نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5

موضوع: appendicitis

  1. #1
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    appendicitis

    آپاندیسیت ـ appendicitis
    آپاندیسیت عبارت است از التهاب زایده كرمی شكل آپاندیس كه از اولین قسمت روده بزرگ به نام سكوم منشاء میگیرد. آپاندیس هیچ كار شناختهشدهای ندارد، ولی باعث بیماری میشود. هر ساله از هر 500 نفر جمعیت یك نفر دچار آپاندیسیت میشود.


    علایم آپاندیسیت بسیار متغیر هستند. در مورد هر فردی كه درد شكمی تشخیص داده نشده دارد، آپاندیسیت حتماً باید مدنظر باشد. این بیماری در هر سنی میتواند رخ دهد (در مردان بیشتر از زنان)، اما در كودكان زیر 2 سال نادر است. حداكثر بروز بیماری در سنین 24-15 سالگی است.
    ـ علایم شایع:
    ۱. دردی كه از نزدیك ناف شروع میشود و تدریجاً به قسمت تحتانی شكم در سمت راست نقل مكان میكند. درد كمكم مداوم میشود و از حالت مبهم به صورت كاملاً مشخص در میآید به طوری كه مكان آن دقیقتر توسط بیمار نشان داده میشود. درد با حركت، تنفس عمیق، سرفه، عطسه، راه رفتن، یا لمس، بدتر میشود.
    ۲. تهوع و گاهی استفراغ
    ۳. یبوست و ناتوانی در دفع گاز
    ۴. اسهال (گاهی)
    ۵. تب كم شدت، كه پس از سایر علایم آغاز میگردد.
    ۶. تشدید درد به هنگام لمس ناحیه تحتانی شكم در سمت راست، معمولاً در نقطهای حدود یك سوم مسیر ناف به برجستگی بالایی استخوان لگن. (توجه داشته باشید كه این توصیف فقط زمانی صدق میكند كه آپاندیس در جای طبیعی خود باشد. در بعضی موارد، نوك آپاندیس در جای دیگر واقع شده است، كه این باعث مشكل شدن تشخیص میشود)
    ۷. تورم شكم (در مراحل انتهایی)
    ۸. افزایش تعداد گلبولهای سفید خون
    ـ علل بیماری:
    عفونت به دلیل نامشخص، معمولاً توسط باكتریهای موجود در لوله گوارش. آپاندیس ممكن است توسط محتویات در حال عبور در لوله گوارشی یا یك رشته بافتی غیرطبیعی كه از بیرون به آن فشار وارد میآورد، مسدود شود. زمانی كه آپاندیس عفونی میشود، متورم و ملتهب گشته و از چرك پر میشود.
    ـ عوامل افزایشدهنده خطر:
    یك بیماری اخیر، به خصوص آلودگی با كرمهای حلقوی، یا عفونت ویروسی دستگاه گوارش.
    ـ پیشگیری:
    هیچ روش خاصی برای پیشگیری وجود ندارد.
    ـ عواقب مورد انتظار:
    معمولاً با جراحی قابل درمان است. اگر درمان نشود، پاره شدن آپاندیس مرگبار خواهد بود.
    ـ عوارض احتمالی:
    ۱. پاره شدن آپاندیس، تشكیل آبسه، و پریتونیت. این عوارض در افراد مسنتر بیشتر دیده میشود.
    ۲. عدم تشخیص درست، به علت كم بودن یا نامعمول بودن علایم، به خصوص در سنین خیلی پایین یا خیلی بالا
    ۳. تشكیل آبسه
    ـ درمان:
    امكان دارد آزمایش خون (افزایش تعداد گلبولهای سفید خون) و آزمایش ادرار (برای رد عفونت ادراری) انجام شوند. عفونت ادراری ممكن است علایمی شبیه آپاندیسیت داشته باشد. زمانی كه تشخیص هنوز قطعی نیست، هر دو ساعت درجه حرارت بدن را با دماسنج مقعدی اندازهگیری و ثبت نمایید. جراحی برای برداشتن آپاندیس (آپاندكتومی). از آنجایی كه تشخیص آپاندیسیت مشكل است، اغلب تا زمانی كه تشخیص قطعی داده نشود، دست به جراحی زده نمیشود. اگر آبسه تشكیل شود، امكان دارد جراحی به تعویق افتد تا زمانی كه آبسه تخلیه شود و فرصت برای التیام آن باشد.
    ـ داروها:
    ۱. داروهای ضددرد پس از جراحی تجویز میشوند.
    ۲. امكان دارد نرمكنندههای مدفوع برای جلوگیری از یبوست توصیه شوند.
    ۳. اگر عفونت وجود داشته باشد آنتیبیوتیك نیز تجویز میشود.
    ۴. هرگز از داروی مسهل، تنقیه، یا داروی ضددرد استفاده نكنید. داروهای مسهل میتوانند باعث پارگی آپاندیس شوند، و داروهای تخفیف دهنده درد یا تب نیز باعث مشكلتر شدن تشخیص میشوند.
    ـ فعالیت:
    تا وقت عمل در تخت یا صندلی استراحت كنید. پس از عمل، تدریجاً فعالیتهای عادی خود را از سر گیرید.
    ـ رژیم غذایی:
    تا زمانی كه آپاندیسیت تشخیص داده نشده است از خوردن و آشامیدن بپرهیزید. وقتی كه معده خالی باشد، بیهوشی برای عمل جراحی بسیار بیخطرتر خواهد بود. اگر خیلی تشنه هستید، دهان خود را با آب بشویید. پس از عمل، ابتدا رژیم مایعات و به تدریج رژیم جامدات آغاز میشود
    ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید:
    ۱. تب مساوی یا بیش از 9/38 درجه سانتیگراد
    ۲. استفراغ مداوم
    ۳. افزایش درد شكمی
    ۴. غش
    ۵. وجود خون در مدفوع یا محتویات استفراغ شده
    ۶. منگی یا سردرد
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

