توی لندن وقتی خانهای رو اجاره میکنی، آدرست ثبت میشه. بعد از اون هرکاری که بخوای بکنی به این آدرس مربوطه. خیلی هم مهمه. این مسأله به خاطرایجاد نظم و ترتیب هست یا مسائل امنیتی یا هر چیز دیگه، من کاری بهشندارم. اما خوبی این مسأله اینه که معلوم میشه کی از چه تاریخی تا چهتاریخی توی کدوم خونه زندگی میکرده. برای همین وقتی یه آدمی بعدها شخصیتمهمی میشه، میتونن به راحتی بفهمن که کجاها زندگی کرده. شاید توی انباراون خونهها یا اتاق زیرشیروانیش هم یه چیزهایی پیدا کردند که به کاربیاد. به این خونهها «پلاک آبی» میگن که فهرست کاملی از اونها تویویکیپدیا هست. یک جور نشانگر تاریخی یا نشان یادبود که اون خونه روارزشمند میکنه. این کار رو برای اولین بار سازمان میراث انگستانانجام داداما در حال حاضر توی کشورهای فرانسه، ایتالیا، نروژ، ایرلند، ایرلند شمالیو ایالات متحده آمریکا هم این پلاکها دیده میشه.
این پلاکها سابقهای بیشتر از یک قرن و نیم دارن و برای اولین بار در سال۱۸۶۶ انجمن سلطنتی هنر تصمیم گرفت برای بزرگداشت لرد بایرون یک پلاک رویخونهای که توش زندگی میکرد بذاره. طراحی این پلاک آبی بود اما برای اینکه ارزونتر تموم بشه قهوهای از آب در اومد. بعدها در سال ۱۹۰۱ شورای شهرلندن به فکر افتاد که این نوع پلاکها رو برای اطلاعرسانی گذشته لندن بهآیندگان روی خونههای دیگه هم نصب کنه و این بار با همون رنگ آبی. به خاطرهمین در جاهای مختلف لندن و توی کوچه و پسکوچههاش کلی از این پلاکهامیبینین. پلاکهایی که نشون میدن توی اون خونه کدوم نویسنده، فیلسوف،نقاش، آهنگساز، سیاستمدار و حتی بدنساز زندگی میکردن.
منبع:[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]