[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

امروزه در صنعت بدون استفاده از ربات ها ، عملا هیچ کاری پیش برده نمی شود. در اکثر کارخانه ها در مشاغلی که از عهده ی هیچ انسانی بر نمی آیند ازربات ها بهره می برند . مهندسی رباتیک رشته ای است که جهت پاسخ به نیازصنعت در طراحی ربات ها پدید آمد . این رشته به بررسی علمی و مهندسی ،ربات ها می پردازد . رشته ی مهندسی رباتیک پیش از سال 1985 میلادی ( بیشاز 25 سال قبل ) در دانشگاه های خارج از کشور تدریس می شود . امروزه کمتردانشگاه معتبر و صنعتی را خواهید یافت که این رشته را در یکی از مقاطعخود پذیرا نباشد . بعضی از دانشگاه ها این رشته را در تمامی مقاطع خوددارند. با توجه به نیاز صنعت این رشته در مقاطع بالاتر به صورت تخصصی تردارای گرایشات خاصی شد ( سنسور - اتوماسیون - کنترل ربات - اتونوماسیون -ربات های پویا - ربات های پایا - بیورباتیک - میکرورباتیک - نانورباتیک -بینایی ربات - ربات های مستقل و ... ) .

ایران امروزه یکی ازبزرگترین وارد کنندگان ربات است . هر کارخانه ای که تاسیس می شود ربات هایبسیاری خریداری می گردد . اما در ایران با وضعیت متفاوتی روبرو می شویم .

این رشته فقط در مقطع کارشناسی تدریس می شود یعنی خبری از تدریس این رشتهدر مقاطع بالاتر نیست . و حتی اکثراساتید دانشگاه ها با گسترش این رشتهمخالفت می کنند و می گویند بهتر است به جای این که کسی رباتیک بخواند بهرشته برق (مکانیک) برود و دروسی مکانیکی (برقی) علاوه بر دروسش مطالعهنماید . بعضی ها می گویند که این رشته گرایشی از رشته ی مکاترونیک یامکانیک یا برق یا هوش مصنوعی است . اما این تصوری نادرست است . با وجوداین که کسانی که این رشته ها را می خوانند می توانند گرایش خود را رباتیکبرگزینند ، نمی توان گفت آن ها یک مهندس رباتیک هستند . به عنوان مثالامروزه کسی رشته کنترل را ، گرایش مکانیک یا شیمی نمی داند و آن را بهعنوان یک رشته مستقل می شناسند این در حالی که در گرایش های این دو رشتهگرایش کنترل دیده می شود . و کسی که شیمی گرایش کنترل خوانده است نمی گویدمن رشته ام کنترل است ! بلکه می گوید شیمی خوانده ام . همین مثال در موردرباتیک و رشته های مذکور ( مکاترونیک و مکانیک و برق و هوش مصنوعی ) نیزصادق است . به این علت دانشجویان رباتیکی که قصد ادامه تحصیل دارند یامجبور به مهاجرت به کشور های دیگر می افتند و یا تغیر رشته خود .

رشته ی مهندسی رباتیک در ایران ، در همان مقطع کارشناسی هم در دانشگاه هایاندکی تدریس می شود و به چند شهرستان کوچک محدود می گردد . هیچ یک ازدانشگاه های برتر ایران ( به گفته ی وزارت علوم ، دانشگاه های مادر ) ، نهاین رشته را دارند و نه تلاشی برای ایجاد این رشته می نمایند . به همینعلت کسانی که کنکور داده اند و می خواهند انتخاب رشته نمایند با وجود اینکه با این رشته ، بسیار علاقه مند تر از رشته های دیگر هستند چون نمیخواهند از مزایای دانشگاه های برتر ، استید بهتر، شهر بزرگ و ... محرومشوند آرزو درس خواندن در این رشته را فراموش می کنند .