  2. #2
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : appendicitis

    اقدامات بعد از آپاندکتومی:



    1- پس از جراحی بیمار در وضعیت نیمه نشسته قرار می گیرد.

    2- برای تسکین درد از مخدری به نام سولفات مورفین استفاده میشود.

    3- بیمار دهیدراته قبل از جراحی IV دریافت میکند، اما بعد از عمل مایعات خوراکی درحد تحمل تجویز می شود.

    4- غذا در حد تحمل بیمار ممکن است در همان روز جراحی داده شود.

    5- اگر آپاندکتومی فاقد عارضه باشد بیمار میتواند پس ازعمل از بیمارستان ترخیص شود.

    6- به بیمارآموزش داده می شود که برای کشیدن بخیه ها ، بین روز 7-5 بعد از عمل مراجعه کند.

    7- اگر احتمال پریتونیت وجود دارد یک درن در محل برش قرار داده می شود.

    8- وقتی بیمار برای تر خیص آماده می شود ، بیمار و خانواده اش باید در مورد مراقبت از زخم ، تعویض پانسمان و شستشوی زخم آموزش داده می شوند.

    9- صداهای روده ای را بررسی کنید.

    10- عارضه ی آ پاندکتومی پریتونیت ، ( حساسیت و سفتی شکم ، تب ، استفراغ ، تاکی کاردی)

    11- آبسه لگنی یا کمری – آبسه ی زیر دیا فراگم – ایلئوس فلجی
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

  3. #3
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : appendicitis





    آناتومى و فيزيولوژى
    در شيرخواران، آپانديس يک ديورتيکول مخروطى در نوک سکوم است، ولى با رشد تمايزى و اتساع سکوم، آپانديس نهايتاً از سمت چپ و پشت و تقريباً ۵/۲ سانتىمتر زير دريچهٔ ايلئوسکال سردرمىآورد. تنياهاى کولون در قاعدهٔ آپانديس بههم مىرسند. آپانديس در ۱۶% بزرگسالان در خلف سکوم ثابت شده است و در بقيه تحرک آزادانه دارد.
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

