دیوار کوتاه نویسندگی



وقتی قرار بر این باشد که گروهی دست به دست هم داده و کاری فاخر و دارای ارزش ارائه دهند، باید افراد مسوول، وظایف خود را به خوبی انجام داده و هیچ کمکاری و نقصی در میان نباشد تا نتیجهی مورد نظر به دست آید.
این که عدهای تنها و تنها نظارهگر باشند و از اشخاص کاربلد و کاردان، در حوزههای مختلف، توقع ارائهی اثری قابل قبول داشته باشند، بدون آنکه به وجود یا عدم وجود بسترهای لازم و مورد نیاز توجه کنند، خواستی غیرمنطقی است.
این چیزی است که گاهی در مورد نویسندگان ایرانی مصداق پیدا میکند. به این معنا که نویسندگان ایرانی -البته نویسندگانی که برای نوشتن فکر میکنند و در صدد پدیدآوردن اثری وزین هستند- متهم به کمکاری یا سطحیکاری میشوند.
کسانی که نویسندگان مذکور را مورد شماتت قرار میدهند میگویند: "این افراد دچار روزمرگی شدهاند"، "دغدغه ندارند" و... ؛ اما آیا واقعاً نویسندگان ایرانی دچار روزمرگی شدهاند؟ آیا آنها دغدغه و انگیزهای برای نوشتن ندارند؟
فارغ از اینکه جواب سوالهای فوق مثبت است یا منفی، باید دید بسترهای مورد نیاز جهت انتشار یک اثر مورد قبول، وجود دارد یا خیر. حقیقت این است که نویسنده، تنها جزئی از یک چرخه است و برای اینکه یک کتاب به ثمر بنشیند باید افراد دیگری مانند: "مسوولین ذیربط در حوزهی صدور مجوز"، "ارگانهای مختلفی که مسوول مدیریت بازار نشر هستند"، "ناشرین"، "عوامل توزیع کتاب"، "فروشندگان کتاب" و... وظایف خود را بهخوبی انجام دهند.
اما آنچه امروز در این حوزه مشاهده میشود عدم هماهنگی بین گروههای مذکور است. گویا هنوز تکلیف صدور یا عدم صدور مجوز در حوزهی کتاب روشن نشده و به عبارتی خطوط قرمز بهخوبی ترسیم نشدهاند و علیرغم سخنان مسوولین، نویسنده باید مدتها در انتظار صدور مجوز مانده و روزها را بشمارند.
وضع ناشرین و عوامل فروش کتاب هم روشنتر از آن است که نیاز به توضیح باشد. متاسفانه آمال و آرزوی بسیاری از ناشران سود فروش بیشتر است. تیجهی این ناهماهنگی چیزی نیست جز پر شدن بازار نشر از کتابهای زرد! کتابهایی که پر از هیچ هستند و ارزش ورق زدن را هم ندارند.
با در نظر گرفتن این مطلب، عدم ارائهی اثر از جانب نویسندگان، نهتنها دور از ذهن نیست بلکه بسیار هم قابل پیشبینی است. اما از آنجا که دیوار نویسنده کوتاهترین دیوارهاست! بنابراین متهم ردیف اول هم او خواهد بود.

ای کاش یکبار هم که شده گره موجود در بازار نشر باز شده و تکلیف نویسنده با افراد مرتبط و مسوول مشخص شود. ای کاش روزهای نویسندگان ایرانی در راهروهای عریض و طویل تلف نشود.
و ای کاش انگیزه و شوق این عزیزان از بین نرود.
----------------------------------
امير مقيمي