باوجود این که از سال 1381 یعنی هشت سال پیش این رشته در ایران تدریس می شودو فارغ التحصیلانی زیادی داشته است . هنوز این رشته ، گمنام است . بسیاریاز افراد از وجود این رشته خبری ندارند . بعضی ها فکر می کنند این رشته ،برای ساخت آدم آهنی و اسباب بازی ایجاد گردیده است . این مشکل درکارفرمایان و مدیران صنایع نیز به شدت یافت می شود . اگر به آگهی هایاستخدام نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم که در این هشت سال حتی یک مورد همآگهی جذب مهندسی رباتیک ، منتشر نشده است . بعضی از فارغ التحصیلان اینرشته که به دنبال کار رفته اند در صحبت با کارفرمایان به این نتیجه رسیدهاند که آن ها نمی دانستند این رشته وجود دارد . در بعضی از آگهی هایاستخدام که مربوط به کار با ربات ها بوده است به دنبال مهندسی برق ومکانیک بوده اند و نه رباتیک ! به همین علت اساتید رشته های دیگر ، رباتیکرا مسخره می کنند و می گویند : "ضرب المثل شده که مهندسی رباتیک رشته ایاست که فقط با اسمش میشه رفت خواستگاری!" .

بسیاری افراد بهکارگیری ربات ها را به معنی اخراج نیروی کار در نتیجه افزایش بیکاری میدانند ، به این دلیل با توسعه این رشته به مخالفت می پردازند ، این یک سنتاست که با هر چیز جدیدی به مخالفت می پردازند . به عنوان مثال ابتدا کهماشین آلات نساجی آمده بود آن ها مخالف می کردند و می گفتند باعث بیکاریافراد زیادی می شود اما این در حالی بود که امروزه دیگر کسی این برداشت راندارد و همه می دانند استفاده از این ماشین آلات باعث ایجاد شغل های جدیدگردید . متاسفانه این دیدگاه هنوز نیز در بسیاری از مدیران این کشور دیدهمی شود .

هر ساله مسابقات رباتیک بسیاری (بیش از ده مورد)برگزار می گردد هر چند این مسابقات بسیار خوب و مفید است اما اگر نگاهی بهبودجه ی برگزاری این مسابقات بیاندازیم متوجه می شویم با نصف این بودجه میتوان در دانشگاه های بسیاری رشته ی مهندسی رباتیک را ایجاد و آزمایشگاه های آن را تکمیل کرد . و دیگر آن که با کسب مقام در مسابقات جهانی رباتیکتوسط تیم های ایرانی ، یک غرور کاذب ایجاد شده است و بسیاری می پندارند کهایران یکی از برترین های رباتیک جهان است ! یا مثلا پس از ساخت ربات هایانسان نما ، رباتیک ایران را با ژاپن مقایسه می کنند ! همان طور که اشارهشد ایران یکی از بزرگترین وارد کنندگان ربات در دنیا است دو کشور بزرگصادر کننده ربات به ایران ، ژاپن و آلمان می باشند . اگر دیده می شود شرکتهای ژاپنی به تولید ربات انسان نما روی می آورند قبل از آن ، به تولیدربات های صنعتی پرداخته اند و یکی از بزرگترین تولید کنندگان ربات هایصنعتی هستند . آلمان که بزرگترین صادر کننده ربات ها ی صنعتی به ایران بهشمار می رود به اندازه ایران روی مسابقات رباتیک سرمایه گذاری نکرده است وما شاهد سرمایه گذاری سنگین در روی ربات های انسان نما در این کشور نیستیم. متاسفانه در ایران سرمایه گذاری در ربات های صنعتی مشاهده نشده است .

امید است این نوشتار باعث ، بهبود وضعیت فوق گردد. یکی از راه های رفع اینمشکلات ، اطلاع رسانی آن است . خواننده گرامی شما می توانید با اطلاعرسانی خود ، این وضعیت را بهبود بخشید .

نکات به طور خلاصه

* در ایران رشته ی مهندسی رباتیک فقط در مقطع کارشناسی تدریس می شود.
* هیچ یک از دانشگاه های برتر ایران ، رشته ی مهندسی رباتیک ندارند .
* رباتیک گرایش رشته های مکاترونیک ، مکانیک ، برق و هوش مصنوعی نیست.
* با وجود سابقه تدریس طولانی رشته ی مهندسی رباتیک در ایران ، هنوز گمنام است.
* ایران امروزه یکی از بزرگترین وارد کنندگان ربات است.
* گسترش رباتیک منجر به افزاریش بیکاری نمی گردد .
* مسابقات رباتیک به تنهایی برای گسترش این رشته کافی نیست .
* ایران یکی از قطب های برتر رباتیک در جهان نیست .