  4. #4
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : appendicitis


    آپانديسيت مزمن
    درد مزمن شکم مشکل شايعى است، و هنگامى که شکايات محدود به يکچهارم تحتانى راست شکم باشند، شک به آپانديسيت مزمن برانگيخته مىشود. آپاندکتومى گاهى اوقات نشانهها را تسکين مىبخشد، ولى لاپاراتومى براى درد مزمن شکم در غياب يافتههاى عينى (مانند حساسيت موضعى به لمس، تودهٔ قابل لمس، لوکوسيتوز) عموماً حاصلى ندارد.
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

  5. #5
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : appendicitis

    آپانديسيت حاد
    ملاحظات کلى
    تقريباً در دوسوم آپانديسهاى ملتهب حاد، انسداد بخش ابتدائى مجرا با رشتههاى فيبري، هيپرپلازى لنفوئيد، فکاليت، انگل (مثلاً کرم سوزني) و ... مشاهده مىشود. انسداد مجرا در يکسوم باقىمانده ديده نمىشود. فکاليت يا سنگ تقريباً در ۱۰% مجارى آپانديسهاى ملتهب حاد ديده مىشود.
    در نيمى از بيماران داراى سنگ آپانديس و در ۲۰% بيماران با فکاليت آپانديسي، عوارض سوراخشدگى يا آبسه ديده مىشود، حال آنکه مجموعاً بروز اين عوارض ۱۲% است.
    با پيشرفت آپانديسيت، خونرسانى آپانديس در اثر عفونت باکتريائى در ديوارهٔ آپانديس و اتساع مجرا بهعلت تجمع چرک مختل مىشود؛ گانگرن و سوراخشدگى تقريباً ظرف ۲۴ ساعت رخ مىدهند.
    پيشگيرى
    در بسيارى از موارد، در حين لاپاراتومى براى مقاصد ديگر، آپاندکتومى نيز بهعنوان يک عمل جانبى انجام مىشود. تجربه نشان داده که مادامکه معيارهاى زير وجود داشته باشند، اين روش بىخطر و معقول است: ۱. جراحى اصلى غيراورژانس و اوضاع بيمار پايدار باشد. ۲. عمل اصلى هيچ عامل خطر خاصى براى عفونت - از جمله قرار دادن دريچهٔ عروقى مصنوعى - را بههمراه نداشته باشد. ۳. براى انجام آپاندکتومى نيازى به امتداد دادن برش شکمى يا بريدن چسبندگىهاى حاصل از يک جراحى پيشين روى شکم - که وقتى زيادى صرف کند نباشد. ۴. رضايت بيمار جلب شده باشد. ۵. بيمار زير ۵۰ سال سن داشته باشد.
    تشخيص افتراقى
    تشخيص آپانديسيت حاد بهويژه در کودکان و پيران دشوار است. شيرخواران در مراحل اوليه تنها دچار بىحالي، تحريکپذيرى و بىاشتهائى مىشوند، ولى استفراغ، تب و درد با پيشرفت بيمارى ظاهر مىشوند. سير آپانديسيت در افراد پير شديدتر است و عوارض چرکى زودتر رخ مىدهند.
    بالاترين ميزان بروز تشخيص مثبت کاذب (۴۰-۳۰%) در زنان ۲۰ تا ۴۰ ساله و قابل انتساب به بيمارى التهابى لگن و ديگر مشکلات زنانه است. در قياس با آپانديسيت، بيمارى التهابى لگن بيشتر با حساسيت دوطرفهٔ پائين شکم به لمس، حساسيت آدنکس چپ به لمس، شروع ناراحتى طى ۵ روز پس از آخرين قاعدگي، و شرح حال بدون تهوع و استفراغ همراه است. در هر دو بيمارى دردناکى گردن رحم در حين حرکت ديده مىشود.
    درمان
    بهجز چند مورد استثناء، درمان آپانديسيت جراحى است.
    پيشآگهى
    ميزان مرگ و مير در آپانديسيت حاد ساده تقريباً ۱/۰% است. افزايش قابل توجه ميزان نابارورى لولهاى نيز که بهدنبال سوراخشدگى آپانديس در زنان جوان رخ مىدهد، با آپاندکتومى سريع و زودهنگام قابل اجتناب است.
    بيشترين نياز براى ايجاد بهبود، بهتر کردن تشخيص در کودکان و افراد پير است؛ در هر دوى اين گروهها ميزان بروز سوراخشدگى آپانديس ۷۵% يا بيشتر است.
    عوارض
    سوراخشدگى

