دانشمندان ام.آی.تی، سیستم واسطهای جدیدی برای ارسال اطلاعات به رایانهارایه کردهاند که از یک دوربین و یک جفت دستکش رنگارنگ ساخته شده ومیتواند تمام حرکتهای دست کاربر را تشخیص بدهد.

با پیشرفتفناوری، هر روز راهبردهای تازهتر، متنوعتر و البته جذابتر و سادهتریبرای برقراری ارتباط با رایانهها به بازار میآید. یکی از جذابترین اینسیستمهای واسطهای، سیستمهایی هستند که از حالتها و حرکات بدن بهرهمیگیرند.

اغلب سیستمهای واسطهای موجود که از دستکش استفادهمیکنند، بر پایه نوارهای متصل به سر انگشتان کار میکنند. اما به گزارشپاپساینس، در اختراع جدید رابرت وانگ، محقق جوان موسسه فناوری ماساچوست،سیستم میتواند کل دست را بخواند! برای همین میتواند حرکتهای خیلیپیچیدهتری را تشخیص بدهد.

سیستمی که وانگ طراحی کرده از یک دستکشرنگارنگ و یک دوربین تشکیل شده است. وانگ به کمک یک مهندس برق و متخصصعلوم رایانهای به نام جوان پوپوویک، به دقت رنگهایی را انتخاب کرده وکنار هم چیده که رایانه میتواند آنها را به طور دقیق از یکدیگر و نیز ازرنگ زمینه تشخیص بدهد.

در طرحهای اولیه بیشتر از نقطهها و شکلهاو رنگهای متنوع استفاده شده بود اما در مدل نهایی، تنها از بیست لکه باشکل نامنظم و در ده رنگ متفاوت استفاده شده است. همچنین، وانگ باید براینرمافزار الگوریتم جدیدی پیدا میکرد که به رایانه برای تطبیق تصاویر بهدست آمده از دستکش واقعی و مدلهای متنوع دیجیتالی در حالتهای مختلف کمککند.

در نسخه نهایی، دوربین تصویری از دستکش میگیرد و آن را در حد۴۰ پیکسل در ۴۰ پیکسل کوچک میکند. سپس نرمافزار در میان حجم عظیمی ازاطلاعات موجود در مورد حالتهای مختلف دست جستجو میکند و تصویر مشابه راپیدا مینماید و بر اساس آن تصویری را روی صفحه نمایش میدهد.

چوناین سیستم بر اساس تطابق تصویرها کار میکند و فواصل نسبی را محاسبهنمیکند، میتوان گفت که تقریبا فوری، حالت مجازی را روی نمایشگر نشانمیدهد.

تصور وانگ این است که روزی مهندسین، طراحان و کسانی کهبه بازیهای رایانهای علاقه دارند، میتوانند با استفاده از این سیستم بهسادگی روی مدلهای سهبعدی از محصولات مختلف و حتی ساختارهای بزرگ مانوربدهند.

دستکشهای وانگ از حالا توجه زیادی را به خود جلب کردهاند،نه فقط به خاطر ظاهر جذاب و رنگارنگی که دارند، بلکه به دلیل این که خیلیارزان هستند و با داشتن قابلیت کش آمدن، اندازه هر دستی میشوند. خودسیستم هم قابلیت این را دارد که خیلی سریع با اندازه دست کاربر هماهنگبشود که قابلیتی مهم و کاربردی به حساب میآید.

تنها کاری که کاربرباید انجام بدهد این است که دستش را روی یک سطح صاف بر روی یک کاغذ ۵/۸ در۱۱ اینچی روبروی دوربین بگذارد و سیستم اطلاعات لازم را میگیرد.

یکیاز رویاهای وانگ این است که بتواند از این فناوری در لباسهای بزرگتریمانند تیشرت استفاده کند، شاید از این طریق بتواند به کارتونهای دیجیتالیا ارزیابی عملکردهای ورزشی کمک کند.