اولین سیستم فراخوان (پیجر) در سال 1956 میلادی به صورت عملی مورد استفاده قرار گرفت در ایران هم نخستین شبکه عمومی پیجر تحت استاندارد ‏POCSAG‏ در نیمه دوم سال 1370 برای ‏تهران عملیاتی گردید، این شبکه با سرمایه گذاری شرکت مخابرات ایران و توسط اداره کل ارتباطات ‏رادیویی به عنوان مجری اجرا شد.‏

این شبکه که در ابتدا دارای 5 آنتن‏BTS ‎‏ و یک فرکانس رادیویی بود و با ظرفیت حداکثر 5000 مشترک راه اندازی ‏گردید و متعاقب آن برای بالا بردن کیفیت سیستم و حذف نقاط کور تعداد ‏BTS‏ های آن به 14 عدد با حدود ‏‏4200 مشترک رسید.‏

شرکت با دریافت مجوز موقت، متعهد به راه اندازی شبکه پیجر ظرف مدت شش ماه شدند که مجوز چهار شرکت به دلیل عدم راه اندازی شبکه در زمان اعلام شده لغو شد. فقط دو شرکت استیمان صنعت و ستاره طلایی کیش در باند فرکانسی VHF در مدت زمان در نظر گرفته شده موفق به راه اندازی شبکههای خود شدند.

این دو شبکه خصوصی امکان ارسال پیام به پی جوی مشترکانشان را به پنج روش تماس با مرکز، ارسال مستقیم از طریق خط تلفن، گفتن پیام تماس گیرنده به صورت شفاهی، ارسال از طریق اپراتور،ارسال از طریق SMS ، ایمیل به آدرس پیجر که مشترک در پیجر ایمیل را دریافت میکند و ارسال از طریق وب را مهیا کرده اند.

در این میان شبکه پیجر استیمان صنعت نخستین شبکه فراخوان غیردولتی کشور بود که ابتدا سرویس دهی خود را در شهر تبریز آغاز کرد و پس از آن گستره خدمات خود را به تهران و باقی کلان شهرهای کشور گسترش داد. شبکه پیجوی ستاره طلایی کیش هم به عنوان اپراتور ملی پیجر با راه اندازی شبکه خود در 15 استان و بیش از 30 شهر و کلانشهر کشور بخش وسیعی ای را تحت پوشش قرار داده و امکان رومینگ بین شهری را در کل استانها و شهرهای تحت پوشش فراهم آورده است.
منبع:سایت وزارتICT