سایت سیاست خارجی (Foreign Policy) و بنیاد صلح (Peace Fund) در ششمینهمکاری سالانه خویش، شاخص آسیب پذیرترین کشورها و یا به عبارتی، دولت هایورشکسته را منتشر کرده اند.

به گزارش «تابناک» و به نقل از سایت«سیاست خارجی»، در فهرست کشورهای ورشکسته، کشور سومالی در رتبه نخست است وکشورهای سودان، چاد و زیمبابوه در رتبه دوم تا چهارمند.
علاوه براین، کنگو، افغانستان، عراق و جمهوری آفریقای مرکزی در رده پنجم تا هشتمقرار گرفته اند و گینه و پاکستان هم در رده نهم و دهم هستند.

بنابر این گزارش، این طبقه بندی بر پایه دوازده شاخص صورت گرفته است که ازمیان این شاخص ها، می توان به نقض حقوق بشر، نرخ پناهندگی، تنزل وضعیتاقتصادی، خدمات عمومی، دخالت خارجی و وضعیت امنیتی اشاره کرد.
در شاخص جمعیت، کنگو بدترین نمره را دارد، به گونه ای که 50 درصد جمعیت این کشور زیر چهارده سال هستند.
در شاخص آوارگی، سومالی رتبه نخست را داراست، چرا که حدود یک چهارم مردم این کشور در جنگ های داخلی آواره و نابود شده اند.

در شاخص وجود حکومت های غیر قانونی افغانستان و سومالی در عنوان بدترین با هم شریک هستند.
درشاخص فرار مغزها، زیمبابوه با فرار یک پنجم از نخبگانش، بدترین رتبه رادارد. در خدمات رسانی عمومی، نیجر بدترین نمره و در نابرابری سومالی وکنگو، رکورد دار بدترین ها هستند. در حقوق بشر، سومالی و سودان و در تنزلشرایط اقتصادی کره شمالی، سومالی و زیمبابوه بدترین هستند.
در شاخص دخالت خارجی نیز طبیعتا افغانستان، بدترین شرایط را داراست.

ذکراین مطلب نیز لازم است که در این رتبه بندی، کشورمان در رده سی و دوم است؛بدین معنی که ایران سی و دومین کشور دنیا از لحاظ آسیب پذیری در بین 177کشور دنیاست.

البته باید خاطرنشان نمود که این شاخص ها در بخشی،عمدتا با نگاه غربی طراحی و سرانجام ارزیابی شده است؛ مثلا در بحث حقوقبشر، نگاه غربگرایانه به حقوق بشر، به عنوان شاخص در نظر گرفته شده و ایندر حالی است که در نگاه یک فرد ایرانی با نگاه اسلامی، اتفاقا در غرب،بزرگترین موارد نقض حقوق بشر همچون مبارزه با حجاب بانوان آشکارا و عملارسمیت قانونی یافته است.

علاوه بر این، آمار های این مراکز نیزدقت و شفافیت لازم را ندارد و گاه با غرض ورزی همراه است. با وجود این،باید گفت، برخی شاخص های این برآورد نیز قابل توجه است.