مطالعه نه تنها به عنوان عاملی سرگرم کننده به حساب می آید بلکه بسیار مفرح است و برخی آن را در کنار ورزش بسیار نشاط آور توصیف می کنند. مطالعه، تاثیرات روحی و روانی بسیاری دارد وافرادی که مطالعه می کنند از توانایی نوشتن برخوردارند و زیباتر می توانند احساسات و هیجانات ذهنی خود را بروز دهند.
مطالعه اساس نوشتن است . افرادی که بیشتر کتاب می خوانند بهتر و راحت تر بدی ها و زیبایی ها را احساس می کنند و راحت تر می توانند افکارشان را روی صفحه کاغذ بیاورند و به نوعی می توان گفت از تک تک صفحات یک کتاب یا به طور ظریف تر از لابلای کلمات یک کتاب می توان مهارت نوشتن را به دست آورد و اینگونه نیست که نوشتن را با فرمول و یا قانون خاصی به کسی بیاموزیم و عشق به نوشتن تنها با عشق به خواندن به دست می آید.
گاهی دیده می شود شخصی از یک نویسنده خوشش می آید و کارهای او را می خواند و از آن لذت می برد و زمانی که حتی چند صفحه می نویسد می توان به راحتی سبک و زبان آن نویسنده را در همان چند صفحه دید و به خوبی این قضیه ملموس است.

مطالعه یک فعالیت اجتماعی است که در آن ارزش بزرگی نهفته است و می توان گفت مطالعه در روابط اجتماعی، فرهنگی و حتی عاطفی افراد تاثیر می گذارد . افرادی که مطالعه می کنند حساس تر هستند و با دید موشکافانه ای به هر آنچه در اطرافشان است نگاه می کنند. آنها زمانی که با مشکلی روبرو می شوند منطقی ترین راه را انتخاب کرده و کمتر آسیب می بینند.
نوشتن، نیازمند خواننده حرفه ای شدن است.زمانی یک شخص می تواند بسیار زیبا بنویسد و با کلمات بازی کند که فوت و فن خواندن را نیز خوب یاد گرفته باشد. خواننده حرفه اى به همان اندازه نویسنده اثر قابل احترام است. برخى نویسندگان هنگام رونمایى آثار خویش در جمع خوانندگان حضور پیدا مى کنند تا بر اهمیت خوانندگان در فرآیند نوشتن تأکید بگذارند. پس در نهایت می توان گفت کسی توانایی نوشتن دارد که در وهله اول خواننده خوبی باشد و حتی اگر در زمینه نوشتن ، تحصیلات آکادمیک هم داشته باشد نمی تواند به اندازه خواندن و مطالعه برایش مثمر ثمر باشد.
بخش کتاب و کتابخوانی تبیان