تحقيقات- علی شهیدی:
در كاوشهاي شهر سوخته در سيستان جمجمهاي كشف شد كه نشان ميداد پزشكان آنجا در 5000 سال پيش عمل جراحي ميكردهاند.
آنطوركه در شاهنامه آمده رستم - پهلوان باستاني ايران- كه اهل همان منطقه بودهبا روشي پيشرفته به دنيا آمده كه امروزه در جهان به سزارين مشهور است.
هزارانسال بعد در دوران اسلامي هم ايرانيان به دنبال كشف راههاي تازهتري درجهان درمان و پزشكي بودند؛ چنان كه در قرون وسطي كتابهاي رازي وابنسينا دست به دست در سراسر دنيا چرخيد و ابنسينا «Avecina» پدر پزشكيجهان نام گرفت. روايت اين 2 صفحه تنها گوشهاي است از آن همه دانش.

بد نیست بدانید
اولينپزشكان ايران باستان روحانيان بودند كه به نام مغان مشهورند. مغان در بخشغربي ايران قديم يعني سرزمين ماد زندگي ميكردند (شايد اسم دشت مغان را دراردبيل شنيده باشيد). درمان بيماريهاي روحي و جسمي مردم كار آنها بود؛ همپزشك بودند، هم روانپزشك.
با ذكر و دعا و سرود، روانپزشكي ميكردند و با دارو و چاقو، پزشكي.
پزشكي در ايران قديم به 3 شاخه يا تخصص اصلي تقسيم ميشد: دارو پزشکی (گیاه پزشکی)، جراحی (کارد پزشکی) و روانپزشکی.
مادهادر قديم همسايه شرقي اروپاييها بودند. اولين گیاهان دارویی از سرزمين مادبه غرب رفت و كلمه ماد (Media) بعدها ريشه واژه «Medicine» در زبانهايلاتين شد.
پزشكي ايرانيان چند تخصص فرعي هم داشت؛ چشمپزشکی (کحالی)،شکستهبندی (جباری/ ارتوپدی)، زایمان، حجامت (رگزنی)، دامپزشکی، پزشکیقانونی (پزشکی دادیگ: داد به معنی قانون) و بیهوشی (هوشبری).
رستمچون نوزادی بزرگ و سنگین بود با زايمان طبيعي به دنيا نميآمد و به كمكجراحي با بریدن شکم مادرش رودابه متولد شد. اروپايیها همین داستان رابرای سزار پادشاه روم ميگويند و به همين خاطر اين نوع عمل به سزارينمشهور است.
سزارین در عربی به «عملیه القیصریه» یا عمل قیصری ترجمهشده (قیصر همان سزار است). فرهنگستان زبان فارسي «رستمزايي» را به جايسزارين پيشنهاد كرده است.
اولين بيمارستانهاي تاريخ در ايران و هندساخته شدند. آنتیوخس دومین پادشاه سلوکی (261-246 پ.م) به درخواست اشوکا-پادشاه هند از سلسله مائوری -دستور داد که در سراسر ایران برای مردم و حتيچهارپایان بیمارستان بسازند.




منبع:همشهری آنلاین