سازمان همکاری های شانگهای و مساله افغانستان


اواسطماه ژوئن، سران کشورهای عضو سازمان همکاری های اقتصادی شانگهای در شهرآستانه، پایتخت قزاقستان با یکدیگر دیدار خواهند داشت. اعضای این سازمانرا کشورهای روسیه، چین و چهار کشور آسیای مرکزی تشکیل می دهند. ایران،هندوستان، پاکستان و مغولستان نیز به عنوان اعضای ناظر بر جلسه حضورخواهند داشت. انتظار می رود که اعضای حاضر در این دیدار، مساله ی پیوستنافغانستان به گروه ناظرین سازمان را نیز بررسی کنند.

دیدار در شهرآستانه به مناسبت دهمین سال تاسیس سازمان صورت خواهد گرفت. اما در ایننشست علاوه بر بررسی نتایج نشست های ده سال اخیر، موضوعات دیگری هم دردستور کار قرار گرفته است. از جمله این موضوعات، شرایط افغانستان می باشد.اما کشورهای عضو سازمان همکاری های اقتصادی شانگهای تا چه اندازه به مسالهافغانستان علاقه مند هستند؟ کم کردن نیروهای نظامی خارجی در کشورافغانستان، چه نتایجی می تواند به دنبال داشته باشد؟ و آخر اینکه،سازمان همکاری های شانگهای در رابطه با افغانستان چه راهبردی در پیش خواهدگرفت؟

آندره گروزین رئیس بخش آسیای میانه و مرکزی در انسیتویکشورهای جامعه مشترک المنافع، در مصاحبه با رادیو «صدای روسیه» چنین میگوید: «هسته ی فعالیت های سازمان شانگهای را مبارزه برای حفظ ثبات در فضایکشورهای عضو سازمان، ناظران آن و همچنین منطقه اروپا آسیا تشکیل می دهد.افغانستان برای این سازمان یک مساله مهم است، زیرا بدون حفظ آرامش و ثباتدر این کشور، نمی توان از ثبات در آسیای مرکزی، آسیای جنوبی و همچنین خاورمیانه سخن گفت. سازمان همکاری های شانگهای باید وقایع افغانستان را بررسیکرده و استراتژی بلند مدت در خصوص این کشور مشخص کند. قطعا، با کاهشنیروهای نظامی غرب در افغانستان، مشکلات زیادی بروز خواهد کرد. از جملهاین مشکلات، مساله مواد مخدر، اقدامات سازمان های افراطی، مهاجرت غیرقانونی و برهم خوردن ثبات عمومی در کشور می باشند.

نیروهای متحدهغرب در افغانستان اولویت خود را مبارزه با نیروهای مخالف مسلح قرار دادهاست. به همین خاطر مذاکرات محرمانه ای را این اواخر با آنان آغاز کردهاند. کارهای چندان زیادی برای پیشرفت اقتصادی در افغانستان انجام نگرفتهاست. استراتژی سازمان شانگهای که امروز مشخص می شود، حتما باید به صورتمجموعه ای از اقدامات باشد. در این برنامه باید جایی هم برای مقابله باسازمان های افراطی بگذارند. اما هدف اصلی باید کمک به این کشور برایهمکاری های کامل اقتصادی باشد، تا شهروندان بتوانند در این کشور جنگ زدهاز شرایط مناسب برای زندگی برخوردار شود. مسلما، این مسایل پس از الحاقافغانستان به اعضای ناظر سازمان، به طور مفصل تری مورد بررسی قرار خواهندگرفت. و آن گاه افغانستان می تواند به عنوان یک عضو سازمان از ثبات لازمنیز در کشور برخوردار گردد».

خروج نیروهای نظامی امریکا ازافغانستان به زودی آغاز می شود. رییس جمهور امریکا وعده داده بود که تاسال 2014 میلادی، تمام نیروها از کشور خارج می شوند. اما، خبرهایی از گوشهو کنار می رسد که می گویند آمریکا نمی خواهد نیروهای خود را از افغانستانخارج کند. به عبارتی، هم می خواهند خارج شوند و هم پایگاه خود را حفظکنند. اگر اوضاع به همین شکل پیش برود، سازمان همکاری های شانگهای چطور میتواند شرایط را در افغانستان بهتر سازد؟ آندره گروزین در این خصوص می گوید:

«سازمانهمکاری های شانگهای تا کنون از نظر برخی رهبران کشورهای غربی به عنواننیروی مقابله کننده معرفی شده است. بر اساس حوادث سال های اخیر می توانگفت که ایالات متحده و متحدین غربی اش، مایل هستند نفوذ خود را در دولتکابل همچنان حفظ کنند. اگر نفوذ آنها به علاوه حضور نظامی جدید آمریکا،همچنان در کابل حفظ شود، در آن صورت افغانستان به سمت همکاری با کشورهایدیگر کشیده خواهد شد که در این رابطه تفاوت های ظریفی وجود دارد. علاوه براین، فاکتورهای عینی و غیر عینی وجود دارند که افغانستان را به سوی همکاریهای متقابل با کشورهای همسایه می کشند. زیرا این همکاری ها به حل بسیاریاز مشکلات کشور کمک خواهد کرد. واضح است که همکاری با کشورهای همسایه و حلمشکلات داخلی در اولویت قرار دارد. و بهتر است که زمینه های همکاری متقابلبا همسایگان کمتر از کشورهایی نباشد که مسیر طولانی را برای رسیدن بهافغانستان طی کرده اند




[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]