راه در جهان یکی است و آن راه راستی است.
تمام تلاش و کوشش ما در تفكرات و در طول تمرینات و مراقبه ها بیانگر جستجوئی بی پایان برای یافتن حقیقتی ارضاء کننده است که وقتی به آن دست می یابی با شوق یافته هایت را برای همصحبتانتمی گوئی و اولین شوک به تو وارد می شود؛ چون با تعجب در می یابی که گفتههایت قابل درک نیست. تصور میکنی ایرادی در گویش داری؛ سعی میکنی واضح,روشن و روان صحبت کنی, باز هم مات و مبهوت تو را مینگرند. راستی چه چیز درتو دگرگون شده که دیگران درک نمی کنند. واضح است چیزی تغییر کرده و آننگاه آزادی است که در گذشته نگاهی بر اساس عرف و تعالیم اجتماعی شما بودهو امروز ظرفیت درونی شما به گونه ای رشد کرده که توانائی پذیرش و حداقلشنیدن مطالب مخالفان و منتقدان خود را داشته باشی در واقع آزادی درونی وروحی ما نگاه ما را به جهان هستی دگرگون می کند٬ بسیار شنیده ام که مردممیگویند کهبیچاره و بدبختند ولی پیوسته همان کارهائی را میکنند که باعث بد بختیآنهاست٬ پس طبیعی است که همان نتیجه های قبلی را بگیرند اگر می خواهیدچیزی تغییر کند باید این تغيیر اول در درون شما اتفاق بیافتد و بعد نمودبیرونی خواهد داشت. طبیعی است که دگرگونی درونی نیازمند رها کردن عاداتقبلی است مثلا اگر قبلا جمله هایتان را با منفی شروع می کردید حالا تمرینکنید با مثبت شروع کنید. هر چه را که فکر کنید اتفاق میافتد پس به چیزهائیبیندیشید که میخواهید در زندگی شما اتفاق بیفتد٬ جهان هستی بسیار حساس استو اگر این حساسیت را درک کنیم با دقت و مراقبت بیشتری گفتار و پندار خویشرا بکار خواهیم گرفت. چه کند آدمی اگر خطر نکند که کمال همواره در راه است.