بتازگي يك دكتر بازنشسته دانماركي ادعاكرده دلايل واضحي وجود دارد كه نشان ميدهد ناپلئون به دليل مشكلات طولانيمدت كليه و مجاري ادراري، جان خود را ازدست داده است نه براثر مسموم شدناز سوي دشمنانش .

آرن لورنسن در كتابي به نامNapoleon,s nyver (كليههاي ناپلئون) كه به تازگي به چاپ رسيده، خاطرنشانكرده است كه ناپلئون مدت زيادي دچار مشكلات كليوي بوده و به همين دليلجانش را از دست داده است.


اين پزشك، زندگيناپلئون را از دوران بچگي تا زمان مرگ به مدت 50 سال مورد تحقيق و بررسيقرار داده است، مطالعات او نشان ميدهد ناپلئون از عفونت مثانه و كوچك شدنمجاري ادراري رنج ميبرده كه اين بيماري كليوي و انسداد مجاري به عواقبمرگباري براي او منجر شده است.

ناپلئون سالهايزيادي اين درد را به همراه داشته تا آنجا كه براساس تاريخ نوشته شده، يكروز خود او ميگويد كه عاقبت اين درد، مرا ميكشد.

براساس تحقيقات لورنسن، ناپلئون از سال 1970 تا هنگام مرگش در 51 سالگي (1821) از اين مشكلات رنج ميبرده است.

بامطالعه گزارشهاي پزشك مخصوص ناپلئون و گزارش كالبد شكافي هنگام مرگ،لورنسن به اين نتيجه رسيده كه ناپلئون طي سالهاي جنگ در ايتاليا (1796) وروسيه (1812) و دقيقا تا زمان جنگ واترلو در سال 1815 مريض بوده است.

متخصصان و تاريخدانان زيادي درخصوص ناپلئون و دلايل مرگ او نوشتهاند.

آنها همچنين به مشكلات كليوي او اشاره كردهاند، اما آنچنان كه بايد اين موضوع مهم را مورد توجه قرار ندادهاند.

در حقيقت مشكلات كليوي نكته مهمي در پيشروي بيماري ناپلئون و مرگ اوهستند. براساس يك افسانه ديرين در فرانسه، يك انگليسي خائن ناپلئون، راهنگام تبعيد در جزيره سنت هلن با سم آرسنيك مسموم كرده و از بين برده است.

فرضيه ديگري نيز وجود دارد كه ناپلئون به دليل سرطان معده كه شايد ناشي از مصرف غذاهاي ارتش فرانسه بوده، از بين رفته است.