفاده نموده مجدداً آن را پيوند كرد.در اين صورت نمو پيوندك سريع بوده زودتر از درختي كه پايه آن جوان و ضعيف است ميوه خواهد داد.


    2-ازدياد پايه: براي پايه نوعي را بايد انتخاب نمود كه تكثير آن به آساني و با هزينه كم ميسر باشد و مخصوصاً تا جايي كه ممكن است بايد پايه را بوسيله غير تناسلي ازدياد كرد زيرا فقط در اين صورت است كه پايه ها يكنواخت و از يك جنس بوده و با در نظر گرفتن اثر متقابل پايه و پيوندك در يكديگر باغ يكنواخت به دست مي آيد و بهره برداري از آن آسانتر و كم هزينه تر مي شود.


    3- مقاومت به بيماريها: يكي از شرايط مهم در انتخاب پايه مقاومت آن به انواع مختلف بيماريها و آفات مي باشد .مثلا درباره انواع مو كه از نظر علمي به ويتيس وينفرا معروف است ( كليه موهاي ايران از اين نوع است ) مورد حمله حشره زير زميني واقع مي گردد كه فيلكسر نام دارد.اين آفت روي ريشه مو زندگاني مي كند و در مدت نسبتاً كمي درخت را خشك نموده از بين مي برد.در مقابل موهاي محلي ايران يك نوع ديگردرخت انگور يافت مي شود كه اصل آن از آمريكا بوده و اين حشره به ريشه آن صدمه نمي زند.


    خوشبختانه اين آفت در ايران مشاهده نشده ولي هر گاه در ناحيه شيوع يافت بايد موي ايراني را روي پايه آمريكايي پيوند نمود.تا بوته انگور از گزند فليكسر در امان بماند.


    4- آساني عمل پيوند زدن:پوست پاره اي از گياهان به سختي از چوب جدا مي شود ودر بعضي ديگر پوست به اندازه اي نازك است كه جدا كردن آن از چوب غير مقدور مي باشد.و اين موضوع در پيوند تاجي و شكمي داراي اهميت فراوان است.بنابراين در مورد پيوند كردن بايد نوعي از گياه به عنوان پايه انتخاب شودكه به آساني بتوان پوست آن را از چوب جدا نمود.


    5- مقدار و نوع ريشه:نباتاتي كه دارا يريشه سطحي و قوي مي با شند بر گياهاني كه داراي ريشه عمودي و ضعيف مي باشند از نظر پايه ترجيح دارند چه تغيير مكان دادن درختانيكه ريشه سطخي دارند به مراتب آسانتر و موفقيت در گرفتن آنها در محل اصلي بيشتر از درختاني است كا داراي ريشه عمودي هستند.


    6- پا جوش دادن پايه:درختاني كه پاجوش زياد توليد مي نمايند صلاحيت آن را ندارند كه به عنوان پايه مورد استفاده قرار گيرند زيرا پاجوش باعث ضعف درخت پيوندو درنتيجه نامرغوبي ميوه آن مي شود و از بين بردن يعني كندن آنها نيز مستلزم صرف وقت و هزينه زائد است.مثلاً براي ازدياد و انتشار انواع ياس درختي يا خوشه ا ي اصلاح شده بهتر است از برگ نوبه عنوان پايه استفاده شود تا ياس درختي معمولي و نرك زيرا نوع اخير بنابر طبيعت توليد پاجوش زياد مي نمايد در صورتي كه برگ نو كمتر پاجوش مي دهد.


    7- توافق پايه با انواع مختلف خاك:هر چند يك نوع معين از گياه را نمي توان در خاكهاي مختلف كاشت و از نظر علمي يك نوعمعين از نبات در نوع معيني از خاك بهترين نتيجه را مي دهد ، معهذا از نظر اقتصادي و تهيه نهال پيوندي براي فروش بايد سعي نمود كه پايه انتخاب شده در بيشتر از انواع خاك ها زندگاني كرده و بهره كافي بدهد.


