کنت دمارانش رئیس سازمان جاسوسی فرانسه در دورانریاست جمهوری پمپیدو و ژیسکاردستن در کتاب خاطرات خود تحت عنوان «جنگجهانی چهارم» درباره ایران می نویسد:




«ایران یکی ازابرقدرت های واقعی «جنوب» است که دارای ذخایر عظیم نفت در قلمرو وسیع وپرجمعیت خود می باشد.امپراتوری که هزاران سال بود که به عنوان قدرت مسلطکل منطقه شناخته شده بود که بر قامت همسایگان عرب خود لرزه می افکند و بهعلاوه به او تعظیم می کردند و در بین این همسایگان ترس و حسادت برمیانگیخت. من در اولین دیدارهایم از منطقه دریافتم که هنوزهم اعراب چقدر ازفارسها [ایرانی ها] می ترسند ، در حالی که آنها فقط مسلمان هستند و ریشهقومی اعراب را ندارند.همسایگان عرب از قدرت و نفوذ ایران به رهبری شاههراس داشتند و حتی در زمان خمینی این ترس چندین برابر شده است.در حقیقت آنترس نتیجه نفوذ جغرافیایی است و به نوبه خود از عواقب روحیات ایرانیانسرچشمه می گیرد.آنها افراد «سرسخت» خاورمیانه هستند...»




کنت دمارانش ، جنگ جهانی چهارم (دیپلماسی و جاسوسی در عصر خشونت) ، ترجمه سهیلا کیانتاژ ، انتشارات اطلاعات ، ص250