کم خوني به معني کمبود تعداد گلبولها يا گويچههاي قرمز خون است و انواعمختلفي دارد که ميتواند به علت عدم سنتز هموگلوبين، کمبود آهن در ساختارهموگلوبين، دفع بسيار سريع يا توليد بسيار آهسته گلبولهاي قرمز بروز كند.
بسياري از مردم به کم خوني مبتلا هستند اما بيماري آنها تشخيص داده نشده است و نشانههاي بيماري مبهم است.

اغلبمبتلايان به کمخوني از احساس سستي و يا خستگي هميشگي و يا احساس کسالتعمومي و گهگاهي ناتواني تمرکز در هنگام فعاليت شکايت دارند. افراد مبتلابه شکلهاي شديدتر کم خوني بيشتر از بروز تنگي نفس در هنگام انجامفعاليتهاي بدني شكايت ميكنند. در نوع خيلي شديد کم خوني، بدن ناچارميشود عارضه موجود را با افزايش برون ده قلب جبران کند که اين خود موجبتپش قلب و تعريق شده و در پايان منجر به نارسايي قلبي ميشود.

بهگزارش سايت پزشكي وب ام دي، پزشك شما تا زماني كه دليل كم خوني را تشخيصندهد، نميتواند براي درمان آن اقدام كند. درمان براي يك نوع كم خونيممكن است براي نوع ديگر نامناسب و يا حتي خطرناك باشد. معمولا پزشک برايتشخيص كم خوني آزمايش شمارش کامل خون را جزو آزمايشهاي نخستين قرارميدهد.

بر اساس اين گزارش، درمانهاي متفاوتي براي کم خوني وجوددارد که بر پايه شدت بيماري و عامل ايجاد کننده آن تعيين ميشود. کمبودآهن گاهي به دليل فقرغذايي در افراد بالغ كه عادت ماهانه نميشوند شاملزنان يائسه و مردان ديده ميشود. در تشخيص کمبود آهن لازم است يک جستجوبراي علل احتمالي از دست رفتن آهن همانند خونريزي دستگاه گوارش از زخمهايگوارشي و يا از سرطان کولون، صورت گيرد.

کمبود آهن خفيف تا ميانهبا تجويز آهن به شکل فروس سولفات و يا فروس گلوکونات درمان ميشود. مصرفويتامين ث نيز موجب افزايش جذب آهن ميشود. تجويز ويتامين خوراکي اسيدفوليک و يا تزريقي زيرجلدي ويتامين ب ۱۲ کمبودهاي مربوطه را درمان ميكند.

درکمخوني وابسته به بيماري مزمن، کم خوني مربوط به شيمي درماني يا يک کمخوني مربوط به بيماري کليه، برخي پزشکان معالج با تجويز پروتئيناريتروپويتين نوترکيب، کوشش در تحريک کردن فرآوري گلبول قرمز دارند. درموارد کم خوني شديد و يا خونريزي در حال پيشرفت، تزريق خون ممکن است ضروريباشد. به طور كلي تاكيد ميشود كه از درمان خودسرانه كم خوني پرهيز شده وحتما با پزشك متخصص مشورت شود.