آينده ايران در دهه آينده، به توان دولت و ماشينديپلماتيک آن کشور در تبديل ترديدهای هسته ای به يک مذاکره موفقيت آميز وسرانجام ايجاد يک مشارکت با ايالات متحده است. تنها در چنين شرايطی است کهايران می تواند موقعيت خود به عنوان يک قدرت منطقه ای را تثبيت کند.
آخریننیوز: نشریه الاهرام مصر در مقاله ای به نام "ایران چگونه خواهد بود؟ باقلم مصطفی لباد به پیش بینی آینده ایران در سال 2020 پرداخت .

دراین مقاله آمده است : پیش بينی آينده به دليل عواملی که بايد درنظر گرفتهشوند کار دشواری است و وقتی صحبت از ايران می شود، اين کار حتی دشوارتر هممی شود. ايرانی ها خود برای پيشگويی، آداب خاصی دارند. آنها به شاعرپرآوازه خود شمس الدين محمد حافظ شيرازی متوسل می شوند.

شيوه کاراين است که ديوان حافظ را در دست می گيريد، چشمانتان را می بنديد ودرحاليکه کتاب را باز می کنيد انگشت خود را در جايی از آن قرار می دهيد.صفحه ای که انگشت شما بر روی آن قرار گرفته، کليد اين پيشگوئی خواهد بود.در فارسی به اين کار، گرفتن فال حافظ می گويند. از آنجا که من با اين شيوهپيگوئی آشنا نيستم، به شيوه ديگری متوسل می شوم تا حال و هوای ايران درسال 2020 را توصيف کنم.

فضای ژئوپلتيک ايران به عنوان يک قدرت بزرگمنطقه ای، همواره با نقشه سياسی جهان در تقابل بوده است. اين موضوع همدرباره رژيم ديکتاتوری سابق که پذيرای نظام بين المللی بود و هم دربارهجمهوری اسلامی که رودروی آن نظام قرار گرفته، صدق می کند. درواقع استفادهاز برچسب هايی نظير «دوستانه» و «خصمانه» که ممکن است در برهه های مختلفزمانی از درستی و دقت کافی برخوردار بوده باشند، در نگاه بازتر به تاريخاز دقت کمتری برخوردار می شوند.

حکومت های ايران صرفنظر از جنبههای ايدئولوژيک خود، به يک دليل بسيار ساده با نظام بين المللی تلاقی پيدامی کنند؛ و آن هم خدشه ناپذير بودن آرمان ها و بلندپروازی های منطقه ای درسياست خارجی ايران است. از آنجا که اين اصل مشمول دوره ای می شد که ايرانبه دليل منابع نفتی خود عهده دار مهمترين نقش استراتژيک در جهان بود، اينکشور صاحب يک جايگاه بسيار مهم و منحصر به فرد در نظام بين المللی نيز شد.

ايرانبا پيشينه چند هزارساله تاريخی و تمدن، کشوری باستانی است. اين کشور صاحبمنابع انسانی عظيمی است و امروزه 65 درصد جمعيت آن را جوانان تشکيل میدهند. عليرغم محدوديت ارتباط و نظارت شديد بر اينترنت و شبکه تلفن هایهمراه، اين کشور صاحب سومين مقام وبلاگنويسی در دنيا و بيشترين تعدادکاربران اينترنتی در خاورميانه است. استعدادهای انسانی ايران از حدمرزهايش فراتر می رود. ايرانی ها در گرداگرد دنيا حضور دارند و خصوصاً درايالات متحده، صاحب يک پايگاه علمی بزرگ و مجهز به دانش فنی هستند. اينسرمايه صرفنظر از تغييرات موجود در حکومت ايران، همچنان وجود خواهد داشت.

ايرانعلاوه بر منابع انسانی، صاحب منابع گسترده انرژی نيز هست. ايران با نيرویکار ماهر و دانش آموخته ترين جمعيت در خاورميانه، تنها يک درصد جمعيت دنيارا تشکيل می دهد. با اين حال، صاحب 10 درصد کل ذخاير نفتی شناخته شدهدنياست و چهارمين صادر کننده بزرگ نفت به دنياست. ضمناً ايران صاحب 16درصد منابع گاز طبيعی شناخته شده دنياست و پس از روسيه، دومين کشور بزرگصادرکننده آن محسوب می شود. وجهه سياسی يک کشور بر پايه عوامل متنوعی شکلمی گيرد و برجسته ترين آنها، کارآمدی نظام سياسی و قابليت آن در استفادهمطلوب از منابع انسانی و مادی است.

