نتايج يك مطالعه مقدماتي در انسانها نشان ميدهد كاهش ميزان كالري مصرفي بر طول عمر ميافزايد.
دكتر “اريك راووسين” از دانشگاه ايالتي “لوييزيانا” در “باتون روگ” ميگويد شواهد زيادي وجود دارد كه نشان ميدهند محدوديت استفاده

از كالري در رژيم غذايي عمر بسياري از حيوانات را افزايش ميدهد. با اين وجود هنوز هيچ شواهدي در اين زمينه در مورد انسانها وجود

نداشته است.

وي افزود: “اين مطالعه اولين گام در بررسي آثار مفيد كاهش مصرف كالري در انسانها است.

راووسين و همكارانش در يك تحقيق شش ماهه ‪ ۴۸‬زن و مرد را كه اضافه وزن داشتند، اما به چاقي مبتلا نبودند مورد مطالعه قرار دادند.

افراد شركتكننده به چهار گروه تقسيم شدند: گروه شاهد كه تغذيه معمولي داشتند، گروه كم كالري كه ‪ ۲۵‬درصد كمتر از نياز روزانه كالري

دريافت ميكردند، گروه سوم كه ورزش ميكردند و مصرف كالري را كاهش دادند (‪ ۱۲/۵‬درصد محدوديت مصرف كالري در رژيم غذايي و ‪

۱۲/۵‬درصد افزايش سوزاندن انرژي)، گروه چهارم نيز رژيم غذايي بسياري كم كالري داشتند.

پس از شش ماه درحالي كه بيماران گروه شاهد حدود يك درصد وزن خود را از دست دادند، هر دو گروه كم كالري (چه آنهايي كه ورزش

ميكردند و چه گروهي كه ورزش نميكردند) تقريبا ‪ ۱۰‬درصد وزن خود را دست دادند.

اين در حالي است افراد گروه چهارم كه رژيم غذايي بسيار كم كالري داشتند تقريبا ‪ ۱۴‬درصد وزن خود را از دست دادند.

در تمام افرادي كه محدوديت مصرف كالري داشتند سطح انسولين خون پس از ناشتايي و همچنين دماي بدن كاهش نشان داد.

راووسين گفت همانطور كه خاكستري شدن مو و ايجاد چين و چروك بر روي پوست از علايم پيري است، ميزان دماي بدن و سطح انسولين

خون نيز از نشانههاي طول عمر است.

وي افزود: تحقيقات انجام شده بر روي حيوانات و انسانها نشان داده است، كساني كه دماي بدن پايين تري دارند و سطح انسولين در

خون آنها كمتر است، بيشتر عمر ميكنند.

راووسين همچنين نتيجه مهم ديگر اين مطالعه را كاهش آسيب ژنتيكي در افرادي كه كالري كمتري مصرف كردند بيان كرد.

وي افزود: از ديگر فرضيههاي مطرح در مورد پيري ، افزايش آسيب ژنتيكي است. بطور مثال سيگاريها آسيب ژنتيكي بيشتري دارند.

بنابراين كشف بسيار مهمي كه در كل ميتوان گفت در مورد انسانها تازگي دارد اين است كه محدوديت مصرف كالري در رژيم غذايي

ميتواند موجب كاهش آسيبهاي وارده به دي.ان.آ شود.