1) خريد كفش بايد در بعد از ظهر باشد. به طور طبيعي پاهاي افراد صبحها حدود نيم سايز،كوچك تر از بعد از ظهرها است. چون پاها در بعد از ظهر متورم تر مي شوند و به تبع آن سايزشان نيز بزرگ تر مي شود.

2) درباره سايز كفش دو نکته حائز اهميت است:

اول اينكه: در انتخاب كفش حتماً بايد آن را پوشيد و اينکه به شماره ي درج شده روي آن بسنده کنيم، براي اطمينان از اندازه بودن آن كافي نيست.

دوم اينكه: بايد به اين نكته توجه كرد كه اندازه پاهاي افراد با افزايش سن، كم و زياد شدن وزن و حتي بارداري تغيير مي كند. پس ملاك قرار دادن سايزهاي قبلي، در انتخاب آن كار صحيحي نيست.

3) در هنگام خريد، پوشيدن هر دو لنگه كفش ضروري است. در بيشتر افراد، سايز يكي از پاها، بزرگ تر از ديگري است. اينگونه افراد لازم است كه در انتخاب كفش، پاي بزرگ تر را ملاك قرار دهند، نه پاي كوچك تر را.

4) راه رفتن با كفش در زمان خريد، بسيار مهم است. براي اين كار اگر كفش، بند دار است، بايد بندهاي آن را بست و با آن چند قدم راه رفت. كفش مناسب، سبك و راحت بوده و پايتان را اذيت نخواهد كرد.

5) كفش مناسب كفشي است كه انگشت شست پا، به راحتي در آن حركت كند و بين نوك انگشت شست و لبه جلويي كفش، حدود نيم تا يك سانتي متر فاصله وجود داشته باشد.
کفش زنانه پاشنه بلند

كفشهاي پاشنهدار

يكي ديگر از سوالات بسيار مهم در انتخاب كفش، پاشنهدار بودن آن است كه البته در خانمها مصداق بيشتري مي يابد. كفشهاي پاشنه تخت، چون حالت ضربه گيري در پاشنه ندارند، هنگام راه رفتن باعث درد پاشنه مي شوند. پس پاشنه بايد وجود داشته باشد، اما كفشهاي پاشنه بلند هم، به طريق ديگري سبب آزار و درد پا مي شوند.

زنان ده برابر بيشتر از مردان از درد پاهايشان شكايت دارند و دليل آن پوشيدن كفشهاي پاشنه بلند است كه پنجه آن تيز بوده و به انگشتان پا فشار مي آورند.
به خانمها توصيه مي شود كه هيچگاه كفشي نپوشند كه پاشنهاش بلندتر از سه سانتيمتر باشد، هرچه پاشنه كفش بلندتر باشد، فشار وارده بر كف پا، بيشتر مي شود كه اين فشار به جلوي پا و در نهايت به پنجهها منتقل شده و باعث آسيب انگشتان مي شود.

پوشيدن كفشهاي پاشنه بلند و غيراستاندارد داراي عوارضي است:

عوارضي مانند انحراف انگشت شست پا، ميخچه، تاول و خميدگي انگشتان، دردهاي مزمن كمر ، دردهاي مفاصل ، زانو ،پاشنه پا و خستگيهاي زودرس، پيامد مستقيم استفاده از چنين كفشهايي است.

با شروع تابستان و گرمتر شدن هوا، انواع ديگري از كفشها موسوم به كفشهاي تابستاني يا صندل وارد بازار مي شوند. اين كفشها نسبتاً باز بوده و امكان تبادل هوا ميان بيرون و درون كفش را فراهم مي آورند و باعث مي شوند كه گرما در كفش ايجاد نشود، اما همين كفشها هم استانداردهاي خاص خودشان را دارند.

نكته مهم اين است كه پا در هنگام حركت بايد در يك حالت ثابتي بماند. در كفشهايي كه پشت باز هستند، هنگام حركت، يك انرژي صرف بيرون نيفتادن آنها از پا مي شود و اين كفشها باعث خستگي بي مورد مي شوند.

بعضي از صندلهاي ظريف زنانه يك بند نازك در قسمت عقب دارند. بندهاي نازك به علت قطر كم، فشار بيشتري روي يك نقطه از پا متمركز مي كنند و باعث آزار آن مي شوند. پوشيدن اين كفشها در درازمدت، باعث التهاب تاندون آشيل پا مي گردد كه بسيار دردناك و آزاردهنده است، ولي به افرادي كه مايل به پوشيدن صندل هستند توصيه مي کنيم، اگر قصد پياده رويهاي طولاني تر از 20 دقيقه را داريد، به هيچ وجه صندل نپوشيد و از كفشهاي استاندارد ديگر استفاده كنيد.

بيشتر مردم در انتخاب كفش به زيبايي و رنگ و طرح آن دقت مي كنند نه به فاكتورهاي استاندارد آن و اين باعث آزارهاي درازمدت در آنها مي شود.

اميدواريم فرهنگ پوشيدن كفش و اطلاع رساني در اين زمينه آن قدر زياد شود تا به جايي برسيم كه در واقع كفشهاي استاندارد را دوست داشته باشيم و بخريم.

دكتر محمد تقي حلي ساز- متخصص طب توان بخشي