    انتخاب پيوند- پيوندك نيز مانند پايه داراي صفاتي مي باشد كه ذيلاً به شرح آن مي پردازيم :


    1- فرابت و تجانس آن با پايه به قسمي كه شرح آن گذشت.


    2- پيوندك بايد يكساله بياشد.در پيوند پائيزه مي توان از شاخه هاي همان سال يعني از شاخه هايي كه در بهار ظاهر شده اند استفاده نمود.سن پيوندك نبايد از يكسال تجاوز نمايد ولي بايد كاملاً رسيده باشد .يعني چ.ب آن به اندازه كافي سفت گرديده . مواد ذخيره كافي در آن جمع باشد.


    3- پيوندك بايد از شاخه هاي گل يا ميوه دهنده پايه مادر تهيه شود.پيوندي كه از شاخه نرك برداشت شود معمولاً ميوه نخواهد داد.


    4- بهتر است پيوندك را از قسمت وسطي شاخه تهيه نمايند زيرا جوانه هاي قسمت فوقاني خيلي جوان و ضعيف هستند و جوانه هاي تحتاني شاخه كم محصول مي باشند.


    5- در درختاني كه دوره استراحت كامل دارند براي پيوند بهاره بايد پيوندك را بعد از شروع دوره استراحت و قبل از بيدار شدن پايه مادري از خواب زمستانه تهيه نمود.هر گاه خطر يخبندان و سرماي شديد در بين باشد قطع پيوندك از درخت مادر قبل از يخبندان بايد انجام گيرد زيرا سرماي شديد شاخه ها را خشكانيده و از بين مي برد.


    در نگهداري پيوندك هايي كه قبل از موعد پيوند كردن از شاخه مادري جدا مي كنند بايد دقت زياد نمود و آنها را در محلي نگه داشت كه سرما به يه پيوندك صدمه نزند و گرماي بي موقع نيز باعث بيدار شدن و در نتيجه تبخير و خشك كردن انها نشود . براي اين منظورشاخه ها را در خزه و يا در خاك اره مرطوب در مكاني كه حد اكثر 5 تا 6 درجه حرارت داشته باشد نگاه مي دارند.براي حفظ پيوندك از سرما و يا گرما ممكن است آنها را در نقطه اي از باغ زير خاك كرد.


    6- پيوندك و پايه در يك درجه ار فعاليت حياتي باشد و اگر اين امر ممكن نشود پايه نسبت به پيوندك جلو باشد يعني داراي فعاليت بيشتر باشد.به عبارت ديگر پايه بايد قبل از پيوندك از خواب زمستاني بيدار شده شروع به فعاليت نمايد ( در پيوند بهاره ) زيرا در غير اين صورت پيوندك قبل از جوش خوردن با پايه شروع به فعاليت كرده در اثر تبخير و از دست دادن جزيي ذخيره غذايي كه با خود همراه دارد و نرسيدن مواد غذايي از پايه قبل از جوش خوردن خشك مي شود.

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. شهر پیونگ یانگ
    توسط hrg1356 در انجمن جغرافیاو زمین شناسی
    پاسخ ها: 1
    آخرين نوشته: پنجشنبه ۰۷ آبان ۸۸, ۲۲:۴۱
  2. ماشین پرنده به واقعیت می پیوندد
    توسط YASSIN در انجمن دنیای خودرو
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: پنجشنبه ۲۱ آذر ۸۷, ۱۴:۴۹
  3. ماشین پرنده به واقعیت می پیوندد
    توسط YASSIN در انجمن دنیای خودرو
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: پنجشنبه ۲۱ آذر ۸۷, ۱۴:۴۸
  4. پیوند سیگما
    توسط mina در انجمن شیمی معدنی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: چهارشنبه ۱۰ مهر ۸۷, ۰۲:۰۲
  5. پیوند پی
    توسط hrg1356 در انجمن شیمی معدنی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: شنبه ۳۰ تیر ۸۶, ۲۰:۳۴

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •