بررسي كه به مدت ‪ ۱۵‬سال روي ‪ ۴۵۷۲‬داوطلب انجام شده نشان ميدهد كه نه تنها سيگار كشيدن بلكه تنفس دود سيگار ديگران آستانه

تحمل قند را در بدن كاهش داده و آنان را مستعد ابتلا به مرض قند (ديابت) ميكند.
برپايه يافتههاي اين تحقيق جديد كه نتايج آن در نشريه “بريتيش مديكال جورنال” به چاپ رسيده، مواد سمي موجود در دود سيگار بر روي

غده پانكراس در بدن تاثير سو بر جاي گذارده و در كار آن اختلال ايجاد ميكند.

غده پانكراس مسوول توليد انسولين است كه ميزان قند خون را متعادل نگاه ميدارد.

در پژوهش جديد كه به وسيله گروهي به سرپرستي پروفسور “تامس هوستن” در مركز پزشكي “بيرمنگام وترن افيرز” در آلاباما به انجام

رسيد، داوطلبان به چهار گروه سيگاريها، سيگاريهاي ترك كرده، كساني كه در معرض دود سيگار ديگران هستند، و كساني كه هرگز در

معرض دود سيگار قرار نداشتهاند، تقسيم شدند.

سپس آزمايشهايي روي اعضا هر گروه به انجام رسيد تا روشن شود بدن هر يك تا چه اندازه توانايي جذب قند را از دست داده است.

در اين بررسي روشن شد كه سيگاريها با بالاترين ميزان خطر مواجهند و ‪۲۲‬ درصد آنان طي دوره ‪ ۱۵‬ساله آزمايش، تحمل جذب خون را از

دست داده و مستعد ابتلا به بيماري ديابت شدهاند.

بر اساس تعاريف كنوني، سيگاري به شخصي اطلاق ميشود كه در هفته دست كم پنج نخ سيگار دود كند و اين شيوه را حداقل طي سه

ماه گذشته ادامه داده باشد.

در اين بررسي همچنين مشاهده شد كساني كه هيچ گاه سيگار نكشيدهاند، اما در معرض دود سيگار ديگران قرار دارند، ‪ ۱۷‬درصد احتمال

ابتلا به بيماري ديابت پيدا كردهاند. خطر ابتلا به اين بيماري در ميان افرادي كه هيچگاه در معرض دود سيگار نبودهاند نيز ‪ ۱۲‬درصد بوده

است.

محققاني كه آزمايش اخير را به انجام رساندهاند معتقدند افرادي كه به صورت غيرمستقيم در معرض دود سيگار ديگران قرار ميگيرند همان

نوع سمومي را تنفس ميكنند كه سيگاريها به طور مستقيم به بدن خود وارد ميكنند و در مورد دسته اول، ميزان تجمع مواد سمي

حتي بيشتر از دسته دوم است

منبع : سایت پزشکان بدون مرز