    سوراخشدگى با درد شديدتر و تب بالاتر (متوسط ۳ْ/۳۸سانتىگراد [۱۰۰ْF]) نسبت به آپانديسيت همراه است.
    سوراخشدن آپانديس در زنان جوان، احتمال نازائى لولهاى متعاقب خود را تا چهار برابر افزايش مىدهد.
    پريتونيت
    پريتونيت موضعى از سوراخشدن ميکروسکوپى آپانديس گانگرنه ايجاد مىشود، در حالىکه پريتونيت فراگير يا پخششونده معمولاً بهمعناى ايجاد سوراخى واضع بهسمت حفرهٔ صفاقى است. حساسيت به لمس و سختى فزايندهٔ شکم، اتساع شکم و ايلئوس ديناميک در بيماران پريتونيتى ديده مىشود.
    آبسهٔ آپانديس (تودهٔ آپانديسى)
    سوراخشدگى موضعى (لوکاليز) زمانى رخ مىدهد که عفونت دور آپانديسى توسط امنتوم و احشاء مجاور محصور شود. نماى بالينى شامل يافتههاى معمول آپانديسيت بهعلاوهٔ تودهاى در يکچهارم تحتانى راست شکم است. سونوگرافى يا CTاسکن بايد انجام شوند؛ اگر آبسه پيدا شود، بهترين روش درمان آن آسپيراسيون از طريق پوست با راهنمائى سونوگرافى است.
    هنگامى که جراحى در حين آپاندکتومى با يک آبسهٔ غيرمنتظره مواجه شود، معمولاً بهترين روش ادامه دادن عمل و برداشتن آپانديس است. آگر آبسه بزرگ و برداشتن آن خطرناک باشد، درناژ بهتنهائى کفايت مىکند.
    پيلهفلبيت
    پيلهفلبيت، ترومبوفلبيت چرکى دستگاه وريدى باب است. لرز، تب بالا، زردى خفيف و بعد از اينها، آبسههاى کبدى يافتههاى مشخصکنندهٔ اين بيمارى وخيم هستند. بروز لرز در بيمار دچار آپانديسيت حاد نياز به درمان شديد آنتىبيوتيکى دارد تا از بروز پيلهفلبيت پيشگيرى کند.
    بهترين وسيلهٔ تشخيص ترومبوز و گاز در سياهرگ باب CTاسکن است. علاوه بر آنتىبيوتيکها، جراحى فورى براى درمان آپانديسيت يا ديگر منابع اوليهٔ عفونت (مثل ديورتيکوليت) ضرورت دارد.
    يافتههاى بالينى
    نشانهها و علائم

