کشور چین مشهور به اژدهای زرد تا ۳۰ سال پیش یک کشور فقیر و توسعه نیافتهمحسوب می شد. با اینکه این کشور با جمعیت میلیاردی اش دارای تسلیحات هستهای و ارتشی نسبتا مجهز بود اما درآمد سرانه آن هم سطح یک کشور فقیرآفریقایی بود. با مرگ مائو و روی کار آمدن دنگ شیائو پینگ گروهی ازسیاستمداران پراگماتیک قدرت یافته و بقای نظام کمونیستی کشور خود را دراجرای اصلاحات اقتصادی و گشودن درهای چین به روی سرمایه گذاری خارجیدانستند. سیاستی که به اجرا درآمد و با گذشت ۳۰ سال یک اژدهای مالی ظهورکرد. نوشته امیلی یونگ با همکاری دکتر کری براون ، محقق موسسه تحقیقاتیچاتام هاوس. گزارشی کوتاه و تصویری از فقیری که یک اژدهای مالی شد.
attachment:/146/L00865560955.jpg


درسال ۱۹۴۹ میلادی هنگامی که کمونیستها به رهبری مائو در چین به قدرترسیدند چین یکی از فقیرترین و توسعهنیافتهترین کشورهای جهان بود. حدود۹۰ درصد مردم این کشور در آن زمان در فقر و فلاکت زندگی میکردند.
attachment:/147/L00865560551.jpg

درسال ۱۹۵۶ میلادی ۹۹ درصد اقتصاد چین توسط دولت کمونیستی اداره میشد.اکثریت مردم این کشور در روستاها زندگی کرده و در بخش کشاورزی فعالیتمیکردند. تشویقهای دولت برای صنعتی کردن در این کشور بسیار کند وغیرموثر بود.

attachment:/148/L00865560566.jpg

نخستیناصلاحات اقتصادی چین در سال ۱۹۷۸ و حدود ۲ سال پس از مرگ مائو آغاز شد.نخستین سرمایهگذاری خارجی در سال ۱۹۸۰ در چین انجام شده و شرکتنوشابهسازی کوکاکولا اولین شرکت خارجی بود که با مشارکت چین کارخانهایرا در این کشور به راه انداخت.

attachment:/149/L00865560581.jpg

تشویقهایدولت موجب شد تا کشاورزان بر سطح تولید خود بیفزایند. این مساله افزایشمواد غذایی در کشور را در برداشت و به نیروی کار اضافی روستاییان اجازهداد تا در سایر صنایع از جمله کارخانجات و یا کارگاههای کوچک به کاربپردازند.

attachment:/150/L00865560597.jpg

تصویر زنانکارگر در یک کارخانه شهر شنزن. دولت چین برای تشویق تولیدات کارخانهایمناطق ویژه اقتصادی را ایجاد کرد، از جمله شنزن که در سال ۱۹۸۴ یک روستایماهیگیری با ۳۰ هزار نفر جمعیت بود در سال ۲۰۰۷ به یک کلانشهر با ۸ میلیونجمعیت تبدیل شد.

attachment:/151/L00865560621.jpg

همزمانبا توسعه صنعتی چین تعداد بیشتر و بیشتری از چینیها از روستاها به شهرهامهاجرت کردند. در سال ۱۹۵۰ فقط ۱۳ درصد جمعیت چین شهرنشین بودند. در حالحاضر حدود ۴۰ درصد از جمعیت یک میلیارد و ۳۰۰ میلیونی چین در شهرها زندگیمیکنند و در طی دو دهه آینده این رقم به ۶۰ درصد جمعیت چین بالغ خواهد شد.

attachment:/152/L00865560637.jpg

بهچین لقب «کارخانه جهان» داده شده است. در جریان ۲۵ سال گذشته رشد اقتصادیچین به طور متوسط سالیانه ۱۰ درصد افزایش داشته است. در سال ۲۰۰۱ شرایطاقتصادی این کشور برای پیوستنش به سازمان تجارت جهانی مناسب تشخیص داده شد.

attachment:/153/L00865560666.jpg

استقبالاز کالاهای چینی و افزایش تولیدات صنعتی این کشور موجب شده تا چین برایتامین نیازهای انرژیاش بیاندازه وابسته به واردات باشد. در سال ۱۹۹۳ چینبه یک واردکننده مطلق نفت خام مبدل شد و پیشبینی میشود در سال ۲۰۳۰ سطحواردات نفت خام چین از ایالات متحده فراتر رود.

attachment:/154/L00865560683.jpg

بااین حال رشد صنعت در چین سریعتر از رعایت مقررات تجارت جهانی بوده است.اتحادیه اروپا برآورد میکند که ۸۰ درصد از کالاهای کپی شده از چین واردمیشوند. در عین حال در پی هشدارهای سازمان تجارت جهانی و کشورهای مختلف،مقامات چین از سال ۲۰۰۷ تدابیر جدیدی را برای مقابله با کپیرایت به اجراگذاشتهاند.

attachment:/155/L00865560698.jpg

اقتصاد چینبه رشد خود ادامه داده اما نتوانسته است از تاثیرات کند شدن اقتصاد جهانیدر امان بماند. هزاران کارخانه تعطیل شده و کارگران مهاجر ناگزیر شدهاندشهرهای بزرگ را ترک کرده و به روستاهای خود بازگردند.

attachment:/156/L00865560715.jpg
کارشناسانپیشبینی میکنند که اقتصاد چین در سال ۲۰۱۰ اقتصاد ژاپن را پشت سر خواهدگذاشت و در سال ۲۰۳۰ حتی از اقتصاد ایالات متحده نیز پیشی گرفته و بهاقتصاد نخست جهان تبدیل خواهد شد.