يك کارشناس مسوول امور آسيبديدگان اجتماعي اداره كل بهزيستي استان همدانگفت: دختران تقريبا 10 برابر بيشتر از پسران قرباني کودکآزاري جنسيميشوند و معمولا قربانيان تهاجم جنسي، دختران جوان و غالب مهاجمان نيز،مردان بالغ هستند اما آگاهي از پديده "کودکآزاري جنسي" به معني نبودامنيت در جامعه و اطرافيان نيست.

"الهام آزادنام" افزود: آگاهي از پديده کودکآزاري جنسي به معناي دانستن روشهاي صحيح پيشگيري و کاهش آسيبهاست.

ويگفت: معمولا اضطراب، نگراني و احساس ناامني هنگامي شکل ميگيرد که در مورديک پديده کمتر صحبت شود و افراد آگاهي کافي از آن نداشته باشند يا برعکساطلاعاتي که ارائه ميشود ناقص و نامتناسب با سطح درک و توانايي ذهنيمخاطبان بهويژه کودکان و نامتناسب با الگوهاي فرهنگي و مذهبي جامعه باشد.

ويادامه داد: در اين صورت موضوع بين افراد به صورت راز درميآيد وخانوادهها در صورت مواجهه با آن سعي خواهند کرد واقعيت را انکار کنند کهاين نوع برخورد، مشکلات بيشتري را درپي خواهد داشت.

آزادنام بيانكرد: سوءاستفاده جنسي عبارت است از درگير شدن کودک در فعاليتهاي جنسي کهاز نظر سطح رشدي و تکاملي متناسب نبوده و برخلاف شرع، عرف و قوانيناجتماعي باشد.

وي تصريح کرد: سوءاستفاده جنسي ميتواند به اشکالمختلف از جمله لمس بدن از روي لباس يا بدون لباس، بوسيدن، تماس جنسي يا بهروشهاي غير تماسي مانند عکسبرداري و تصويربرداري يا از طريق انتشارتصاوير يا پيامهاي جنسي در اينترنت براي کودکان باشد.

وي تصريحكرد: سوءاستفاده جنسي از طريق محارم، زماني اتفاق ميافتد که کودک توسطخويشاوندان درجه يک مانند پدر، مادر، برادر، خواهر يا ساير خويشاوندان ازجمله عمو و دايي وادار به فعاليت جنسي شود.

وي با بيان اين که شايدتعجب کنيد که چگونه يک بزرگسال بهويژه والدين يا خويشاوندان نزديکميتوانند به کودک تجاوز کنند، گفت: خيلي از خلافکاران مسووليت خود راانکار ميکنند و تقصير را به گردن کودک اغواء شده مياندازند، در حالي کهکودکان قادر نيستند براي وارد شدن به رابطه جنسي تصميم اختياري و آگاهانهبگيرند، حتي در سنين بالاتر آنها آزاد نيستند که بگويند بله يا خير.

ويدرباره عوامل خطر در اين زمينه گفت: معمولا وجود چند عامل خطر همزمان يافقدان مجموعهاي از عوامل حمايتي مناسب در اين موارد، تعيين کننده است کهبرخي از اين عوامل مانند ناتواني جسمي يا ذهني نظير عقبماندگي مربوط بهکودک و ويژگيهاي او است و کودکان ضعيف و از لحاظ عاطفي محروم يا از نظراجتماعي منزوي، دختر بودن، سنين قبل تا اوايل بلوغ، از ديگر عوامل مهم درکودکآزاري جنسي است.

کارشناس مسوول امور آسيبديدگان اجتماعياداره كل بهزيستي استان همدان خاطرنشان کرد: برخي از عوامل، مربوط بهشرايط خانوادگي هستند که از آن جمله ميتوان به وجود بيماريهاي رواني درافراد خانواده، انزواي اجتماعي، نزديکي و درهم تنيدگي بيش از حد روابطافراد خانواده، زندگي تعداد زيادي از افراد خانواده در فضايي کوچک ونزديکي بيش از حد افراد، مشخص نبودن حريم و حد و مرز بين افراد، اعتياد،ساختارهاي خشک و غيرمنعطف در خانواده، ارتباط ضعيف بين زوجين، ناتوانيوالدين در مراقبت کافي از فرزندان و مشکلات شخصيتي اشاره کرد.

وي يادآور شد: زندگي در محيط هايي که افراد بزهکار و خلافکار در همسايگي آن حضور دارند، از عوامل مربوط به محيط اجتماعي است.

