یه دوست داشتم که همه ما اطرافیانش او را به مردانگی می شناختیم . او با اینکه از خیلی ها مرد تر بود ولی همیشه می گفت زن ارزش بیشتری نسبت به مرد دارد و حرفش را این طور ادامه می داد که اگر برای تربیت یک انسان خوب، 20 سال زمان نیاز باشد و مقدار مشخصی دانش و سرمایه اگر آن انسان مرد باشد بعد از بیست سال تو یک مرد خوب خواهی داشت ولی اگر آن فرد زن باشد تو بعد از این مدت حداقل سه انسان خوب خواهی داشت ( خود زن،فرزندش و همسرش ) و این چنین نتیجه می گرفت که سرمایه گذاری روی بانوان جامعه سودمندتر است.نمی دانم نظر او تا چه حد درست است ولی برای اینکه در این راستا حرکتی کرده باشم به دنبال دانشی گشتم که بتوان با انتقال آن به بانوان کمک کرد. در این تلاش نه چندان حرفه ای به گفتگویی برخوردم که هفته نامه سلامت با دکتر محمد ولی سهامی فوق تخصص روان پزشکی اطفال انجام داده بود، پس از مطالعه، آن را سودمند و مفید یافتم.

همه خانم ها وقتی ازدواج می کنند و تصمیم می گیرند مادر شوند آرزو هایی در سر می پرورانند. همه قصد دارند مادری نمونه و کامل باشند.

سلامت: آقای دکتر همه خانم ها دوست دارند و تلاش می کنند مادر کاملی باشتد برای این مهم چه مهارتی لازم است؟
تعجب نکنید اما فرزند شما به یک مادر کامل و عالی و یا برتر نیاز ندارد به عقیده من مادر کامل نه تنها مادر مفیدی نیست بلکه شاید مضر هم باشد انچه فرزندتان به ویژه در سال های اپتدایی زندگی به آن احتیاج دارد مادر کافی است در حقیقت 5 سال اول زندگی که دوران کلیدی و طلایی تربیت است بیشتر به نظارت و همراهی بدون اضطراب مادر نیاز است تا آموزش های مستقیم وی رویداد های طبیعی که در جریان رشد و تکامل کودک رخ می دهد مانند شیر خوردن آشنا شدن با غذای سفره راه افتادن کنترل ادرار و مدفوع خوابیدن لباس پوشیدن و حتی رفتن به مهد کودک می توانند بدون دردسر سپری شوند و شما از آنها لذت ببرید اما در عین حال هر کدام از این مراحلی که گفتم در صورت برخورد نادرست به نگرانی والدین تبدیل می شود وهیچ لذتی را برایتان به ارمغان نیاورده و بحران آفرین هستند
سلامت: از کجا شروع کنیم؟
از دوره تولد خوب است،همان نخستین ماه های پس از تولد
سلامت: چرا از آن دوران؟
چون مادران در این زمان به ویژه اگر فرزند اول باشد از نظر عاطفی تعادل ندارد مانند اینکه سوار الا کلنگ است لحظه ای در اوج لذت و زمانی دیگر در قعر درماندگی اغلب حس می کند خسته شده و نمی تواند ادامه بدهد انچه در این زمان نیاز است بدانید برآورده کردن نیاز های نوزاد و البته خودتان است. نوزاد شما هیچ شناختی از خودش ، والدینش و حتی کسی که او را در آغوش می گیرد ندارد اما به دنبال یک صداست صدای آشنای قلب مادر با اینکه از محیط رحم جدا شده اما انگار با سیم نامرئی به شما وصل است با در آغوش کشیدن و بوسیدن طی ماه های اول نه تنها او را لوس نمی کنید بلکه اطمینان می دهید که هر وقت به شما نیاز دارد در کنارش حاضرید او به جز گریه کاری از دستش بر نمی آید و شاید گاهی خسته شوید از اینکه مدام به شما وصل است و از گردنتان آویزان اما کودکی که در شش ماه اول تولد آغوش مادر تماس فیزیکی مانند ماساژ و نوازش و آهنگ صدای او را تدارد، به مشکلات شخصیتی جدی دچار خواهند شد. خودتان را هم فراموش نکنید از هر فرصتی برای استراحت استفاده کنید و وقتی او خوابید شما هم بخوابید. از همسر ودوستان بخواهید در امور خرید، آشپزی وغیره یاریات کنند یادتان باشد رسیدگی به ظاهر و موهای آراسته و لباس مرتب و توجه به همسر یا فرزند دیگرتان را فراموش نکنید
سلامت: پس در شش ماه اول یا حتی سال اول حکومت اوست اما اگر کار بدی کرد، به طور مثال سیلی زد یا مو کشید اشکالی ندارد؟

چرا، حتما باید به او بی اعتنا شوید تا متوجه شود کارش بد بوده است. همین جا یادآور شوم که کودک، توجه شما یعنی چهره، چشم ها و صدایتان را می طلبد و هرگز از آن سیر نمی شود. از طرفی میان تحسین و دادوفریاد و جنجال تفاوتی قائل نیست. شاید اگر بیند با کار بدی که می کند، مادر را از آشپزخانه نزد خود می آورد تا به دلیل کشیدن موهای خواهرش داد و فریادی بکند، تردیدی ئر این عمل نکند.
بنابراین او با هر رفتاری چه مثبت و چه منفی جلب توجه والدین را می طلبد و به هیج وجه با شما هم عقیده نیست که کارش بد است و هنوز نمی فهمد. پس به او اخم کنید، چشمانتان را کمی درشت کرده و بدون اینکه کوچکترین لحن خشن و یا اضطراب در صدایتان باشد، بگویید " تو کار بدی کردی!" انگشت اشاره را جلوی بینی تان نگه دارید. هیچ گاه وقتی ایستاده اید این کار را نکنید. بنشینید تا هم قد او شوید و ارتباط چشمی با او بر قرار کنید. اگر گریه کرد، انگشت اشاره را و یاکل دستتان را به او بدهید تا آرام بگیرد

سلامت: اگر بخواهیم از کنار کودک برویم (خرید،سرکار ویا حمام) چگونه او را سرگرم کنیم که متوجه نشود وگریه نکند؟

بهمطلب خوبی اشاره کردید. اغلب مادرها این کار را می کنند و کودک که ترس عجیبی دارد مبادا مادرش را از دست بدهد، ناگهان متوجه می شود که او را ندارد و اضطراب ناشی از آن آزارش می دهد. اگر شما با بی اعتنایی به موقع و ابراز علاقه به موقع با او برخورد کرده باشید و بازی هایی چون قایم موشک را انجام دهید او می فهمد مادر باز خواهد گشت هیچ وقت یواشکی او را ترک نکنید ببوسیدش و بگویید من تا تو بازی کنی، می روم حمام و زود می آیم...