نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3

موضوع: CPR

  1. #1
    کاربرسایت Unknown آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۴-۱۹
    نوشته ها
    4,190
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 2 در 2 پست

    CPR

    منظور از ایست قلبی حالتی است که ضربان قلب کاملاً از بین میرود و منظور از ایست تنفسی از کار افتادن تنفس خود بخودی در فرد است (ایست قلبی عبارت است از فقدان کامل پمپ کردن خون توسط قلب). این حالات میتواند به دنبال سکته قلبی ، شوک ، خونریزیهای بسیار شدید ، گیر کردن اجسام خارجی در حلق ، غرق شدگی ، برق گرفتگی و ... رخ دهد. ایست تنفسی اولیه ظرف دقایقی کوتاه باعث ایست قلبی میشود و ایست قلبی اولیه نیز به سرعت به ایست تنفسی میانجامد. تأخیر در درمان حتی برای 5-3 دقیقه ممکن است باعث مرگ یا آسیب دایمی مغز شود. بروز این حالت تا سن 45 سالگی در مردان بیش از زنان است، اما پس از آن برابر است.

    علایم شایع
    * منگی کوتاهمدت، و به دنبال آن غش کردن و از دست دادن هوشیاری
    * نبض لمس نمیشود. تنفس نیز معمولاً متوقف میشود.
    * پوست به رنگ آبی ـ سفید در میآید. مردمک ها نیز گشاد میشوند.
    * تشنج
    * گاهی از دست رفتن کنترل ادرار و مدفوع. غش کردن ساده در نگاه اول ممکن است شبیه ایست قلبی به نظر آید، اما در غش کردن ساده، نبض وجود دارد و تنفس قطع نمیشود.

    علل بیماری
    * نامنظمیهای ضربان قلب
    * حمله قلبی (انفارکتوس، بیماری تصلب شرایین قلب)
    * فقدان گردش خون و شوک عمیق ناشی از خونریزی یا عفونت شدید
    * فقدان اکسیژن ناشی از غرقشدگی، خفگی، یا بیهوشی
    * تغییرات عمده در ترکیب الکترولیتی خون، مثلاً به هم خوردن تعادل پتاسیم یا مایعات


    استرس، دیابت شیرین، مصرف داروهایی مثل: دیژیتال (حتی افزایش خفیف غلظت این داروی قوی در خون میتواند ریتم قلب را دچار اختلال کند.)، ادرارآورها (دیورتیکها) (این داروها میتواند باعث کاهش پتاسیم خون شوند.)، آدرنالین یا هر دارویی که فشار خون را در یک بیمار قلبی افزایش دهد، از جمله داروهایی که جهت سرماخوردگی مورد استفاده قرار میگیرند، و قرصها و اسپریها جهت رفعگرفتگی بینی (ضداحتقانها) و مصرف مواد مخدر، بهخصوص کوکایین و مواد مخدر تزریقی از عوامل افزایشدهنده خطر بیماری هستند.

    تشخیص ایست قلبی و تنفسی
    جهت اطمینان از ایست تنفسی با مشاهده حرکات تنفسی قفسه سینه میتوان به وجود تنفس در مصدوم پی برد و یا میتوان گوش یا گونه خود را نزدیک دهان وی قرار داد تا صدای تنفس وی را شنیده، یا جریان آن را حس کرد و یا از گرفتن شیشه ساعت یا آینه کوچک جلوی دهان و بینی مصدوم استفاده کرد تا بخارات خارج شده از دهان مصدوم مشخص شود. سپس نبض بیمار بررسی میشود. بهترین محل لمس نبض در بچههای کوچک نبض شریان رانی است که در ناحیه کشاله ران لمس میشود و یا شریان بازویی ؛ و بهترین محل نبض در بچههای بزرگتر (بالای یک سال) و بالغین نبض گردنی است که در ناحیه گردن و کنار غضروف تیروئید قرار دارد. لمس نبض باید با دو انگشت نشانه و میانی صورت گیرد. در صورتی که هیچگونه نبضی احساس نشود و یا مصدوم تنفس خود بخودی نداشته باشد، عملیات احیاء باید انجام شود.

    اقدامات امدادی
    * در صورت بروز هر یک از مشکلاتی که در قسمت علل ذکر شد، باید فوراً درمان لازم انجام شود.
    * اگر مبتلا به بیماری قلبی هستید، تا حد امکان، اطلاعات خود را در مورد تمام داروهایی که دریافت میدارید، از جمله داروهای بدون نسخه، افزایش دهید.
    * ترتیبی فراهم آورید که اعضای خانواده و دوستان نزدیکتان احیای قلبی ـ ریوی (CPR) را فرا بگیرند.


    * کسانی که در نزدیکی فرد باشند و آموزش لازم در زمینه تشخیص ایست قلبی و انجام احیای قلبی ـ ریوی را دیده باشند، اغلب میتوانند ضربان قلب را باز گردانند. اما نتیجه نهایی به علت زمینهساز ایست قلبی بستگی دارد. به محض بازگشت ضربان قلب، فرد را باید به نزدیکترین مرکز اورژانس انتقال داد. امکان دارد ایست قلبی مجدداً باز گردد.
    * توجه کنید در صورتی که نتوان پمپاژ قلب را در عرض 5-3 دقیقه به راه انداخت، احتمال دارد مرگ یا آسیب دایمی مغز پیش میآید.
    * اشتباه گرفتن غش کردن یا سایر علل از دست دادن هوشیاری با ایست قلبی. پیش از آغاز احیای قلبی ـ ریوی، نبض بیمار را در گردن بررسی کنید.