آزادنامتاکيد کرد: تنها يک عامل نميتواند در کودکآزاري جنسي تعيين کننده باشد وچنانچه برخي عوامل خطر ديگر، به اين موارد اضافه شود و برخي عوامل حمايتيديگر وجود نداشته باشد، در اين صورت خطر بروز افزايش مييابد.

ويعنوان كرد: موقعيتهايي وجود دارد که نظارت والدين به طور طبيعي در آنهاکاهش مييابد و زمان و مکان مناسب براي مهاجم فراهم ميشود که يکي از اينموقعيتها، موقعيت دو نفره است که فرد بزرگسال با کودک يا دو کودک برايتعامل و بازي تنها هستند.

وي ادامه داد: اعتماد بيش از حد والديندر برخي شرايط به برخي افراد باعث ميشود به طور طبيعي نظارت آنها به کودککاهش يابد، همچنين در مواقعي که خانواده به خاطر ترس از بدنامي مساله رامخفي ميکند، کودکآزار از عواقب رفتار خود در امان ميماند، بنابراين بازهم کودکآزاري تداوم مييابد.

وي در پاسخ به اين که چه نشانههاييدر کودک به والدين کمک ميکند تا واقعه را به موقع شناسايي کنند، گفت:واقعيت اين است که هيچ علامت مشخصي که به طور دقيق بتواند وقوع آزار راتاييد کند وجود ندارد، با اين حال کودکان به دنبال آزار جنسي معمولانشانههاي رفتاري و هيجاني خاصي را بروز ميدهند اما لازم است قبل از هراقدامي براي بررسي دقيق به متخصصان مربوطه مراجعه کنند.

آزادنامتصريح کرد: برخي از نشانههاي کمک کننده شامل نشانههاي فيزيکي نظيرقرمزي، التهاب يا ضايعات پوستي در نواحي تناسلي و عفونت ادراري بوده وموارد مشابه نيز بايد ارزيابي شود، همچنين وجود آثار خون و ترشحات بر بدنيا لباس زير، وجود ناراحتي و شکايت کودک از ناحيه تناسلي بدون علت فيزيکيواضح و خونريزي از ناحيه مقعد از موارد ديگر است.

وي تصريح كرد:خاراندن مکرر ناحيه تناسلي، اشکال در نشستن روي صندلي، گشادگشاد راه رفتن،از دست دادن ناگهاني اشتها، ديدن کابوسهاي شبانه، گوشهگيري يا پرخاشگريشديد ناگهاني، عدم تمايل به کارهاي شاديآفرين، پسرفت به سوي رفتارهايبچگانه مانند خيس کردن رختخواب، داشتن اطلاعات جنسي بيش از حد نسبت به سنخود و گوشهگيري و دوري از دوستان از نشانههاي مهم رفتاري کودکآزاريجنسي محسوب ميشوند.

کارشناس مسوول امور آسيبديدگان اجتماعيبهزيستي استان همدان در ادامه گفتوگو با ايسنا، اضافه کرد: از نشانههايکلامي اين نوع کودکآزاري ميتوان به شکايت از درد ناحيه تناسلي، اعلامداشتن يک بازي سري با افراد بزرگسال، اعلام ترسيدن از تنها ماندن بابزرگسالان، اعلام اين که شخصي دائما در اطراف من پرسه ميزند، اعلام اينکه فلان شخص من را لمس ميکند يا وقتي با وي تنها ميشوم به من وسايل ياهديه ميدهد، اشاره کرد.

وي عنوان كرد: برخي کودکان ممکن است هيچنشانهاي نداشته باشند و نشانههاي يادشده جنبه اختصاصي ندارند و احتمالدارد در شرايط ديگر نيز ديده شوند.

آزاد نام در پاسخ به اين کهآموزش چه مواردي به کودک ميتواند احتمال وقوع کودکآزاري جنسي را کاهشدهد، گفت: بايد به کوکان در مورد مراقبت از قسمتهاي مختلف بدن و اهميتعدم دستيابي ساير افراد به قسمتهاي خصوصي بدن مانند اندامهايي که بامايو پوشيده ميشوند را آموزش دهيم.

وي تاکيد کرد: آموزشهايي کهدر اين زمينه به کودک داده ميشود بايد متناسب با سطح فهم و درک کودک باشدو لازم است والدين با رفتارشان به عنوان يک مدل، روش مراقبت از بخشهايمختلف بدن از جمله اندامهاي جنسي را به کودک آموزش دهند، همچنين بايدمفهوم آزار و کودکآزاري را براي کودک توضيح دهيم و نبايد فراموش کرد کهدادن اطلاعات زياد از حد و نامتناسب با سن کودک، آسيبزا است.

ويتصريح کرد: بايد به کودکان آموزش داد که چه قسمتي از بدنشان را کسي حقندارد ببيند يا لمس کند و اين بر خلاف قانون است که کسي رفتار جنسي را درنزد آنها يا با آنها بروز دهد، همچنين کودکان بايد آموزش ببينند که احترامبه بزرگترها به معناي اطاعت بيچون و چرا از درخواستهاي آنها نيست وبراي آنکه بچه باادبي به نظر برسند لازم نيست از هر خواستهاي اطاعت کنند.

ويگفت: همچنين بايد به کودکان آموزش داد در صورت مواجهه با اين درخواستهايا احساس اين که فرد مورد نظر قصد چنين رفتاري را دارد، با "نه" گفتن ومخالفت، مانع اين رفتار و به سرعت از موقعيت خارج شده، با والدين تماسبگيرند، همچنين کودکان ميتوانند در اين شرايط از خط تلفني 123 سازمانبهزيستي کمک بگيرند.

کارشناس مسوول امور آسيبديدگان اجتماعي ادارهكل بهزيستي استان همدان در جواب اين که والدين در مواجهه با آزار جنسيکودکان بايد چه نکاتي را در نظر داشته باشند، اظهار داشت: به منظور بهحداقل رساندن آسيب وارده، والدين ميتوانند به شکل مناسبي از کودکان حمايتکنند و به دليل پيچيدگيهاي اين مساله و اين که نحوه مداخله و مواجهه بامشکل بايد به شکلي باشد که باعث پيچيدگي بيشتر نباشد، بهرهگيري از کمکمتخصصان در اين زمينه لازم است.

وي ادامه داد: والدين ميتوانند بامراجعه به متخصصان روانپزشکي براي کاهش اثرات واقعه و مداخلات درمانياستفاده کنند و در مواقعي که فوريت وجود دارد ميتوانند با مراجعه بهاورژانس اجتماعي بهزيستي براي دريافت کمک اقدام کنند.

وي يادآور شد: والدين بايد در اين شرايط خونسردي خود را حفظ و احساسات خود را کنترل کرده، همچنين از اقدامات شتابزده اجتناب کنند.

آزادنامتاكيد كرد: در اين مواقع نبايد کودک را مورد سرزنش، بازخواست و تنبيه قرارداد و از ارائه اطلاعات بيجا و نامتناسب با سن يا پرسيدن سوالاتي در موردواقعه که ممکن است اطلاعات جنسي کودک را افزايش دهد، خودداري کرد، همچنينبايد از پرسشهاي مکرر درباره موضوع قبل از مشورت با متخصص جلوگيري شود.

ويتصريح كرد: بايد اجازه داد کودک در مورد احساساتش صحبت کند و به شکلي کهآسيبزا نباشد آن را بيان کند، کودک را مانند قبل پذيرفت و احتمال تکرارواقعه را بررسي کرد و در صورت وجود علايم و شواهد آزار جنسي روي لباس يابدن کودک، آنها را از بين نبرد و به سرعت کودک را به مرکز درماني تخصصيانتقال داد.

وي خاطرنشان كرد: لازم است که والدين در مواجهه با اينواقعه در هر شرايطي سريعا با مراکز تخصصي تماس بگيرند و در مورد اقداماتبعدي مشورت کنند، همچنين در مواردي که مهاجم از افراد خانواده است قبل ازهر اقدامي، با مرکز تخصصي مشورت کرده و اقدامات لازم را براي جلوگيري ازتکرار آزار انجام دهند.

آزادنام گفت: دختران تقريبا 10 برابر بيشتراز پسران قرباني کودکآزاري جنسي ميشوند و معمولا قربانيان تهاجم جنسي،دختران جوان و غالب مهاجمان نيز، مردان بالغ هستند.

وي همچنين اظهار داشت: در واقع در 80 درصد موارد، کودک قرباني تهاجم جنسي، فرد مقابل را ميشناسد.

ويدرباره آمار موجود در اين زمينه اعلام کرد: بيشتر موارد به دليل احساسگناه، شرم، جهل، تحمل قرباني و عدم تمايل پزشکان براي شناسايي و گزارشسوءاستفاده جنسي، همچنين اصرار دادگاه به قوانين سفت و سخت مربوط به قرائنو ترس از فروپاشيدن خانواده در صورت افشاي موضوع، ناشناخته ميماند ونميتوان آمار درست و دقيقي در اين باره ارائه داد.

آزادنام در پايان گفت: تشکيل NGOهايي که از بطن مردم هستند ميتواند در پيشگيري و آگاهسازي بسيار موثر واقع شود.
تابناک