آخرین نیوز: سنیك مستند تلخ اجتماعی كه چندی پیشتولید شده، به روایت پدیده تلخ فروش دختران و زنان ایرانی به افغانستانمیپردازد. از گذشته تاكنون فروش زنان در افغانستان رفتاری ناپسند در تمامملل بوده و هیچ گاه تاریخ این سنت غلط را مورد تایید قرار نداده، اما قومخو گرفته به رفتارهای اینچنینی، این رفتار خلاف مذهب و انسانیت را به دستفراموشی نسپرده اند و اینچنین است كه در قرن بیست و یكم میلادی هنوزكالایی به نام زن توسط افغان ها خریداری می‏شود و عجبا كه بخشی از اینكالا توسط هموطنان خوش غیرتمان كه گرسنگی امانشان را بریده، به این كشورصادر می‏شود و تاسف برانگیزتر، تلاش برای نادیدن و سرپوش گذاشتن بر چنینفاجعه ای است.

تصور می‏كنید یك كارگر افغانی پس از جمع آوری چندمیلیون تومان دستمزدش در ایران كه به عنوان نیروی كاری جایگزین كارگرایرانی دریافت كرده، با رقمیكه ارزشش در افغانستان چندین برابر ایراناست، چه می‏كند؟ برخی با سرمایه شان راهی اروپا می‏شوند كه بعضا به دستقاچاقچیان انسان در راه تلف ‏شده یا توسط پلیس دستگیر می‏شوند و دسته‏ایدیگر به مقصد می‏رسند. برخی دیگر با این سرمایه در ایران سرمایه گذاریمی‏كنند و زن ایرانی یا افغانی اختیار می‏كنند و حتی تلاش می‏كنند تابعیتایرانی بگیرند. گروهی دیگر اما راهی افغانستان می‏‏شوند و برای خود باحاصل كارشان در ایران، ملك و همسر تهیه می‏كنند و همسر را همان گونه تهیهمی‏كنند كه ملك را می‏خرند.

بسیاری از آنها، زنان شهرستانیایرانی (به خصوص زنان خراسانی و بلوچ) را كه ظاهری به مراتب بهتر از زنانافغان دارند، به عنوان زن اول، دوم و حتی سوم برمی‏گزینند و با مبلغیمعادل چند صدهزار یا نهایتاً دو میلیون تومان به خواستگاری رفته و تحتعنوان ولیمه، زن مورد نظر را می‏خرند و در مقابل آنچه شنیده می‏شود، پاسخمثبت پدری خوش غیرت است كه امكان سیر كردن شكم سایر اعضای خانواده‏اش راندارد و ناچار فرزندش را می‏فروشد تا سیر بخوابد! عموماً افغانی ها با اینوعده كه دختران را از ایران خارج نمی‏كنند، پدران كم عاطفه را راضیمیكنند، اما پس از مدتی، زنان ایرانی را كه چون ملكشان، متعلق به خویشمی‏دانند، به افغانستان می‏برند و گاه خشونت و تبعیض بر این دختركانایرانی پس از چند سال، چهره‏ای تكیده از این ایرانیان نشسته با افغان‏هاباقی میماند.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
فاجعهآنجاست كه این زنان همان گونه كه خریده شده ‏اند، پس از به دنیا آوردن ۵یا ۶ فرزند طی ۶ تا ۸ سال و فرسوده شدن بر اثر شدت زاد و ولد و زندگی سخت،طبق سنت برخی اقوام افغانستان فروخته می‏شوند و شوهرانشان زنان جوان دیگریبه جای ایشان می‏خرند.

البته این اوج عقب ماندگی فرهنگی این كشوررا نشان می‏دهد، چرا كه اگر مردی به چنین سنتی تن در ندهد، از سوی دیگرمردان به طعنه نامرد خطاب می‏شود! این روایتی است حقیقی از دختران وطن كهدر سرزمینی غریب، مظلوم واقع می‏شوند، اما مردم ایران حتی به قدر خرد شدنیك برگ پاییزی زیرپای عابرین این روزها نیز، صدایشان را نشنیده‏اند.

فاجعه‏ای كه برایش هنوز فریادرسی یافته نشده و به دلایل غیرقابل قبول، در قبالشنیز همواره سكوتی وهم انگیز اختیار شده، در فیلم مستند گیسوی آشفته من (MyDisturbed Hair) اثر ماجد نیسی به تصویر كشیده شده است.


یكی ازسوژه‏ های متعدد حاضر در این اثر فقط ۲۲سال دارد، با چهار تولد بچه پیاپی،شوهرش قاچاقچی است و در غیاب شوهرش برادر شوهرهایش به او تجاوز میكنند ویكی از بچه‏هایشان را نیز از آنها دارد و در واقع حرامزاده است. در اینشرایط، برادران شوهرش به او میگویند در صورت افشاء موضوع او را خواهندكشت!

این اثر كه برنده بهترین فیلم مستند داوران انجمن منتقدان ونویسندگان سینمای ایران در جشنواره كوثر و برنده جایزه دوم این جشنواره وجزو ۱۶ فیلم مستند برگزیده سال ۸۵ به انتخاب خانه سینما بوده، اما بهدلایلی چندان مورد توجه قرار نگرفته! و این فیلمساز جوان كه حق مطلب را دراین اثر راجع به این موضوع ادا كرده، حتی نتوانسته برابر تاثیرگذاری اینفیلمش، از جشنواره‏ها جایزه بگیرد.


فارس سینما
قسمت هایی لز فیلم رو میتونین تو لینک زیر ببینید.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]