بر اين اساس، ايران از نظرتئوری، ظرف دهه های آينده در جايگاه بالاتری از نردبان قدرت منطقه ای قرارخواهد داشت. نفوذ فعلی ايران که در مرزهای غربی به لبنان کشيده شده است،محکم ترين و البته پرهزينه ترين بخش از تاريخ معاصر اين کشور است. از زمانپيروری انقلاب اسلامی در ايران، اين کشور خصوصاً با دخالت های مختلف، ونيز به واسطه تحريم های اقتصادی و بن بست های بدون علاج ديپلماتيک، باايالات متحده سرشاخ بوده است. با اين حال، واشنگتن نتوانسته است رژيمايران را تغيير بدهد.

ايران هم نتوانسته بر تلاش های آمريکا برایدور نگهداشتن تهران از قرار گرفتن در جايگاه قدرت منطقه ای غلبه کند.تقابل اين دو کشور در شرايط فعلی به مرحله بحرانی رسيده که خود تعيينکننده حال وهوای ايران در سال 2020 خواهد بود. معضل هسته ای ايران اکنونبر روی ميز گفتگو با پنج عضو دائم شورای امنيت سازمان ملل بعلاوه آلمانقرار دارد. آخرين تحول هم اين است که ايران پيشنهاد بين المللی برای خارجکردن اورانيوم را نپذيرفته است. از آنجا که منافع خدشه ناپذير در صحنهروابط بين المللی بر ايدئولوژی فائق می شوند، به نظر می رسد تهران وواشنگتن سرانجام به يک درک متقابل دست پيدا کنند.

با درنظر گرفتنمنابع عظيم انسانی، منابع انرژی و نفوذ منطقه ای ايران، دولت اوباما میتواند وزن ايران در ترازوی موازنه قدرت منطقه ای را سنگين تر کند. فعاليتو توسعه صنعت نفت و گاز ايران به ميلياردها دلار سرمايه گذاری ظرف 10 سالآينده نياز دارد. درغير اينصورت، سطح توليد کاهش خواهد يافت و ايران نمیتواند منابع خود را با پول معاوضه کند. اين درست است که ايران می تواندوارد معامله با چين و روسيه شود، اما آنها دانش فنی قابل مقايسه با ايالاتمتحده در حوزه نفت و گاز را ندارند.

آينده ايران در دهه آينده، بهتوان دولت و ماشين ديپلماتيک آن کشور در تبديل ترديدهای هسته ای به يکمذاکره موفقيت آميز و سرانجام ايجاد يک مشارکت با ايالات متحده است. تنهادر چنين شرايطی است که ايران می تواند موقعيت خود به عنوان يک قدرت منطقهای را تثبيت کند، درها را به روی سرمايه گذاری های مالی و فنی باز کند واز احترام مورد انتظار برخوردار شود. از سوی ديگر، اگر ايران به بخت خودپشت کند و صحنه مذاکرات را به گشايشی برای تحمل فشار و انزوای بيشتر تبديلکند، وضعيت وخيم تری در دهه آينده خواهد داشت.

ايران 30 سال را باقطع رابطه با واشنگتن سپری کرده و البته ممکن است بتواند اين کار را تا 10سال ديگر هم ادامه دهد. با اين حال، وضعيت ناپايداری که معضل هسته ایايران را احاطه کرده، مهمترين عامل تعيين کننده موقعيت ژئو- استاتيک ايرانخواهد بود. بنابراين می توان با درجاتی از اطمينان گفت تصميماتی که دولتاوباما در ارتباط با معضل هسته ای ايران می گيرد و شيوه عکس العمل ايراندر اين زمينه، تأثير قابل توجهی بر دورنمای اين کشور در سال 2020 خواهدگذاشت.


گردآوری : پایگاه اینترنتی پرشین وی

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]