اگرچه در طول یکسال گذشته مجموعه های تلویزیونیزیادی تولید و پخش شده است اما به زعم بینندگان و کارشناسان، «درچشم باد»به عنوان چشم و چراغ تلویزیون در یکسال گذشته بوده است.

به گزارش"تابناک"، مجموعه تلویزیونی «در چشم باد» به نویسندگی و کارگردانی مسعودجعفری جوزانی آنقدر خوب و محکم از آب درآمده که می توان عیب ها و نقص هایشرا در کنار نقاط قوت فوق العاده اش ندید و آن را همچنانی که خالقش گفته«امضا و وصیت نامه اوست» نوعی اعتبار تلویزیون در یکسال گذشته با وجود پخشبرنامه های سیاسی گاه ضعیف و مخاطب دورکن دانست که به خوبی از پس مخاطبخسته از نزاع های سیاسی و گاه جانبدارانه برآمد و او را جمعه شب پای جعبهجادو نشاند و تاریخ معاصر را در دل داستانی دوست داشتنی و دراماتیک تصویرکرد.

این مجموعه که از جمله مجموعه های پرهزینه تلویزیون نیز محسوبمی شود به خوبی نشان داد که اگر کارهای بزرگ در دست افراد کاربلد باشد،آنها نه تنها هزینه ها را به تلویزیون بازمی گردانند بلکه اعتباری مضاعفبرای این رسانه ملی نیز کسب می کنند. به عبارت دیگر همه اعتبارات مادی اینمجموعه در قبال مخاطبان گسترده و رضایت عمومی که از این مجموعه بین مردم ومنتقدان وجود دارد، چیزی جز کارکرد اصلی رسانه نیست؛ یعنی هزینه برای جذبسلایق مختلف و افزایش مخاطبان در فضایی که تلویزیون رقبای قدرتمند دیگریرا در همسایگی می بیند و اینجاست که می توان گفت تولید چنین مجموعه هایپرهزینه ای قطعا به نفع رسانه و مردم خواهد بود.

بنابراین گزارش,در چشم باد که تاریخی 60 ساله را مرور می کند و از سال های انتهاییمبارزات میرزا کوچک خان تا فتح خرمشهر را به تصویر کشیده، توانسته ضمنقرائتی مستند و درست از تاریخ و بیان دقیق و موشکافانه اتفاقات و تحولاتتاریخی ـ سیاسی کشور در بین سال های مذکور، داستان عشقی عمیق و پاک را نیزبه عنوان نخ تسبیح وقایع تاریخی ـ سیاسی و تحولات اجتماعی با خود همراهسازد، چنانکه در قسمت اخیر آن که شب گذشته پخش شد، تدوین خوانا و عالیصحنه های مستند با سکانس های فیلمبرداری شده نشان از همین مسئله دارد.

توانبالای فنی تیم همراه با جوزانی و کارگاه فیلم سازی او در این مجموعه عظیمبه خوبی نشان دهنده این موضوع است که تولید آثار فاخر تنها با اسم و تورقتاریخ ممکن نیست بلکه مانند سخن سید شهیدان اهل قلم در سال ها قبل، «تعهددر کنار تخصص معنا می یابد» و صرف داشتن تعهد نمی توان کارهای بزرگ را بهافراد واگذار کرد.



بسیاری از منتقدان معتقدند جوزانی چندسال درگیر ساخت «در چشم باد » بود و به همراه همكارانش بسیار برای تولیدآن زحمت كشید و سریال را با دقت فراوان ساخته و از بازیگران خوبی در كنارفضاسازی مناسب استفاده كرده، از همین رو «در چشم باد» سریال قابل قبولیاست كه سطحش خیلی بالاتر از سریالهای سیماست با این حال و به واسطه اسمجوزانی انتظار بیشتری از آن میرفته که گاه در برخی سکانس ها خصوصا در فصلسوم این مجموعه، به شکلی غیرقابل قبول عیان شده است.

