نگاهی بر وضعیت رباتیک در ایران

مقدمه

دراین نوشتار ما به بررسی مسابقات رباتیک و وضعیت رشته ی مهندسی رباتیک دردانشگاه های کشور می پردازیم و از هر گونه نقد ، تحلیل و تفسیر می پرهیزیمو آن را به مخاطب می سپاریم . به امید آن که این نوشتار جرقه ای برایبهبود وضعیت صنعت رباتیک ایران باشد .

مسابقات رباتیک

هرساله مسابقات رباتیک بسیاری در سطح کشور برگزار می گردد . به طوری که میتوان گفت هرماه دو مسابقه برگزار می شود . سه مرکز مهم ، ادعای مسئولیتبرگزاری این مسابقات را در سطح کشور دارند :

1- مرکز پژوهش های علمی وصنعتی وزارت صنایع ( جشنواره خوارزمی)

2- کمیته ملی روبوکاپ ایران زیر نظر دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین ( ربوکاپ ایران اپن)

3- معاونت پژوهشی وزارت علوم و فناوری (مسابقات دانشگاه سمنان)

علاوهبر این سه مورد ، کانون های پژوهشی بسیج دانشجویی و انجمن های علمیدانشجویی دانشگاه ها نیز اقدام به برگزاری مسابقات رباتیک می نمایند . روزچهارشنبه هشت اردیبهشت ، معاونت پژوهشی وزارت علوم مبلغ 15 میلیارد ریالبرای برگزاری 15 مسابقه ی کشوری رباتیک تصویب نمود . با یک حساب سر انگشتیمی توان پی برد که سالانه تقریبا 3000 تیم یا 10,000 نفر مشغول به ساختربات های مسابقه ای در کشور می باشند . این افراد سرمایه و وقت خود را دراین راه صرف می نمایند . اگر کمی با این مسابقات آشنا باشیم مشاهده مینماییم که این مسابقات اکثرا در هفت رشته ی مسیریاب ، مین یاب ، آتشنشان ،جنگجو ، فوتبالیست سایر کوچک و شبیه سازی فوتبال برگزار می گردد .

کههیچ کدام از این مسابقات خروجی صنعتی ندارند. براستی چرا باید وقتدانشجویان فعال کشور را با این مسابقات هدر داد ؟ آیا دانشجویی که در حالساخت ربات قوتبالیست است می داند صنعت کشور به چه رباتی نیاز دارد ؟ درپاسخ از مسئولین به این پرسش که چرا با این وجود شما علاقه مند به برگزاریاین مسابقات هستید ، خواهیم شنید " رباتیک مهم ترین شاخه ی علوم مهندسی وتکنولوژی است و ما با برگزاری این مسابقات می خواهیم از دستاورد های اینمسابقات در صنعت کشور استفاده نماییم و دانشحویان را با آخرین تکنولوژیهای روز آشنا سازیم." .

رشته ی مهندسی رباتیک در دانشگاه های کشور

رشتهی مهندسی رباتیک در سال 1381 برای اولین بار در کشور و در دانشگاه صنعتیشاهرود با هدف کمک به صنعت کشور و بومی کردن صنعت رباتیک و عقب نیافتادناز کشور های صنعتی دنیا ، در مقطع کارشناسی تاسیس شد و تا سال 1387 کهدانشگاه صنعتی همدان نیز این رشته را به رشته های خود افزود تنها دانشگاهارائه دهنده ی رشته ی مهندسی رباتیک ، دانشگاه صنعی شاهرود بود . متاسفانهاکنون که هشت سال از عمر این رشته در کشور می گذرد ، تنها پنج دانشگاهکشور در مقطع کارشناسی در این رشته دانشجو می پذیرند و در مقطع کارشناسیارشد و بالاتر ، هیچ خبری از این رشته وجود ندارد . هنوز هیچ یک از 10دانشکاه مادر کشور ، این رشته را ندارند .خیلی از کسانی که در کنکور شرکتمی نمایند و به این رشته بسیارعلاقه دارند ولی به علت این که دانشگاه هایبرتر این رشته را ندارند و نمی خواهند از مزایای این دانشگاه ها محرومشوند به ناچار به رشته ای که بدان علاقه ندارند می روند .

در پرسش از دانشگاه ها که چرا اقدام به تدریس رشته ی مهندسی رباتیک نمی نمایید ، جواب های زیر را خواهیم شنید .

1-صنعت ایران هنوز آن قدر پیشرفت نکرده است که به فارغ التحصیلان رباتیکنیاز داشته باشد ! و ما برای این که مسئول اشتغال دانشجویان خود هستیم ! ،این رشته را تدریس نخواهیم کرد.

2- بازار کار این رشته محدود است و نمی خواهیم به دانشجویان را در تنگنا قرار دهیم .

3- رشته ی رباتیک همان مهندسی برق (مکانیک) است که چند واحد اختیاری دروس مکاتیک (برق) دارد . پس نیاز به تعریف این رشته نداریم .

4- چون دانشجوی مقطع کارشناسی از نظر امتیاز برای اساتید ارزشی ندارد ، استادی راضی نیست در این رشته تدریس نماید .

5- مهندسی رباتیک در سطح کارشناسی معنا ندارد و فقط در سطح دکترا تعریف می گردد که ما استادی در این سطح برای این رشته نداریم .

نتایج

اگرمسئولان در این هشت سال به جای صرف هزینه های بسیار گسترده در مسابقاترباتیک ؛ به زیر ساخت های این رشته ، تاسیس این رشته در دانشگاه ها ،تاسیس پژوهشکده های رباتیک و ... می پرداخت ، امروزه ایران یکی از قطب هایصنعت رباتیک در جهان بود. با توجه به سند چشم انداز 20 ساله کشور ،نیازمند تغییر جهتگیری مسئولان در این زمینه هستند.

منبع :

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

به لینک منبع بروید در پایین صفحه روی بلندگو کلیک نمایید