    * اگر فرد بیهوش است و نفس نمیکشد: شماره اورژانس را برای کمک یا آمبولانس بگیرید. اگر قربانی کودک است، یک دقیقه عملیات احیا را انجام دهید، سپس اورژانس را بگیرید. برای کمک فریاد بزنید. قربانی را ترک نکنید. فوراً تنفس دهان به دهان را آغاز کنید. اگر قلب ضربان ندارد، ماساژ قلبی بدهید. عملیات احیا را تا زمان رسیدن کمک ادامه دهید.

    درمان
    * به همراه اعضای خانوادهتان احیای قلبی ـ ریوی (CPR) را فرابگیرید. برای اطلاعات بیشتر با نزدیکترین مرکز بهداشتی یا بیمارستان تماس حاصل کنید. با فراگیری احیای قلبی ـ ریوی ممکن است بتوانید جان یک نفر را در آینده نجات دهید.
    * اگر مشکل قلبی دارید، یا در خطر بروز مشکل قلبی هستید، یک گردنآویز یا دستبند مخصوص همراه داشته باشید تا در مواقع اورژانس بتوان به سرعت به مشکل شما پی برد.


    * پس از اینکه با احیای قلبی ـ ریوی ضربان قلب برگشت، از اکسیژن اگر در دسترس است استفاده کنید (اکسیژن اورژانس ممکن است در مغازه جوشکاران موجود باشد).
    * دارو برای درمان علت زمینهساز ایست قلبی، پس از اینکه فاز بحرانی سپری شد.


    * پس از بهبودی، فعالیتها باید تدریجاً از سر گرفته شوند. فعالیت جنسی و رانندگی پس از موافقت پزشک میتوانند آغاز شوند.
    * به فردی که علایم ایست قلبی دارد، مایعات یا غذا ندهید. بیمار ممکن است خفه شود.

    زمان انجام عملیات احیاء
    بیشترین شانس برای زنده ماندن ارگانهای حیاتی بدن خصوصاً مغز در صورت ایست قلبی و تنفسی 3 الی 4 دقیقه است و در این فرصت باید سریعاً اقدامات اولیه برای مصدوم انجام شود. حداکثر زمان انجام عملیات احیای قلبی – ریوی در منابع علمی مختلف ، گوناگون ذکر شده ؛ اما مدت زمانی بین 30 تا 45 دقیقه زمانی مناسب به نظر میرسد که پس از این مدت اگر عملیات احیاء موفق به نجات مصدوم یا بیمار نگردید، میتوان از ادامه عملیات خودداری نمود.

    احیای قلبی – ریوی (CPR)
    همان گونه که ذکر شد چنانچه پس از وقوع ایست قلبی و تنفسی در کمتر از 4 دقیقه به فرد مصدوم رسیدگی شود و عملیات احیاء وی شروع گردد شانس زنده ماندن وی بالا خواهد رفت. قبل از شروع عملیات احیای قلبی – ریوی باید مطمئن شد آیا فرد واقعاً دچار ایست قلبی – ریوی شده است یا خیر، چرا که انجام عملیات احیای قلبی – ریوی بر روی فردی که دچار ایست قلبی نشده باشد، میتواند منجر به ایست قلبی و مرگ وی شود و انجام ماساژ قلبی و دادن تنفس مصنوعی صرفاً در مواردی باید انجام شود که یا ایست کامل قلبی و تنفسی صورت گرفته باشد و یا وضعیت ضربان قلب و تنفس به گونهای مختل باشد که باعث اختلال و افت شدید هوشیاری ، بیهوشی مصدوم ، کبودی صورت و لبها و بروز اختلال شدید در علائم حیاتی شده باشد و با ادامه حیات وی منافات داشته باشد.

    مراحل عملیات احیا
    1- بیمار را به پشت بخوابانید و او را صدا بزنید و به آرامی تکان دهید تا پاسخ به تحریک مشخص شود.
    2- اگر بیمار بدون پاسخ باشد راههای تنفسی او را کنترل کنید. چنانچه راه تنفسی بسته است با کمک انگشت راه تنفسی وی را باز کنید و چنانچه راه تنفسی باز است ولی بیمار نفس نمیکشد تنفس مصنوعی را شروع کنید.

    3- در صورتی که از صدمه ندیدن مهرههای گردنی مصدوم مطمئن هستید، گردن مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نمایید تا مسیر راه هوایی مصدوم در بهترین و مستقیمترین وضعیت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بیاورید. در صورت صدمه دیدن مهرههای گردنی بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با قرار دادن شستها روی چانه فک پایینی مصدوم را به سمت جلو و بالا آورید تا ضمن باز شدن دهان ، مسیر راه هوایی نیز مستقیم قرار گیرد.

    4 - دو تنفس مناسب دهان به دهان به وی بدهید.
    5- نبضها را لمس نمایید. اگر ضربان نبضها لمس شود باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبی باید شروع شود.

    6- جهت انجام ماساژ قلبی ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناق سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهید. آرنجها نباید خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمی به قفسه سینه وارد کنید تا جناق سینه به اندازه تقریبی 4 الی 5 سانتیمتر به داخل برود. تعداد مفید ماساژ قلبی باید حدود 100-80 بار در دقیقه باشد و به ازای هر 15 ماساژ قلبی 2 تنفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود.

    در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک میکند باید به ازای هر 5 ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصین و بسیاری از مراجع علمی در عملیات احیای قلبی – ریوی دو نفره نیازی به قطع ماساژ قلبی برای انجام تنفس مصنوعی نیست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط یک فرد ، فرد دیگر میتواند تنفس مصنوعی را انجام دهد.

    7- پس از گذشت یک دقیقه عملیات را به مدت 4-5 ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوقف نمایید. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبی را قطع نمایید و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعی را متوقف کنید. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خود به خودی ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کنید و هر 3 دقیقه یک بار عملیات را جهت لمس نبضها به مدت 4-5 ثانیه متوقف نمایید.

    عملیات احیا در کودکان
    در شیرخواران (زیر یک سال) تنفس به روش «دهان» به «دهان و بینی» است یعنی دهان امدادگر روی بینی و دهان کودک قرار میگیرد. و تنفس مصنوعی با شدت و حجم ملایمتر از بالغین که باعث پارگی ریه کودک نشود انجام میشود. در کودکان بالای یک سال ، مانند بزرگسالان ، تنفس دهان به دهان انجام میشود ولی با شدت و حجم ملایم و متوسط. برای شیرخواران در هنگام ماساژ قلبی فقط از فشار روی جناق سینه با 2 انگشت اشاره و میانی استفاده میشود و در کودکان بالای یک سال فقط از فشار یک دست استفاده میشود تا صدمهای به قلب و ارگانهای داخلی نرسد. در ضمن در انجام عمل احیای قلبی – ریوی چه به شکل یک نفره و چه به شکل 2 نفره برای افراد زیر 8 سال به ازای هر 5 ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی لازم است.

    نکات مهم احیا
    * فرد را نباید روی سطح نرم مثل تشک یا تختخواب بخوابانید، بلکه سطح سختی مثل کف اتاق بهتر است.
    * در تنفس دهان به دهان باید بینی مصدوم را با دو انگشت خود ببندید تا هوایی که به ریهها دمیده میشود مستقیماً از آن خارج نشود.
    * موقعیت سر و گردن را درست تنظیم کنید.
    * طی عملیات احیاء فردی را جهت تماس با اورژانس یا پزشک مأمور نمایید.


    * باید دهان شما با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد تا هوایی از بین آنها خارج نشود. برای پیشگیری از انتقال بیماریها در حین انجام تنفس مصنوعی میتوان از ماسک ویژه این کار یا پارچه توری مناسب استفاده نمود.
    * عملیات احیاء را تا زمانی که فرد با تجربه یا پزشک بر بالین بیمار برسد و یا تا زمانی که وی به درمانگاه منتقل شود ادامه دهید.
    * چنانچه مصدوم مشکوک به ضایعه نخاعی است، سر را مختصری به عقب کشیده به آرامی کمی به عقب خم نمایید سپس تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را ادامه دهید.

    منبع: سایت رشد

  2. #2
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    CPR

    احياء قلبي ريوي

    ايجاد راه هوايي باز-برقراري تنفس مناسب - برقراري
    جـريان خــون مناسب به ترتيب مراحل عمليات احياء
    قلبي و عروقي ميباشند.

    وضعيت ريكاوري(RECOVERY)

    هـنگامي كه فردي بحالت بيهوشي و يا نيمه بيهوش
    بـه پــشت خوابيده باشد، به علت شل بودن عضلات
    گـردن و زبـان، و خوب عمل نكردن واكنشهاي طبيعي
    كه سبب باز بودن راه تنفسي ميشود، ممكن است فرد در خطر جدي قرار گيرد. براي پرهيز از اين خطر از وضعيت ريكاوري استفاده ميشود. خطرات بيهوشي شامل:

    1- زبان به عقب برگشته و راه تنفسي را ببندد.

    2- ممكن است محل ورودي به حنجره بطور خودكار بسته نشود و هرگونه موادي مانند خون و استفراغ وارد ناي گردد. اين مواد ممكن است با استنشاق پايين تر رفته و با انسداد راه تنفسي باعث ايجاد يك پنوموني شديدي و خطرناك گردد.

    نكته:چنانچه احتمال آسيب به ستون فقرات را ميدهيد و يا اگر فرد مصدوم بيهوش نيست از وضعيت ريكاوري استفاده نكنيد.

    نحوه قرار دادن قرباني در وضعيت ريكاوري:

    - در يك سمت قرباني زانو بزنيد.

    2- دستي كه در طرف شما قرار دارد را به حالتي قرار دهيد كه با بدن قرباني زاويه 90 درجه بسازد.

    3- دست ديگر قرباني را بطرف مقابل آورده بطوريكه كف دست او زير صورتش قرار گيرد.

    4- زانوي پاي سمت مقابل را بلند كنيد.

    5- به آرامي زانو را بطرف خود كشيده و قرباني را بطرف خودتان بچرخانيد.

    6- مطمئن شويد كه زانو با بدن زاويه 90 درجه را ميسازد.

    7- براي اطمينان از باز بودن راه تنفسي سر مصدوم را به عقب كشيده و تنفس او را كنترل كنيد.

    كنترل وضعيت تنفسي:

    1- به حركت سينه و شكم قرباني توجه نماييد. چنانچه حركتي وجود نداشت و يا حركت نامنظم و به سختي انجام ميگرفت نشانه بسته بودن راه تنفسي است.

    2- گوش خود را نزديك دهان يا بيني قرباني ببريد. شما بايد بتوانيد صداي نفس وي را شنيده و برخورد نفس مصدوم با صورتتان را حس كنيد.

    باز كردن راه تنفسي:


    - راه تنفسي ممكن است با وضعيت قرارگيري سر قرباني بسته شود.

    2- با يك دست پيشاني را به سمت پايين فشار داده و با دست ديگرتان گردن قرباني را بالا بياوريد. اگر احتمال آسيب به ستون فقرات را ميدهيد از تكان دادن سر و گردن خودداري كنيد و تنها فك را جلو بكشيد.

    4- اكنون با دستتان چانه مصدوم را بالا بكشيد تا زبان جلوي تنفس فرد را نگيرد.

    5- براي پاك كردن راه تنفسي سر را به يك سمت بچرخانيد بطوري كه چانه بطرف جلو و سر بطرف عقب باشد.

    6- با دو انگشت خود كه بصورت قلاب درآورده ايد، هرگونه شيء خارجي قابل رويت و لق داخل دهان مصدوم را بيرون آوريد.

    7- هرگز اجسامي كه خارج ساختن آنها دشوار است را دستكاري نكنيد، چراكه ممكن است شيء بيشتر به داخل ناي فرو رود.

    8- اگر باز هم راه هوايي گشوده نشد از مانور هايمليك استفاده كنيد.

    مانور هايمليك(HEIMLICH MANEUVER):

    مانور هايمليك و يا هايمليش يك تكنيك فوريت امدادي براي جلوگيري از خفگي مصدوم مي باشد.

    علايم خفگي:

    1- گرفتن و چنگ زدن گلو با دست.

    2- ناتواني در صحبت كردن.

    3- تنفس صدا دار و اشكال در تنفس.

    4- كبود شدن (آبي شدن)، رنگ پريده شدن و يا خاكستري شدن پوست، لبها و بستر ناخنها.

    5- بيهوش شدن.

    علايم خفگي در نوزادان:

    1- ناتواني در گريه كردن و توليد صدا.

    2- سرفه هاي ضعيف و غير موثر.

    3- ناتواني در تنفس.

    4- كبود شدن پوست.

    دلايل خفگي در بزرگسالان:

    1- تند غذا خوردن، جويدن ناكافي غذا و برداشتن لقمه بزرگ. بنابراين غذا را قبل از بردن به دهان به قطعات كوچك برش دهيد، آرام غذا بخوريد و غذا را قبل از بلعيدن كاملا بجويد.

    2- خنديدن و يا عطسه كردن حين غذا خوردن.

    3- مصرف الكل قبل و در حين غذا. (با تاثير برهوشياري فرد) بنابراين از مصرف الكل قبل و همراه غذا خودداري كنيد.

    4- غذاخوردن با دندانهاي مصنوعي لق.

    5- آسيب فيزيكي به سر و صورت (خون و تورم باعث انسداد حنجره و ناي ميشود).

    6- افراد از هوش رفته ممكن است مواد استفراغ شده را استنشاق كنند.

    7- انسداد ريه و حنجره توسط اشياء كوچك در كودكان.

    نكته: موارد فوق خفگي به علت انسداد راه تنفسي ميباشند. خفگي ممكن است به علت غرق شدگي، گاز منوكسيد كربن، گاز شهري، دود و طناب نيز ايجاد گردند كه ميتوان براي نجات جان مصدوم از عمليات احيا قلبي ريوي بهره برد.

    چگونه از خفگي كودكان جلوگيري كنيم:

    1- از دادن غذاهاي سفت و يا اشيائي كه امكان دارد در راه هوايي كودك گير و ايجاد انسداد كنند خودداري كنيد. مثلا از دادن آدامس، دانه ها، آبنبات هاي سفت، حبوبات، انگور، آجيل، ذرت بو داده، پفك، سبزيجات خام و گوشت سفت به كودكان زير 4 سال خودداري كنيد.

    2- غذاها را قبل از دادن به كودك به قطعات ريز برش دهيد. به كودك ياد دهيد كه غذا را كاملا بجود.

    3- اسباب بازيهايي كه داراي اجزاء جداشونده، كوچك و يا شكننده هستند را در اختيار كودكان قرار ندهيد.

    4- بادكنك، كيسه هاي پلاستيك و فريزر را از دسترس كودكان دور نگهداريد.

    5- هر گونه شيء ريز و كوچكي كه كودك ممكن است به دهان خود ببرد را از دسترس دور نگه داريد. مانند باطري ها، مهره ها، دكمه ها، خودكار و سكه ها.

    6- هنگام غذا خوردن كنار كودك باقي بمانيد و اجازه ندهيد نوزاد و يا كودك حين غذا خوردن راه رود.

    7- پوشاندن سر كودكان با پتو و ملحفه و استفاده از بالش نامناسب نيز ميتواند موجب خفگي كودك گردد.

    مكانيسم مانور هايمليك:

    با فشار وارد كردن زير ديافراگم و افزايش فشار پشت شيء مسدود كننده، جسم خارجي بيرون مي آيد. اين مانور به عنوان يك سرفه مصنوعي عمل ميكند.

    نكته:انجام صحيح اين مانور نيز ميتواند به فرد آسيب برساند.

    نكته: تا زماني كه مصدوم قادر به صحبت كردن و سرفه كردن است نبايستي متوسل به اين مانور شد. چراكه سرفه قوي ميتواند جسم مسدود كننده را خارج سازد.

    نحوه اجراي مانور بروي بالغين هوشيار:

    1- ابتدا از مصدوم بپرسيد: حلت خوب است؟ ميتواني صحبت كني؟ چنانچه پاسخها منفي بود مانور را آغاز كنيد.

    2- پشت مصدوم قرار گرفته و بازوان خود را دور وي حلقه بزنيد.

    3- يك دستتان را مشت كرده و در حالتي كه شست بطرف داخل است، آن را بالاي ناف و زير استخوان جناغ قرار دهيد.

    4- سپس با دست ديگر مشت خود را محكم نگه داريد.

    5- مشت خود را بطور ناگهاني، سريع و با نيروي زياد به سمت داخل و بالا فشار دهيد.

    6- اين كار را تا به بيرون پرتاب شدن جسم خارجي تكرار كنيد.


    اجراي مانور بروي افراد چاق و يا باردار:

    1- دستان خود را بدور قفسه سينه حلقه بزنيد.

    2- مشت خود را در وسط استخوان جناغ سينه قرار دهيد.

    3- با دست ديگر مشت خود را محكم نگهداريد و بطور سريع و با نيروي زياد به سمت عقب بكشيد.

    اجراي مانور بروي كودكان:

    مانند بالغين است اما بايد براي اجراي آن كمرتان را خم كنيد.



    اجراي مانور بروي بالغين بيهوش:

    1- مصدوم را به پشت بخوابانيد.چانه را بسمت بالا كشيده و سر را به عقب ببريد.

    2- پاشنه دست را روي وسط شكم بالاي ناف درست زير استخوان جناغ قرار دهيد (در زنان باردار و افراد چاق دست را بروي وسط استخوان سينه قرار دهيد).

    3- دستها را روي دنده ها و يا انتهاي استخوان سينه قرار ندهيد چراكه ممكن است به كبد و دنده ها آسيب وارد شود.

    4- دست ديگر را روي آن دست بگذاريد و به سمت بالا و داخل 5 فشار سريع و موثر وارد كنيد.

    اجراي مانور بروي كودكان بيهوش:



    روش كار مانند بالغين بيهوش است اما تنها با يك دست فشار وارد ميسازيد.

    اجراي مانور بروي نوزادان:

    1- از زانوي خود بعنوان تكيه گاه استفاده كرده و نوزاد را دمر بخوابانيد. سينه نوزاد را با كف دست و فك را با انگشتان نگهداريد. سر نوزاد را به سمت پايين قرار داده و بدن را پايين بياوريد.

    2- با پاشنه دست خود 5 ضربه محكم و سريع ميان دو كتف نوزاد وارد سازيد.

    3- چنانچه جسم خارج نشد كودك را طاقباز خوابانده و از ران خود بعنوان تكيه گاه استفاده كنيد.

    4- دو انگشت خود را وسط استخوان جناغ قرار دهيد.

    5- فشار سريع به سمت پايين وارد سازيد تا قفسه سينه 1/3 تا 1/2 عمق خود فشرده گردد.
















    اجراي مانور بروي خود:

    1- مشت خود را روي شكم بالاي ناف قرار داده و با دست ديگر آن را محكم بگيريد. سپس مشت را سريع بسمت بالا و داخل فشار دهيد.

    2- همچنين ميتوانيد از لبه يك جسم ثابت مثل صندلي و ميز استفاده كنيد. شكم خود را روي لبه صندلي قرار داده و محكم به سمت پايين فشار دهيد.









    نكته:از نواختن ضربه به پشت مصدوم خودداري كنيد چراكه ممكن است جسم خفه كننده بيشتر به داخل ريه ها فرو رود.

    نكته:هرگز به منظور باز شدن راه هوايي به مصدوم مايعات ندهيد.

    نكته:چنانچه مصدوم روزهاي پس از باز شدن راه هوايي دچار علايم زير شد، بايستي فورا به پزشك مراجعه كند.چراكه اين علايم گوياي آنست كه جسم جاي خارج شدن به درون ريه ها فرو رفته است:

    1-سرفه هاي مكرر.

    2-خس خس سينه.

    3-پنوموني(سينه پهلو)

    آخرين اقدامات:

    1- لوله گذاري ناي و يا تراشه(INTUBATION): با وارد ساختن يك لوله به داخل ناي ممكن است بتوان به جسم خفه كننده فشار وارد كرد و آن را از سر راه كنار زد. و يا از كنار جسم مسدود كننده لوله را وارد ناي كرد و تنفس را مجددا برقرار ساخت.



    [

    img]http://www.mardoman.com/images/health/226.jpg[/img



    - تراكئوستومي (TRACHEOSTOMY):در اين روش كه بصورت جراحي صورت ميگيرد، يك شكاف (سوراخ) روي گردن و ناي ايجاد گرديده و يك لوله براي تنفس بيمار در آن وارد ميشود.



    تشخيص خفگي:

    1- عكسبرداري با اشعه X.

    2- برونكوسكوپي(BRONCHOSCOPY): با فرو بردن يك فيبر نوري قابل انعطاف به داخل ناي بمنظور مشاهده راههاي هوايي برونكوسكوپي ميگويند. همچنين برونكوسكوپ داراي ضمائم ويژه اي بمنظور خارج ساختن اجسام خارجي ميباشد.

    ماساژ قلبي:

    ماساژ قلبي باعث برقراري جريان خون ميگردد.

    پس از آنكه اطمينان حاصل شد راه هاي هوايي باز هستند، بايد عمليات تنفس مصنوعي و ماساژ قلبي آغاز گردد.

    نكته: هواي استنشاقي ما تركيبي از 75 درصد نيتروژن، 21 درصد اكسيژن و 4 درصد گازهاي ديگر همچون دي اكسيد كربن است.

    نكته:هواي بازدم ما حاوي 8 درصد دي اكسيد كربن،71 درصد نيتروژن و 16 درصد اكسيژن است.

    نكته: بنابراين در هواي بازدم نيز اكسيژن كافي براي احيا ريوي موجود ميباشد.

    نكته: مغز نسبت به فقدان اكسيژن بسيار حساس است و در عرض 6-4 دقيقه دچار آسيب جدي و مرگ خواهد شد. پس از 10 دقيقه مرگ مغزي كامل ميشود.

    نكته: عمليات احياء قلبي و ريوي در نوزادان زير يكسال، كودكان 8-1 سال و كودكان و بزرگسالان با سن بالاتر از 8 سال متفاوت ميباشد.

    1- ابتدا با تكان دادن و فرياد كشيدن پاسخ دهي مصدوم را بررسي كنيد. در صورت عدم پاسخگويي مصدوم فورا با مركز اورژانس تماس حاصل كنيد. زمان دقيق ايست قلبي را در صورت امكان يادداشت كنيد. سپس با فرياد كشيدن كمك بطليد.

    2- قرباني را روي يك سطح محكم و مسطح قرار دهيد.

    3- تنفس مصنوعي را آغاز كنيد.

    * دهان به دهان: يك دست را روي پيشاني مصدوم قرار داده و سر را به سمت عقب خم كنيد. سپس با انگشتان اشاره و شست بيني را محكم ببنديد و دهان خود را روي دهان مصدوم قرار دهيد. و نفس خود را بطور موثر به درون ريه بيمار بدميد. چنانچه سينه بيمار حين دميدن بلند نشود به معني انسداد راه هوايي، محكم نگرفتن سوراخهاي بيني و يا محكم نچسباندن دهان به دهان مصدوم ميباشد.

    * دهان به بيني: در مواقعي كه باز كردن دهان به هر علتي ناممكن باشد بايد با به جلو كشيدن فك تحتاني دهان را بسته نگه داشت و از طريق بيني هاي مصدوم با دهان به درون ريه ها دميد. سپس براي انجام بازدم بايد اجازه داد دهان باز شود.

    * تركيبي دهان و بيني: در كودكان كوچك و نوزادان اجرا ميشود. بطوري كه دهان بروي بيني و دهان نوزاد و يا كودك كم سن و سال قرار داده ميشود.



    نحوه دميدن:

    2 بار با سرعت 12 بار در دقيقه در بزرگسالان و 20 بار در دقيقه در كودكان و نوزادان.

    نكته:هنگام دميدن هوا بدرون ريه ها به بلند شدن و پايين آمدن سينه بيمار توجه كنيد.

    ماساژ قلبي و يا فشار قفسه سينه:

    نكته:75 درصد ايستهاي قلبي در خانه روي ميدهند.

    نكته:عمليات احياء قلبي ريوي شانس زنده ماندن مصدوم از ايست قلبي را دو برابر ميسازد.

















    1- نبض كاروتيد را كنترل كنيد. كاروتيدها در دو طرف گردن و در پشت سيب آدم قرار دارند. نوك دو انگشت خود را به سمت عقب و در طول سيب آدم بلغزانيد بطوريكه در شيار عمودي بين سيب آدم و عضله كنار آن قرار گيرد. توجه داشته باشيد كه شريانهاي كاروتيد را به آرامي لمس كنيد.

    2- اگر نبض وجود نداشت ماساژ قلبي را آغاز كنيد.

    3- بيمار را به پشت خوابانده و در كنار او زانو بزنيد.

    4- زاويه دنده ها (فرورفتگي V شكل) را در پايين سينه لمس كنيد. سپس پاشنه يك دست را دو انگشت بالاتر از زاويه دنده و روي جناغ سينه(STERNUM) قرار دهيد.















    5- دست ديگر را روي دست ديگر قرار دهيد و انگشتانتان را در هم فرو بريد. انگشتان دست بايد بالا نگه داشته شوند. بازوها و آرنجهاي دستتان را مستقيم نگهداريد. بدن بايد از ناحيه مفصل ران حركت داشته باشد. (مفصل ران نقطه اتكا و دوران محسوب ميگردد).











    6- بطور عمودي به سمت پايين فشار وارد نماييد بطوريكه ديواره جلويي قفسه سينه به ميزان 4 تا 5 سانتي متر فرو برود. اين ميزان در كودكان يك تا 8 سال 2.5 تا 3.8 سانتي متر ميباشد. در كودكان يك تا 8 سال فقط با يك دست فشار وارد كنيد. از آنجايي كه قلب نوزادان در قفسه سينه در موقعيت بالاتري قرار داشته و قفسه سينه نيز قابل انعطاف تر است، تنها از نوك دو انگشت اشاره و مياني براي ماساژ استفاده ميشود. اين دو انگشت را وسط استخوان جناغ (يك سانتي متر پايين تر از خطي كه دو نوك سينه را به هم وصل ميسازد) قرار داده و به ميزان 1.3 تا 2.5 سانتي متر به سمت پايين فشار وارد كنيد.












    نكته: سرعت ماساژ قلبي 100 بار در دقيقه ميباشد. (كمتر از دو فشار در ثانيه)

    نكته:زمان فشار وارد كردن ورها كردن سينه بايد برابر باشد.

    نكته:فشار بايد به كمك وزن بدن وارد شود.

    نكته: هنگامي تنها يك نفر عمليات احيا را صورت ميدهد، در بزرگسالان، كودكان و نوزادان (تمام سنين) در ازاي هر 30 ماساژ قلبي دو تنفس- و زماني كه احياء توسط دو نفر صورت ميگيرد به ازاي هر 15 ماساژ قلبي 2 تنفس براي كودكان و نوزادان بايستي انجام گيرد.

    نكته:اين چرخه را تا 4بار تكرار كنيد.

    نكته: هر 3 دقيقه يكبار نبض كاروتيد را بررسي كنيد. به محض برقراري ضربان قلب ماساژ قلبي را متوقف كرده و تنها به تنفس مصنوعي با سرعت 12 بار در دقيقه بپردازيد.

    نكته:به محض برقراري تنفس ،مصدوم را در حالت ريكاوري قرار دهيد.

    نكته:هرگونه حركت و سرفه مصدوم به مفهوم برقراري تنفس و ضربان قلب بوده و بايد عمليات متوقف شود.

    نكته:براي حفظ بهداشت سعي كنيد هنگام دادن تنفس مصنوعي دهان به دهان از ماسكهاي ويژه استفاده كنيد.

    نكته:انتقال ويروس HIV حين عمليات احياء قلبي ريوي تاكنون گزارش نشده است.

    اقدامات آخر:

    استفاده از دستگاه ديفيبريلاتور و يا همان دستگاههاي شوك الكتريكي ميباشد. ديفيبريلاتورها در انواع قابل حمل خودكار خارجي (AED) و بيمارستاني موجود ميباشند. استاندارد شوك با ديفيبريلاتورهاي قابل حمل يك شوك و سپس 2 دقيقه (5 سيكل) عمليات احياء قلبي ريوي CPR ميباشد.
















    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

  3. #3
    کاربرسایت M.MEDICAL آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۶-۱۷
    نوشته ها
    1,351
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    پاسخ : CPR

    تشخیص ایست قلبی و تنفسی
    جهت اطمینان از ایست تنفسی با مشاهده حرکات تنفسی قفسه سینه میتوان به وجود تنفس در مصدوم پی برد و یا میتوان گوش یا گونه خود را نزدیک دهان وی قرار داد تا صدای تنفس وی را شنیده، یا جریان آن را حس کرد و یا از گرفتن شیشه ساعت یا آینه کوچک جلوی دهان و بینی مصدوم استفاده کرد تا بخارات خارج شده از دهان مصدوم مشخص شود. سپس نبض بیمار بررسی میشود. بهترین محل لمس نبض در بچههای کوچک نبض شریان رانی است که در ناحیه کشاله ران لمس میشود و یا شریان بازویی ؛ و بهترین محل نبض در بچههای بزرگتر (بالای یک سال) و بالغین نبض گردنی است که در ناحیه گردن و کنار غضروف تیروئید قرار دارد. لمس نبض باید با دو انگشت نشانه و میانی صورت گیرد. در صورتی که هیچگونه نبضی احساس نشود و یا مصدوم تنفس خود بخودی نداشته باشد، عملیات احیاء باید انجام شود.
    زمان انجام عملیات احیاء


    بیشترین شانس برای زنده ماندن ارگانهای حیاتی بدن خصوصاً مغز در صورت ایست قلبی و تنفسی 3 الی 4 دقیقه است و در این فرصت باید سریعاً اقدامات اولیه برای مصدوم انجام شود. حداکثر زمان انجام عملیات احیای قلبی – ریوی در منابع علمی مختلف ، گوناگون ذکر شده ؛ اما مدت زمانی بین 30 تا 45 دقیقه زمانی مناسب به نظر میرسد که پس از این مدت اگر عملیات احیاء موفق به نجات مصدوم یا بیمار نگردید، میتوان از ادامه عملیات خودداری نمود.
    احیای قلبی – ریوی (CPR)
    همان گونه که ذکر شد چنانچه پس از وقوع ایست قلبی و تنفسی در کمتر از 4 دقیقه به فرد مصدوم رسیدگی شود و عملیات احیاء وی شروع گردد شانس زنده ماندن وی بالا خواهد رفت. قبل از شروع عملیات احیای قلبی – ریوی باید مطمئن شد آیا فرد واقعاً دچار ایست قلبی – ریوی شده است یا خیر، چرا که انجام عملیات احیای قلبی – ریوی بر روی فردی که دچار ایست قلبی نشده باشد، میتواند منجر به ایست قلبی و مرگ وی شود و انجام ماساژ قلبی و دادن تنفس مصنوعی صرفاً در مواردی باید انجام شود که یا ایست کامل قلبی و تنفسی صورت گرفته باشد و یا وضعیت ضربان قلب و تنفس به گونهای مختل باشد که باعث اختلال و افت شدید هوشیاری ، بیهوشی مصدوم ، کبودی صورت و لبها و بروز اختلال شدید در علائم حیاتی شده باشد و با ادامه حیات وی منافات داشته باشد.
    مراحل عملیات احیا
    1- بیمار را به پشت بخوابانید و او را صدا بزنید و به آرامی تکان دهید تا پاسخ به تحریک مشخص شود.

