پيشبيني شده است كه طي دهه آينده، براثر انتشار گازهاي گلخانهاي درجه حرارت كره زمين در هر دهه 3/0 درجه سانتيگرادافزايش مييابد و ميانگين افزايش سطح آب درياها در هر دهه طيمدت مذكور به 6 سانتيمتر ميرسد. چنين تغييراتي تأثيرات شديديبر منابع جهاني ما برجاي خواهدگذاشتفعاليتهاي بشر به شكل عمدهاي برتركيب اتمسفر كره زمين تأثيرميگذارند. بهترين نمونه شناخته شده از اين تأثيرگذاري افزايشميزان دياكسيدكربن در جو است. در مقياس جهاني، ميزان غلظتدياكسيدكربن در جو از زمان انقلاب صنعتي تاكنون حدود 25 درصد افزايش يافته است. مهمترين علت اين امر، بدون شك،سوزاندن سوختهاي فسيلي است. نابودي جنگلها نيز به افزايشدياكسيدكربن كمك كرده است زيرا در زميني كه خالي از درختبراي كشاورزي شده، گياهان جديد مقدار كمتري كربن نسبت بهجنگل اوليه جذب ميكنند. افزون بر آن، شخمزدن زمينهاي دستنخورده منجر به يك جريان فزاينده كربن به اتمسفر از طريقفرايندهاي تجزيه ميشود. دانش و آگاهي ما در خصوص شكلكربن كره زمين محدودتر از آن است كه اجازه پيشبينيهاي دقيقميزان فعلي و افزايشهاي آينده دياكسيدكربن در اتمسفر را بدهد.

دياكسيدكربن يكي از گازهاي معروف گلخانهاي است. تعدادديگري از گازها نيز از مهمترين عناصر افزايش پيشبيني شده درجهحرارت هستند. پيشبيني شده است كه دياكسيدكربن در آينده عاملحدود نيمي از افزايشهاي درجه حرارت خواهد بود. گازهاي متان،اكسيد شورهاي، اوزن و كلوروفلورو كربن (CFCS) 4 نيم ديگري ازافزايش درجه حرارت را موجب خواهند شد. سطح تمامي اينگازهاي گلخانهاي در اتمسفر درحال افزايش است. گازهايگلخانهاي هم توسط فرايندهاي صنعتي و هم از طريق فرايندهايبيولوژيكي توليد ميشوند اما در عين حالي كه آلايندههاي صنعتي بهدقت ثبت شده و مستند هستند، دانش و آگاهي ما از ميزان گازهايگلخانهاي توليد شده از طريق فرايندهاي بيولوژيك و عواملي كهانتشار آنها را تعديل ميكند، هنوز ناكافي است. در حال حاضر، ماقادر نيستيم آينده آلايندهها و تأثيرات آنها بر آب و هوا را با اطمينانپيشبيني كنيم.

پيشبيني ميشود طي 100 سال آينده گسترش انتشار گازهايگلخانهاي در اتمسفر در هر دهه منجر به 3/0 درجه سانتيگراد افزايش در دماي زمين بشود (Houghton etal 1990). اين افزايشدما به طور يكنواخت در همه جاي كره زمين توزيع نخواهد شد بلكهبيشترين افزايش دما در نيمكره شمالي در طول زمستان خواهدبود.اين تغييرات درجه حرارت نيز به نوبه خود بر مقدار و توزيع زمانيبارندگي تأثير خواهد گذاشت. چنين وضعي نيز پيامدهاي شديدي براي جنگلكاري، كشاورزي و همچنين گياهان وحشي به دنبالخواهد داشت.

افزايش درجه حرارت همچنين منجر به افزايش سطح آباقيانوسها براثر افزايش گرما و ذوب شدن يخچالهاي شمالي وتودههاي يخ شناور خواهد شد. پيشبيني ميشود ميزان افزايشسطح آب اقيانوسها طي قرن آينده در هر دهه به 6 سانتيمتر برسد(Houghton etal 1990). تأثيرات اين وضعيت بر تمامي مناطقساحلي شديد خواهد بود. هنوز ما به طور كامل قادر به ارزيابي نتيجهاين وضع نيستيم چرا كه بسياري از كشورها فاقد نقشههاي جغرافيايي با وضوح روشن و ضروري هستند.

يك مشكل عمده، عدم اطمينان به پيش بينيهاي فعلي تغييراتآينده آب و هواست. اين كافي نيست كه ما گرم شدن كره زمين راپيشبيني كنيم و منظورمان تغييرات در ميزان بارندگي باشد. لازماست پيشبينيهايي در سطح منطقهاي و حتي سطح محلي انجام شود.آب و هوا يك مسأله جهاني است و بايد در يك سطح فضاييشناخته و مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. اكنون به تحقيقاتضروري و فوري بيشتري نياز است. به عنوان نمونه، تحقيقاتي كه بين مقياسهاي جهاني و محلي پيوند زند و تأثير تغيير آب و هوا بربيوسفر را در سطوح مختلف فضايي ب