دور از انصافاست که گفته نشود « کمبود شدید امکانات ساخت آثار فاخر درباره انقلاب وجنگ»، به عنوان مثال امکانات فیمبرداری های چشم نواز و یا جلوه های ویژه و.... که فرازهای مهم انقلاب را بتوان در آن به خوبی تصویر کرد، هموارهاز موانعی است که سد راه فیلمسازان ایرانی در سینما و تلویزیون بوده است ولزوم رفع این مشکل و تامین امکاناتی که موجب ساخت هر چه فخیم تر آثاری ازاین دست شود، آن هم بعد از گذشت سه دهه از انقلاب، توقع بالایی نیست، ولیهمچنان برطرف نشده است تا امثال جعفری جوزانی را در بهره برداری ازتوانایی های زیبایی شناسانه یاری کند و آن چه حاصل می شود آن چنان باشد کهدر حد نام و جایگاه والای نظام باشد.

با این حال و مبتنی بر خلاقیتهای فردی و گروهی هنرمندان دغدغه مند ایرانی، فیلمبرداری عالی، بازی هایقابل قبول و روان به ویژه در خصوص شخصیت های تاریخی و کلیدی، دکوپاژ فوقالعاده همراه با ریتم و طرح داستان در فصل های مختلف در کنار دیالوگ هایخوش تراش و به جا، تصویری از این سریال ساخته است که مقایسه این مجموعه باسایر مجموعه های سیما، شدیدا تفاوت سطح این مجموعه را نشان می دهد. اماهمه این ها در حالی به ثمر می نشیند که شکل عرضه نیز متناسب با آن، از سطحقابل توجهی برخوردار باشد.

در واقع وقتی سریالی با این عظمت درمحتوا ـ به نوعی سیر مبارزات بخش مهمی از مردم بر علیه حکومت پهلوی، اثراتآن و نتایج مطلوبی که سال ها بر جا گذاشته و می گذارد ـ و نیز تهیه وتولید که اهلش به خوبی می دانند کاری با این گستردگی در امکانات موردنیاز، بازیگران و .... تا چه حد کاری طاقت فرسا و بعضا با گیر و گرفت هاییکه در پرداخت بودجه با آن مواجه شده اند، به نوعی گذشتن از میدان مین است،و همه صرف هزینه های مادی و معنوی وقتی که به خوبی عرضه نشود، گویی هدررفته است.

البته این موضوع، یعنی داشتن برنامه برای عرضه هر چهموثرتر و مهندسی شده، مشکلی است که اغلب آثار تلویزیون در گونه های مختلفبا آن مواجه هستند. ولی به هر حال، با کاری که چند سال زحمت صرفش شدهنباید چنان برخوررد کرد که نتایج مورد نظر در کمترین حد ممکن عاید شود.



بهعنوان مثال وقفه های پیاپی در روند پخش این سریال، به هر دلیل، باعث میشود مخاطب به تدریج دیدن آن را از برنامه هایش خارج کند و یا حتی پخشسریال در زمانی که به دلیل تعطیلات پایان هفته، خیلی محتمل نیست که پایتلویزیون بنشینند و این اثر را ببینند. باید تاکید کرد که این موضوع ازابعاد مختلف تاثیرگذار است و همه کسانی را که در گیر محتوای کار بوده اندبه حظ لازم می رساند.

به عبارتی وقتی شیوه ارایه اثر به مخاطبمبتنی بر روش های مخاطب شناسانه باشد علاوه بر این که بخش عمده ای از مردمکار را می بینند، هنرمندان موثر در خلق این اثر فاخر نیز مبتنی بربازخوردهایی که از آن منتج می شود، نه تنها نواقص را بر طرف می کنند، بلکهبا شوقی بیشتر به این نوع آثار روی می آورند و چرخه مربوطه با رونق همهجانبه ای به سمتی مطلوب رهسپار می شود.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]