    نوعاً بيمارى با ناراحتى مبهم وسط شکم و بهدنبال آن، تهوع، بىاشتهائى و سوءهاضمه شروع مىشود. درد مداوم و پيوسته است ولى شديد نيست و گاه کرامپهاى خفيف رخ مىدهد. بيمار ممکن است استفراغ کند و ظرف چند ساعت درد به يکچهارم تحتانى راست شکم منتقل و لوکاليزه مىشود، به نحوىکه در هنگام حرکت، راه رفتن و سرفه بيمار ناراحت مىشود.
    در اين زمان معاينه حساسيت موضعى به لمس با يک انگشت و احتمالاً سفتى عضلانى را نشان مىدهد. حساسيت برگشتى به لمس به همان منطقه ارجاع مىشود. دما در صورتىکه روده سوراخ نشده باشد، معمولاً تنها مختصرى افزايش مىيابد (مثلاً ۸ْ/۳۷ سانتىگراد [۱۰۰ْF]).
    اگرچه مدتها اعتقاد بر آن بود که التهاب آپانديسى که در پشت سکوم واقع شده باشد، سندرمى غيرعادى ايجاد مىکند، اکنون نادرستى اين نظر مشخص شده است؛ يافتهها همان يافتههاى آپانديسيت معمولى (جلوى سکومي) هستند.
    يافتههاى آزمايشگاهى
    تعداد متوسط گويچههاى سفيد ۱۵۰۰۰/μL است. در سهچهام بيماران، شمارش افتراقى گويچههاى سفيد بيش از ۷۵% نوتروفيل را نشان مىدهد. هرچند، بايد تأکيد کرد از هر ۱۰ بيمار آپاندسيتى در يک نفر، تعداد گويچههاى سفيد طبيعى است و در بسيارى از بيماران نيز شمارش افتراقى گويچهها طبيعى مىباشد.
    ادرار معمولاً طبيعى است، ولى معمولاً چند لوکوسيت و گويچهٔ سرخ و گاه حتى هماچورى واضح ممکن است ديده شود، بهويژه اگر آپانديسيت پشتسکومى يا لگنى باشد.
    بررسىهاى تصويربردارى
    سطوح هوا - مايع لوکاليزه، ايلئوس موضعى يا افزايش تراکم بافت نرم در يکچهارم پائين راست شکم در ۵۰% بيماران دچار آپانديسيت حاد زودهنگام ديده مىشود. يافتن سنگ در يکچهارم تحتانى راست در عکس سادهٔ شکم بهعلاوهٔ درد در اين ناحيه قوياً به نفع تشخيص آپانديسيت است. در مجموع يافتههاى عکس سادهٔ شکم غيراختصاصى هستند و بهندرت به تشخيص کمک مىکنند.
    سونوگرافى يا CT آپانديس ممکن است در بيماران با نشانههاى غيرعادى کمککننده باشند، از جمله در کودکان و افراد مسن که در آنها تشخيص اغلب به تأخير مىافتد. گزارش شده که حساسيت سونوگرافى در تشخيص آپانديسيت انسدادى ۱۰۰% و در تشخيص آپانديسيت نزلهاى (کاتارال) ۳۰% است. اگر آپانديسيت با تودهٔ سمت راست و پائين شکم همراه باشد، بايد سونوگرافى يا CTاسکن انجام داد تا بين فلگمون دور آپانديسى و آبسه افتراق داده شود.
    آپانديسيت در طى حاملگى
    در طى حاملگي، آپانديسيت شايعترين بيمارى جراحى غيرمامائى شکم است. شيوع آپانديسيت در زنان حامله براى شيوع آن در زنان غيرحاملهٔ همان سن است، و توزيع بيماران بين سهماهههاى مختلف حاملگى يکسان است. ممکن است تشخيص دشوار باشد، چرا که با بزرگشدن رحم، آپانديس بهتدريج هرچه بيشتر از لگن بهسمت يکچهارم فوقانى راست شکم رانده مىشود. تأخير در عمل با خطر سوراخشدگى و پريتونيت منتشرى بيش از معمول همراه است، چرا که در حين حاملگى امنتوم کمترى براى ديوارکشيدن به دور عفونت در دسترس است. در مادر حامله خطر عفونت جدى شکمى بيشتر است و جنين بيشتر مستعد زايمان زودرس همراه عوارض مىباشد.
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •