تمرین دقت دوم یک تمرین حرکت چشم می باشد که شبکه نرونی ما را دوباره میزان می کند. این تمرین در کمتر از سی ثانیه هم آهنگی ما را از نظر حسی با صفر تنظیم می کند و همچنين با سخن گفتن. در غیر این صورت ادراک حسی ما در اولین دقت یعنی کانال تصویری از واقعیت عادی قفل باقی می ماند در این تمرین ابتدائی ما از دقت دوم استفاده می کنیم تا حس حرکتی خویش را رها کرده و مدار های نصف النهاری را درک کنیم. زمانی که بتوانید انرژی را احساس کنید می توانید این حس را به تصویری از طریق تجسم حسی برگردانید.
تصور کنید که چشمان شما سیمای یک ساعت است. چشم ها چون عقربه ها عمل کرده و نشانه مکانی در مغز ما می باشند که برای فعالیت های ذهنی متفاوت به کار می گیریم. برای مثال بسیاری از افراد راست دست به ساعت ده نگاه می کنند زمانی که در حال انجام محاسبات ریاضی هستند و آنگاه که آوازهای محبوب خود را به خاطر می آورند به ساعت دو نگاه می کنند. تمرین دقت دوم را بایستی با چشمان بسته و چرخاندن چشمها انجام داد برای آنکه صفحه ادراکی بسته شود. چشمها را بسته و بی آنکه سر را حرکت دهید آن ها را از چپ به راست از بالا به پائین و چپ بالا به راست پائین و بر عکس بچرخانید. اکنون چشمان خود را در یک دایره بزرگ حرکت دهید. از چپ به راست سه بار. یک بار دیگر تکرار کنید و فقط با پلکهای بسته. اکنون چشم ها را در دایره کوچک بچرخانید.
دستان خویش را در مقابل سینه به حالت دعا قرار دهید. (ده نصف النهار در سراسر بدن حرکت دارد و از دستها و انتهای انگشت ها عبور می کنند و زمانی که ما دست ها را در حالت دعا قرار می دهیم انرژیهائی را که در سراسر نصف النهار جریان دارد را تعادل می بخشیم . احتمالا به همین دلیل است که این حالت در ارتباط با دعا می باشد تا زمانی که در حال دعا هستیم در تعادل باشیم.) اطمینان حاصل کنید که کمی فاصله میان انگشتان هر دست باشد و نوک انگشتان یکدیگر را لمس کنند. انگشت اشاره با انگشت اشاره شست با شست و به همین ترتیب ساير انگشتان. دست های شما بایستی به نرمی روی قفسه سینه باشد. در حالی که دست ها را روی هم قرار داده اید چند نفس عمیق بکشید. اکنون دست هایتان را جدا نموده و آنها را حدود سی ثانیه از یک سو به سوی دیگر تکان دهید سپس آرام شده و امکان دهید که شل و نرم شود دوباره دستها را به حالت دعا قرار دهید. به تدریج کف دست ها را جدا کرده و انگشتان را نزدیک یکدیگر نگه دارید. از حسی که در دست هایتان است آگاه باشید. آیا احساس سرما و یا گرما دارید ؟ آیا کمی هیجان الکتریکی در کف دست هایتان احساس می کنید ؟ به آهستگی دست هایتان را از یکدیگر جدا کرده و نسبت به نوک انگشتان خویش اگاه باقی بمانید . آیا سوزس یا گز گز در سر انگشت های خود احساس می کنید ؟ اکنون ببینید تا چه حد می توانید با حفظ آن سوزش یا حس الکتریکی انگشت هایتان را از یکدیگر جدا کنید . تصور کنید که قادرید تار های نورانی را که نوک انگشتانتان را به هم وصل می کند احساس کنید . این ها امتداد نصف النهار ها می باشند . چند بار این تمرین را تکرار کنید تا اینکه بتوانید نصف النهار های خود را تا حدی که دوازده اینچ دست هایتان با هم فاصله دارند احساس نمائید . دقت کنید که کدام حساس تر است . آیا قادرید انرژی را با دست راست بهتر احساس کنید یا چپ ؟
------برگرفته از كتاب سوتو------(ناياب)