    2- اگر بیمار بدون پاسخ باشد راههای تنفسی او را کنترل کنید. چنانچه راه تنفسی بسته است با کمک انگشت راه تنفسی وی را باز کنید و چنانچه راه تنفسی باز است ولی بیمار نفس نمیکشد تنفس مصنوعی را شروع کنید.

    3- در صورتی که از صدمه ندیدن مهرههای گردنی مصدوم مطمئن هستید، گردن مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نمایید تا مسیر راه هوایی مصدوم در بهترین و مستقیمترین وضعیت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بیاورید. در صورت صدمه دیدن مهرههای گردنی بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با قرار دادن شستها روی چانه فک پایینی مصدوم را به سمت جلو و بالا آورید تا ضمن باز شدن دهان ، مسیر راه هوایی نیز مستقیم قرار گیرد.
    4 - دو تنفس مناسب دهان به دهان به وی بدهید.

    5- نبضها را لمس نمایید. اگر ضربان نبضها لمس شود باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبی باید شروع شود.

    6- جهت انجام ماساژ قلبی ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناق سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهید. آرنجها نباید خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمی به قفسه سینه وارد کنید تا جناق سینه به اندازه تقریبی 4 الی 5 سانتیمتر به داخل برود. تعداد مفید ماساژ قلبی باید حدود 100-80 بار در دقیقه باشد و به ازای هر 15 ماساژ قلبی 2 تنفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود.

    در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک میکند باید به ازای هر 5 ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصین و بسیاری از مراجع علمی در عملیات احیای قلبی – ریوی دو نفره نیازی به قطع ماساژ قلبی برای انجام تنفس مصنوعی نیست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط یک فرد ، فرد دیگر میتواند تنفس مصنوعی را انجام دهد.

    7- پس از گذشت یک دقیقه عملیات را به مدت 4-5 ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوقف نمایید. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبی را قطع نمایید و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعی را متوقف کنید. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خود به خودی ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کنید و هر 3 دقیقه یک بار عملیات را جهت لمس نبضها به مدت 4-5 ثانیه متوقف نمایید.
    عملیات احیا در کودکان
    در شیرخواران (زیر یک سال) تنفس به روش «دهان» به «دهان و بینی» است یعنی دهان امدادگر روی بینی و دهان کودک قرار میگیرد. و تنفس مصنوعی با شدت و حجم ملایمتر از بالغین که باعث پارگی ریه کودک نشود انجام میشود. در کودکان بالای یک سال ، مانند بزرگسالان ، تنفس دهان به دهان انجام میشود ولی با شدت و حجم ملایم و متوسط. برای شیرخواران در هنگام ماساژ قلبی فقط از فشار روی جناق سینه با 2 انگشت اشاره و میانی استفاده میشود و در کودکان بالای یک سال فقط از فشار یک دست استفاده میشود تا صدمهای به قلب و ارگانهای داخلی نرسد. در ضمن در انجام عمل احیای قلبی – ریوی چه به شکل یک نفره و چه به شکل 2 نفره برای افراد زیر 8 سال به ازای هر 5 ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی لازم است.
    نکات مهم احیا

    * فرد را نباید روی سطح نرم مثل تشک یا تختخواب بخوابانید، بلکه سطح سختی مثل کف اتاق بهتر است.
    * در تنفس دهان به دهان باید بینی مصدوم را با دو انگشت خود ببندید تا هوایی که به ریهها دمیده میشود مستقیماً از آن خارج نشود.
    * موقعیت سر و گردن را درست تنظیم کنید.
    * طی عملیات احیاء فردی را جهت تماس با اورژانس یا پزشک مأمور نمایید.


    * باید دهان شما با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد تا هوایی از بین آنها خارج نشود. برای پیشگیری از انتقال بیماریها در حین انجام تنفس مصنوعی میتوان از ماسک ویژه این کار یا پارچه توری مناسب استفاده نمود.
    * عملیات احیاء را تا زمانی که فرد با تجربه یا پزشک بر بالین بیمار برسد و یا تا زمانی که وی به درمانگاه منتقل شود ادامه دهید.
    * چنانچه مصدوم مشکوک به ضایعه نخاعی است، سر را مختصری به عقب کشیده به آرامی کمی به عقب خم نمایید سپس تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را ادامه دهید.
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]* اللهم عجل ولیک الفرج*
    از دوست به غیر از دوستي، حاجتی نمی خواهم[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •