دو ستاره را با بادهای ستارهای بسیار شدید تصور کنید.این بادها میتوانند در هر ماه به اندازه کره زمين جرم به بیرون پرتاب کنند.اکنون همان دو باد ستارهای را هنگام برخورد با هم در نظر آورید. این برخورد عظیم و خارق العاده دمای گازهای اطراف را تا میلیونها درجه بالا میبرد. این افزایش دما علت تابش پرتوهای ايکس است. اخترشناسان تا کنون بسیاری از این سیستمها را در کهکشان راه شیری شناسایی کرده اند اما این بار نمونهای از آنها در ورای کهکشان ما دیده شده است.

(تلسکوپ فضایی هابل این تصویر را از ابر ماژلانی کوچک گرفته است. علامت در این تصویر محل HD۵۹۸۰ را در نزدیکی لبه خوشه ستارهای NGC۳۴۶ نشان میدهد.)
HD۵۹۸۰ در ابر ماژلانی کوچک با فاصله تقريبی ۱۷۰۰۰۰ سال نوری از ما قرار دارد.این سیستم شامل دو ستاره است که یکی تقریبا ۳۰بار و دیگری ۵۰بار از خورشید سنگین تر است.هر کدام از آنها میلیونها بار بیشتر از خورشید از خود نور ساطع می کنند. فشار بسیار زیاد فوتونها در هنگام فوران نور از ستاره، گازهای ستاره را به بیرون می راند. این گازها با سرعت بسیار زیاد حرکت میکنند که به آنها باد ستارهای می گویند.

سرعت بادهای ستارهای در اين سيستم ۵برابر بادهای خورشیدی است.سرعت کاهش جرم آنها نیز ۱۰ ميليارد بار بیشتر از خورشبد است. دو ستاره موجود در HD۵۹۸۰ فقط ۹۰ ميليون کيلومتر از هم فاصله دارند. به دلیل این فاصله نزدیک بادهای ستاره ای دو ستاره یکدیگر را با نیروی بسیار زیادی متلاشی میکنند، گازها را بیرون می رانند ومقدار عظیمی پرتو ايکس ساطع میکنند. این سیستم ۱۰ برابر خورشید پرتو ايکس ساطع می کند.

يک گروه تحقيقاتی با استفاده از داده های چاندرا اولین بار گزارشی از تابش پر انرژی پرتو ايکس را ثبت کرد.اما ماهیت آن ناشناخته بود.سپس دادههای XMM-Newton نشان داد که بدون تردید اين تابش قوی ناشی از بادهای ستارهای است. دو ستاره در یک دوره ۲۰ روزه به دور هم می چرخند. ولی چون صفحه چرخش آنها درست مقابل خط دید ما از روی زمین است پیوسته گرفتهایی از دید ناظر زمینی مشاهده میشوند.بادهای ستارهای نیز از روی زمین در جهتهای مختلف همراه با مقدار ماده متفاوت دیده میشوند.

دکتر «یيل نازه»(yeal Naze) مدیر این پروژه میگوید:"قبلا سیستمی شبیه به این در کهکشان راه شیری دیده شده بود. اما این سیستم دلیلی قطعی برای وجود چنین سیستمهایی در خارج از کهکشان ما است".XMM-Newton بزرگترین آینهها را در میان تمامی رصدخانه های پرتو ایکس دارد.داده های اولیه چاندرا نتوانست HD۵۹۸۰ را شناسایی کند.

دکتر «میشل اف.کروکران(Michael F. Corcoran)« یکی از دانشمندان انجمن تحقیقات فضایی دانشگاهی ناسا می گوید:"بادهای ستارهای تأثیر مهمی را در چگونگی ساطع شدن ماده از ستارههای پر جرم ایجاد می کند. برخورداری از توانایی مطالعه این بادها در کهکشانهای دیگر به این معنا است که ما قادر خواهیم بود اثرات ترکیبات و محیطهای گوناگون را روی تکامل ستارگان پرجرم بررسی کنیم. با استفاده از داده های XMM-Newton می توان تعادل دقیق بین این بادها را مطالعه نموده و میزان تغییرات قدرت این بادها را تعیین کرد".

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]