کشف" ابر زمین" در نزدیکی یک ستاره
گروهی از منجمان اروپایی یکی از کوچکترین سیاراتی را که تا کنون خارج از منظومه شمسی شناخته شده است کشف کردند. این سیاره دنیایی است حدود چهارده برابر دنیای ما که به دور ستاره ای شبیه به خورشید ما می گردد. گروهی از منجمان اروپایی یکی از کوچکترین سیاراتی را که تا کنون خارج از منظومه شمسی شناخته شده است کشف کردند. این سیاره دنیایی است حدود چهارده برابر دنیای ما که به دور ستاره ای شبیه به خورشید ما می گردد.

محققان می گویند آن سیاره می تواند یک سیاره سنگی با جو رقیق باشد یعنی به نوعی یک ابر زمین. اما کاملا مانند زمین نیست. آن مدار کوچکش به دور ستاره را در کمتر از ده روز طی می کند. در مقایسه با ۳۶۵ روزی که ما برای یک سال نیاز داریم. احتمالا سطحی از آن که رو به ستاره است، سوخته است.
سانتوس، محقق پرتغالی که پروژه را رهبری کرده می گوید:
"وضعیت سطح این سیاره هنوز شناخته نشده است. به هر حال به علت نزدیکی آن به ستاره اش ما انتظار داریم تا حدودی داغ باشد. دمایی در حدود ۱.۱۶۰ درجه فارنهایت (۹۰۰ کلوین)."
این اکتشاف پیشرفت خوبی برای تکنولوژی محسوب می شود. هیچ سیاره ای به این کوچکی در اطراف یک ستاره معمولی تشخیص داده نشده است. و این اکتشاف، یک منظومه خورشیدی را بسیار شبیه تر از آنچه تا کنون یافت شده به منظومه شمسی ما آشکار می کند.
آن ستاره شبیه خورشید ماست و فقط ۵۰ سال نوری دور تر است. یک سال نوری فاصله ای است که نور در مدت یک سال طی می کند که در حدود ۶ تریلیون مایل( ۱۰ تریلیون کیلومتر) است. بیشتر سیاره های فرا خورشیدی که شناخته شده اند صدها یا هزاران سال نوری با ما فاصله دارند.
این ستاره ، mu Arae، در آسمان تاریک نیمکره جنوبی قابل رویت است. و دو سیاره دیگر هم دارد. یکی هم اندازه مشتری که ۶۵۰ روز طول می کشد تا مدار سالیانه اش را طی کند . و سیاره دیگری که وجودش توسط مشاهدات اخیر مسلم شده است، دورتر از آن قرار دارد.
اینچنین ساختار سه سیاره ، با وجود یک سیاره سنگی بی سابقه است
آلن باس نظریه دان ساختار سیاره ای می گوید:
"این منظومه از همه آنهایی که تا کنون پیدا شده اند به منظومه شمسی ما نزدیکتر است. این کشف فوق العاده ای است. من از اینکه آنها اطلاعات به این خوبی دارند حیرت کرده ام."
این اکتشاف با تلسکوپ رصدی جنوب اروپا با بررسی اینکه امکان یافتن چه چیزی وجود دارد انجام شد.
تمام ۱۲۰ سیاره دور تر از منظومه شمسی که شناخته شده اند گازی هستند. هم اندازه یا بزرگتر از مشتری. و مدار گردششان آنقدر کوچک است که نمیگذارد سیاره ای سنگی باقی بماند.
چندین سیاره کوچکتر از زحل هم پیدا شده اند اما هیچ کدام به کوچکی آن که اخیرا اعلام شده نیستند. یک سه تایی از سیاره های زمین مانند در سال ۲۰۰۲ پیدا شد که به دور تراکمی از اجساد ستاره ای که به نام ستاره نوترونی شناخته می شوند، می گردند. آنها هم شگفت انگیزند. ولی به هر حال گردش سریع به دور ستاره سیاه نمی تواند عامل حیات باشد. بعضی شکارچیان سیاره، این سه سیاره را به مهمی سیاره های گردان به دور ستاره های معمولی نمی دانند.
سیاره ای که به تازگی یافت شده با جرمی ۱۴ برابر جرم زمین به دور ستاره ای به اندازه و درخشندگی خورشید ما می گردد. این سیاره حدود وزن اورانوس را دارد که دنیایی از گاز ویخ و کوچکترین سیاره غول در منظومه شمسی است. نظریه دانان می گویند ۱۴ برابر جرم زمین حد بالایی است برای اینکه یک سیاره بتواند سنگی باقی بماند . چون این سیاره خیلی به ستاره میزبانش نزدیک است احتمالا یک ساختارتاریخی متفاوت نسبت به اورانوس داشته است.
در منظومه شمسی ما ۴ سیاره میانی همه سنگی هستند.
یک نظریه در رابطه با ساختارسیاره ای می گوید که غولهای گازی از یک هسته سنگی ایجاد می شوند. هسته گسترده می شود تا به نقطه ای می رسد که نیروی گرانش آن بتواند یک پوشش عظیمی از گاز را در اطراف هسته جمع آوری کند. این نظریه می گوید که این سیاره تازه کشف شده هرگز به جرم بحرانی نمی رسد . در غیر این صورت سیاره بسیار پر جرم خواهد شد.
این جسم احتمالا سیاره ای با یک هسته سنگی می شود که با پوشش کوچکی از گاز احاطه شده است. و میتواند به عنوان یک ابر زمین توصیف شود.
باس می گوید:
"تجزیه و تحلیل اروپاییان از این اطلاعات یک استدلال معقول را بیان می کند. سیاره باید در درون مدار سیاره بزرگتر در منظومه قرار گرفته باشد که در مداری دو برابر گردش زمین به دور خورشید، به دور ستاره اش می گردد . زمین حدود ۱۸ مرتبه از عطارد بزرگتر است. نابراین حتی در منظومه ما حدود احتمالی برای سیارات سنگی وجود دارد.
ترکیبات فلزی در ستاره mu Arae، بیشتر از خورشید است. بر طبق نظریه یک سیاره تشکیل شده نزدیک این ستاره می تواند مقدار زیادی جرم بدست آورد. این نشان می دهد که تا چه حد مواد ساختمانی آماده است. "
هیچ عکسی از این سیاره وجود ندارد. چون فقط از روی اثر جاذبه ای که بر روی ستاره ش دارد شناخته شده است.
محققان تمام شرایطی را که تحت آن حیات ممکن می شود، نمی دانند. این دنیای تازه کشف شده با سطح داغش مکانی نیست که زیست شناسان انتظار یافتن زندگی، به آن معنی که ما می دانیم، داشته باشند.

منبع:mgeology